با وجود اعلام ممنوعیت ها، هماکنون نیز پای دیوار ندبه نیایش مختلط انجام میشود
تصمیم دولت اسرائیل برای لغو طرح مربوط به اجازه نیایش زنان در کنار مردان در پای دیوار ندبه با انتقادهای شدیدی مواجه شده است.
تصمیم دولت اسرائیل برای لغو طرح مربوط به اجازه نیایش زنان در کنار مردان در پای دیوار ندبه با انتقادهای شدیدی مواجه شده است.
محل زیارت طاق رابینسون از سال ۲۰۰۰ تا کنون مورد استفاده است. پس ضرورت مصالحهی وسیعی که روز شنبه به تعلیق درآمد، چیست؟
در پی دعوای طولانی حقوقی و آگاهیرسانی عمومی، که از سال ۲۰۰۰ شروع شد، یهودیان لیبرال به حقی دست یافتند که از سوی دولت اسرائیل به ایشان اعطا شد و از آن پس مجاز بودند در بخش جنونی دیوار ندبه به عبادت بپردازند. در کنار دیگر جنبشهای یهودیان لیبرال، جنبش محافظهکاران اسرائيل از آن زمان تا کنون اقدام به ارائهی شالهای عبادت و کتابهای دعا در این محل کرده تا عبادت مختلط در پای دیوار را ترویج کرده باشد.
دیوار ندبه، به عنوان دیواری که ستون پایهی مجتمع معبد دوم، که در سال ۷۰ میلادیتصمیم دولت اسرائیل برای لغو طرح مربوط به اجازه نیایش زنان در کنار مردان در پای دیوار ندبه با اعتراض و انتقادهای شدیدی مواجه شده است. به دست رومیان تخریب شد، نزد یهودیان محترم است. به این خاطر که عبادت در خود تپهی معبد مقدس از سوی دولت اسرائيل برای یهودیان ممنوع شده است، به استثنای معبد تونلهای زیرزمینی، دیوار ندبه (به عبری کوتل نامیده میشود) نزدیکترین جا به مقدسترین حرم یهودیان است که در آن مجاز به عبادت هستند.
این مکان گاه «طاق رابینسون» نامیده میشود، به دلیل آثار و اشیای باستانی که اینجا، که پارک باستانشناسی دیویدسون هم همینجاست، یافت شده است. این محل، که به دیوار ندبه متصل است، در حال حاضر دارای دو سکوی اصلی موقت زیارت است که بر روی، و در میان بقایای باستانشناسی ساخته شده است.
بخش بزرگتر، که از پایین شباهت به نیمکتهای لکنده دارد، در واقع به دیوار متصل نیست بلکه با فاصلهی حدودی ۱۰ متر از دیوار قرار گرفته است. بخش دوم، که مجزا ساخته شده، سکویی با سطح متوسط و تا به دیوار برسد، دارای چند طبقه، یا پله است.
سکوی بزرگتر که ۴۵۰ متر مساحت دارد در اوت ۲۰۱۳ با سروصدای فراوان از سوی نفتالی بنت که در آن زمان وزیر امور دینی بود، گشایش یافت. در آن زمان، بنت گفت قرار بوده «بنای موقت اما اصلی عبادت یهودیان برابریطلب و مراسم مختلط زیارت باشد».
اقدام بنت تحت فشار پروندههایی که از سوی گروه زنان دیوار به رهبری آنات هافمن، که اعضای آن مایلاند در نمازهای جماعت یهودیان در آغاز ماههای عبری، در پای دیوار ندبه با شال و زیارتنامه عبادت کنند، به دادگاه تسلیم شد، صورت گرفت.
رأی دادگاه منطقهای در آوریل آن سال به شکایت زنان دیوار، مثبت بود و اعضای گروه توانستند در بخش زنان در بازارچهی اصلی با شال و زیارتنامه به عبادت بپردازند. گفته میشود بنت بیشتر تمایل داشته تا بخشی جداگانه برای زنان و یهودیان لیبرال بسازد تا مانع تشنج میان آنها و زائران راستکیش شود.
در ۲۰۱۳ بنت گفت «دیوار ندبه متعلق به تمام یهودیان است، هرکه باشند و به هر شاخه از یهودیت که متعلق باشند». «این سکوی تازه، که پیشاپیش روش هشانا ساخته شد، به وحدت یهودیان کمک میکند و امکان میدهد آزادانه در کوتل به عبادت بپردازند».
در ۲۰۱۳، توجهی که به این سکو شد – از سوی رهبران یهودیان دیاسپورا و زنان دیوار که در آن زمان خواهان سکویی در یکی از بخشهای معمولتر دیوار بودند، و یا دست کم طلب راهحلی پایا داشتند – با سوء ظن، و در بعضی موارد با تحقیر همراه بود.
در ۲۰۱۲، بنیامین نتانیاهو نخست وزیر به ناتان شارانسکی رئیس آژانس یهود، و آویخای مندلبیت منشی وقت کابینه اشاره کرد تا در هدایت مذاکرات با شاموئل رابینسون که خاخام دیوار ندبه نیز نامیده میشود، و دستیابی به مصالحهای که مورد قبول یهودیان لیبرال، زنان دیوار، و بنیاد میراث فرهنگی زنان دیوار همکاری کنند.
موافقت یهودیان راستکیش افراطی در چنین مصالحهای حیاتی، و دشوار بود. در طول مذاکرات آن سال، احساس میشد که هر لحظه احتمال شورش از سوی راستکیشان یهودی میرود. حتی در آوریل ۲۰۱۳، رابینسون، خاخام دیوار ندبه، به خاخامهای راستکیش حین دیداری از آمریکای شمالی گفت که «تقسیم صحن زیارت و یا تفکیک ساعات عبادت (برای زائران برابریطلب) با مخالفت شدید روبرو خواهد شد و به جنگ داخلی خواهد انجامید».
با اینحال، پس از سالها مذاکرات، در ۳۱ ژانویهی ۲۰۱۶، دولت تصمیمی اتخاذ کرد که به نام «قرارداد کوتل» معروف است و در رسانههای جهان جار زده شد.
متن کامل را در لینک زیر مطالعه کنید
http://www.timesofisrael.com/there-is-already-pluralistic-prayer-at-the-western-wall-heres-what-would-have-changed/