رابطهی پرتشنج شهردار مسلمان لندن و یهودیان، اکنون بدل به رابطهای گرم شده است
در مصاحبهی هفتهی جاری تایمز اسرائيل با خان در یک اتاق خبر میتوان در تعریف او فقط گفت«سیاستمدار محبوب جامعهی یهودیان. نقطه».
پیشاپیش انتخابات عمومی ماه ژوئن، صادق خان رأیدهندگان را تشویق نمود به نامزدهای خوب محلی حزب کارگر رأی دهند – در واقع، برعکس آنچه رهبر حزب میخواهد.
لندن – در ۲۰۰۴، یک وکیل جوان مسلمان اهل لندن به نام صادق خان همراه با پنج سیاستمدار تندرو در نشستی که از سوی دوستان الاقصا به نام «فلسطین – و رنج همچنان ادامه دارد» برگزار شد، حضور پیدا کرد.
از جملهی سخنرانان این نشست داود عبدالله بود که رهبری بایکوت روز یادبود هولوکاست ۲۰۰۵ را هنگامی که معاون دبیرکل شورای مسلمانان بریتانیا بود، به عهده گرفت، و نیز دکتر اعظم تمیمی، که یکبار گفته بود میخواهد اسرائيل را نابود کرده و به جای یک حکومت اسلامی ایجاد کند.
چنان که یک کنشگر پیشرو یهودی بریتانیایی یک بار توصیف کرد، روابط آنزمان میان خان و جامعهی یهودی «دشوار…، غیرحرفهای، ناراحت» بود.
از آن زمان سالها گذشته است، خان ۴۶ ساله اکنون شهردار محبوب لندن و همکاری اخیر وی با جامعهی یهودی که حضور در یوم هاشام در پایتخت بود از سوی یهودیان مورد تقدیر بسیار یهودیان قرار گرفت.
سال گذشته وی در بسیاری از مراسم جامعهی یهودیان از مراسم حانوکا در میدان ترافالگار در مرکز شهر، تا حمایت از طرح «جشن بلوغ» جامعهی یهودیان، شرکت داشته است. صدای وی از صداهای مقتدر علیه یهودیستیزی بوده و اخیرا قاطعانه خواهان آن شد که همتای پیشین وی، کن لیوینگستن، به دلیل محکومیت وی از سوی دادگاه، و ایجاد سرافکندگی حزبی، از حزب کارگر اخراج شود.
پیش از انتخاب وی در سال گذشته، خان از ۲۰۰۵ از اعضای پرشور حزب کارگر در مجلس بوده و منطقهی توتینگ جنوب لندن که خود در آنجا بزرگ شده را نمایندگی میکرده است.
با پایان اولین سال شهرداری وی، تلاش خان در نمایاندن خود به عنوان سیاستمدار آنگلو-یهود محبوب حزب کارگر، شایستهی تحسین است.
در مصاحبهی هفتهی جاری تایمز اسرائيل با خان در یک اتاق خبر استادیوم ورزشی، بر فراز زمین چمن سبز، جایی که مراسم یوم هاشام ۲۰۱۷ برگزار میشد، با خنده گفت میتوان در تعریف او فقط گفت«سیاستمدار محبوب جامعهی یهودیان. نقطه.».
اما میبایست اذعان کرد که او برای این عنوان به سختی جنگیده است. در ۲۰۰۴، پیش از آن که وارد مجلس شود، خان، از خانوادهای با هشت فرزند، پسر یک رانندهی اتوبوس، و یک مسلمان دوآتشه بود».
وی از اعضای حزب کارگر شورای شهر بود و ریاست کمیتهی حقوقی شورای مسلمانان بریتانیایی را به عهده داشت، رئیس گروه حقوق بشری لیبرتی بود، و در میان مقامهای جنجالی دیگر، وکیل بریتانیایی رهبر ملت اسلام، لویی فرح خان نیز بود. در واقع، وی خاری در چشم جامعهی آنگلو-یهودی به شمار میرفت.
برای خان فروتن، که جویده سخن میگوید، و شور بیش از حد گاه باعث میشود تپق بزند، نقطهی عطف در ۲۰۰۸ روی داد هنگامی که به وزارت مذهب شد و برای اولین بار با رهبران جامعهی یهودی، در فضایی متفاوت، ملاقات نمود.
