توافقنامه «وین» به سود کیست؟

در ادامه واکنش های فعالان اینترنتی و کاربران محیط مجازی به توافقنامه اتمی وین، این بار مرتضی در پستی فیسبوکی نوشته:

“ممانعت ایران از ادامه غنی سازی اورانیوم فقط بمدت ۵ سال است, که زمان کوتاهی است. بازرسان بین المللی (بر اساس قرارداد نباید آمریکایی باشند!) , باید ۳ هفته قبل از بازدید به ایران اطلاع بدهند, و تاسیسات نظامی ایران جزو مناطق بازرسی نیستند. بااین شرایط, مسلم است که ایران بکار غنی سازی ادامه خواهد داد, بخصوص که اگر تصمیم به ساختن بمب اتمی نداشتند چرا بمدت دو سه سال مذاکره میکردند و چانه میزدند? باضافه, اگر ایران زیر قولش بزند ( مانند کره شمالی) چه ضرری میبیند? حمله نظامی توسط اسراییل و یا آمریکا محال است و روسیه و سایر کشورهای اروپایی دوباره به تحریمهای اقتصادی رضایت نخواهند داد. همچنانکه میبینید آیت اله های مکار یکبار دیگر برنده شدند!”

و شاهین میلانی در یادداشتی در همین خصوص (توافق اتمی) خاطرنشان می کند:

ثبتنام برای دریافت خبرنامه روزانه از طریق ایمیل ثبتنام

“تا آن جایی که من دیده ام سپاه پاسداران مخالف این توافق نبوده است. آنها هم برای ادامه جنگ در سوریه و عراق و کارهای دیگرشان به پول نیاز دارند. در مورد اینکه سپاه حضورش در فضای سیاسی- اجتماعی کمرنگ تر بشود من خوشبین نیستم. سال 83 که سپاه فرودگاه تهران را بست که شرایط تحریم نبود. ولی در هر حال رفع تحریمها به این دلیل خوب خواهد بود که این سوالها را پاسخ خواهد داد. اگر حضورشان کمرنگ تر بشود که خوب است. اگر هم نشود دیگر بعضی دوستان نمیتوانند تقصیر را گردن غرب بیاندازند.”