موزهی لوور، آثار هنری که نازیها غارت کرده بودند را به نمایش گذاشت به این امید که صاحبان اصلی را بیابد
موزهی مشهور پاریس ۳۱ تابلو نقاشی که در جنگ دوم جهانی به سرقت رفته بوده را به نمایش گذاشت تا وارثان قانونی این آثار را بیابد.

موزهی مشهور پاریس ۳۱ تابلو نقاشی که در جنگ دوم جهانی به سرقت رفته بوده را به نمایش گذاشت تا وارثان قانونی این آثار را بیابد.
پاریس (اسوشیتد پرس) – موزهی لوور ۳۱ تابلو نقاشی را به نمایش دائم میگذارد تا صاحبان حقیقی این تابلوها و دیگر آثار هنری که در جنگ جهانی دوم به دست نازیها غارت شدند را بیابد.
موزهی پاریس ماه گذشته دو سالن در محل موزه را برای عرضهی تابلوهای نقاشی، که جزو هزاران آثار هنری غارت شده به دست نیروهای آلمان در فرانسه در فاصلهی ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵ قرار دارند، گشود.
بیش از ۴۵هزار اشیای دیگر از زمان جنگ تا کنون به صاحبان حقیقی بازگردانده شدهاند، اما ۲۰۰۰تای دیگر همچنان بی مدعی ماندهاند، از جمله ۲۹۶ تابلو نقاشی که در لوور نگهداری میشوند.
سباستین آلارد، رئیس دایرهی نقاشیهای موزهی لوور روز سهشنبه در مصاحبهای به اسوشیتد پرس گفت «این تابلوهای نقاشی به ما تعلق ندارند. در گذشته موزهها، غالبا مانند یغماگران عمل میکردند اما هدف ما بازگرداندن این آثار است،».
«بخش بزرگی از آثار به دست آمده، در طول جنگ جهانی دوم از خانوادهّهای یهودی به یغما رفته است. وارثان میتوانند این آثار را ببینند، اعلام کنند که اثر متعلق به آنهاست، و رسما برای بازگرفتن آن اقدام کنند».
نقاشیهایی که در سالنهای تازه گشایشیافته دیده میشوند اثر نقاشان گوناگون از دورهها و افقهای مختلفاند از جمله منظرهی بینظیر اثر تئودور روسو، «لا سورس دو لیزن».

توضیح تصویر: رئیس دایرهی نقاشیهای موزهی لوور، سباستین آلارد، در موزهی لوور پاریس، در کنار نقاشیهایی که در جنگ جهانی دوم از سوی نازیها به غارت رفت، سهشنبه ۳۰ ژانویه ۲۰۱۸.
(AP Photo/Christophe Ena)
دیگر آثار مشهورتری که به غارت رفته بودند از پیش در موزه به نمایش گذاشته شدهاند، اما مراجعین لزوما اطلاع نداشتند که این آثار از غارتهای نازیها است. در موزهها، آثار هنری که از سوی مقامات فرانسه بازیابی شده با برچسب «امانآر»، به فرانسه، که کوتاهشدهی بازیافتی موزهی ملی است مشخص میشوند.
آلارد گفت «لازم بود دقت بیشتری را به مساله جلب کنیم و اقدام به روشنگری عمومی بکنیم». «فکر کردیم که تمرکز ویژه بر این آثار، که جزو اموال ما حساب نشدهاند، مهم است.».
اقدام لوور، از جمله آخرین تلاشهای مقامات فرانسه در یافتن وارثان خانوادههایی است که آثار هنری خود را از دست دادهاند. یک کارگروه از سوی وزارت فرهنگ تشکیل شد که مسؤولیت ردیابی این آثار و شناسایی صاحبان آن را به عهده دارد. اما این کاری است زمانبر و دشوار: از ۱۹۵۱ تا کنون تنها ۵۰ قطعه از آثار هنری بازگردانده شدهاند».
آلارد گفت «کسانی که پا پیش میگذارند، میبایست، برای مثال، مدرکی ارائه دهند که این اثر هنری متعلق به پدربزرگ ایشان بوده». «میبایست عکسهای قدیمی خانوادگی را پیدا کنند، رسیدهای خرید را پیدا کنند، و یا استشهاد جمع کنند. سالها طول میکشد».
علاوه بر نمایش این آثار در چندین موزهی سراسر کشور، مقامات فرانسه همچنین کاتالوگی از بازیافتیهای موزهی ملی تهیه کردهاند که آنلاین قابل دسترسی است و میتواند به صاحبان آثار برای شناسایی که این أقلام بدون نیاز به سفر به لوور، کمک کند. لیست کامل به نام رز والاند شناخته میشود، یکی از موزهبانان فرانسوی که با به خطر انداختن جان خود، از تمام آثاری هنری که نازیها در طول جنگ غارت کردند، یادداشت برداشت.