وی میگوید که در آن موقع بود که متوجه شد «اهل یهودی لندن بودن یک چالش است… من ابعاد یهودیستیزی را پیش از آن به خوبی نفهمیده بودم. تازه آن موقع بود که ارتباط میان تشنجهای خاورمیانه و خیزش یهودیستیزی در انگلستان را دریافتم. اگرچه با موضوع آشنا بودم، اما آن موقع بود که عمق مسأله را درک کردم.».
به عنوان وزیر مذهب، مسؤولیت او اجرای توصیههای گزارش همهحزبی پارلمان از سوی نمایندهی مجلس، جان مان، در بارهی یهودیستیزی بود و برای خان امکان تجربهی دست اول در خط اول سیاستهای اجتماعی یهودیان را فراهم کرد.
وی میگوید در آن زمان با رهبران «جامعه امنیت اعتماد» و «شورای نمایندگان» آشنا شد و دوستی فیمابین شکل گرفت. وی همچنین شروع به رفتن به کنیسه کرد و و در مواردی مراسم افطار خود را در آنجا به جای آورد.
خان از مسلمانان معتقد است و ایمان وی در میان جامعهی ارتدکس یهودی برای وی احترام بسیار در پی داشته است. وی همچنین روابط خوبی با نایتینجل هاوس دارد، که یکی از خانههای بسیار معتبر سالمندان یهودی است و در منطقهی نمایندگی پیشین وی قرار دارد.
هنگامی که از سوی حزب کارگر برای شهرداری نامزد شد، وی بدون فوت وقت مشغول فعالیت شد. اما همچنان هنگامی که برای اولین بار پس از انتخاب وی به عنوان شهردار، در ۲۰۱۶، در مراسم یوم هاشوا شرکت کرد، باعث حیرت همگان شد.
خان میگوید «افتخار دارد» امسال هم در مراسم شرکت کند، از رفتار و گفتار وی احترام عمیق و فروتنی کامل وی نسبت به بازماندگان هولوکاست که با آنها در معاشرت است، پیداست. وی مکرر در خصوص اهمیت آموزش هولوکاست به دانشآموزان مدارس، نه فقط دانشآموزان یهودی، حرف میزند.
بخشی از موفقیت وی در رابطه با رأیدهندگان یهودی آن است که به وعدهّای پیش از انتخابات خود در مورد عدم سوء استفاده از مقام شهرداری برای اظهارنظر در امور خارجی عمل کرده است. موضعی خنثی وی در مقابل اختلافات خاومیانه، در روابط وی با جامعهی یهودیان تأثیر مثبت داشته است بخصوص در مقایسه با سخنان کن لیوینگستون، شهردار پیشین، که در هنوز خاطرهی رأیدهندگان زنده است.
مسلم است که شهردار با توجه به جامعهی متنوع لندن امروز، مسؤولیتی دشوار به عهده دارد.
وی میگوید «مردم لندن، با چالشهایی روبرویند، و وظیفهی من رفع این چالشها است».
«برای مثال، تثبیت قیمت بلیط نقل و انتقالهای درونشهری لندن، خط آهن زیرزمینی شبانه. برنامه داشتیم که بحران مسکن را بشکنیم و هزینهی مسکن را برای ساکنان شهر قابل پرداخت کنیم، برنامه داشتیم هوای لندن را پاک نماییم، و امنیت را به محلههای شهر بازگردانیم».
اما با وقوع برگزیت، و رأی بریتانیا به خروج از اتحادیهی اروپا، که خان اذعان میکند پیشبینی نمیکرده است، و آمادهی رویایی با آن نبوده، پیش آمد.
وی میگوید «مسألهی لندن این است که موتور کشور به شمار میآید و موفقیت کشور بستگی به موفقیت لندن دارد. لندن به شدت نیاز به یک بازار واحد دارد، به اتحادیهی گمرکی، ظرفیت جذب استعدادها. بنابرین یکی از چالشهای بزرگ پیش روی من این بوده که یادآوری کنم، به خودمان و به جهان، که درهای لندن به روی همه باز است، به روی استعدادها و مغزها باز است. ما همچنان برای پذیرش تجارت و سرمایهگذاری آمادهایم».
متن کامل را لینک زیر مطالعه کنید
http://www.timesofisrael.com/once-thorny-the-relationship-between-londons-muslim-mayor-and-the-jews-is-now-a-bed-of-roses/