آیا دیگر کشور های 5+1 درصورت رأی منفی کنگره آمریکا به توافق با ایران، به تحریم های بیشتر رضایت خواهند داد و موافقت خواهند کرد؟ چرا از آن ها نپرسیم؟
پایه اصلی سخنرانی نخست وزیر نتانیاهو در جلسه مشترک کنگره ایالات متحده در 3 مارس 2015، و نقد اخیر وی بر برنامه جامع اقدام مشترک مورد توافق قرار گرفته بین کشورهای 5 به علاوه 1 و ایران، این می باشد که افزایش فشار بر ایران از طریق تحریم های سنگین تر توافقی بهتر را به بار خواهد آورد. او گفت که “اینکه تنها جایگزین این توافق جنگ است به هیچ وجه حقیقت ندارد”، بلکه در واقع “جایگزین این توافق بد یک توافق بسیار بهتر است.” این موضع اعضای جمهوری خواه کنگره و چندین سازمان یهودی آمریکایی همانند آیپک می باشد؛ این توافق، توافقی نامناسب است و باید توسط رأی کنگره فسخ شود.
از سوی دیگر، رییس جمهور اوباما و وزیر امور خارجه کری می گویند که این توافق، با اینکه کامل نیست، ولی قادر به محدود کردن قابلیت های هسته ای ایران بوده و دادن رأی مخالف به آن تنها یک گزینه را باقی می گذارد؛ گزینه نظامی. آن ها می گویند که کشورهای همکاری کننده در تحریم ها علیه ایران، تحریم ها را ادامه نخواهد داده و مطمئنأ به افزایش آن ها نیز در صورت رأی مخالف کنگره دست نخواهند زد. در این صورت، اوباما و کری باور دارند که ایران بدون فوت وقت دست به توسعه شدید قابلیت های هسته ای خود خواهد زد. موافقان این نظرگاه همچنین بیان می کنند که شورای امنیت سازمان ملل متحد به طور بکپارچه از توافق حمایت کردند. و نکته ای بسیار حائز اهمیت، در نظر آن ها، این است که رهبران اروپایی و سران تجاری به منظور باز کردن راه تجارت و سرمای
رأی گیری در کنگره پس از سفر اعضا به ناحیه های خود و پرسش از مردم در باب نظر آن ها انجام خواهد شد. انجام گرفتن چنین رأی گیری پر اهمیتی در کنگره بسیار نادر است. نتایج آن تأثیرات بسیار جدی بر امنیت اسرائیل و دیگر متحدان آمریکا در خاورمیانه خواهد داشت. در آخر، این رای گیری ممکن است ایالات متحده را مجبور به انتخاب گزینه حمله نظامی برای متوقف کردن برنامه هسته ای ایران کند. اعضای جدی کنگره، همانند سناتور شومر، شدت تحلیل شخصی مورد نیاز برای این رأی گیری را به صورت عمومی مطرح می کنند. دانستن این نکته، که دیگر ملل در صورت رد شدن توافق در کنگره تا چه حدی آماده به تصویب تحریم ها بر علیه ایران هستند، برای گرفتن یک تصمیم منطقی و مناسب حیاتی است. این نکته آنقدر پر اهمیت است، که باید این سوال را مطرح کرد؛ چرا این سوال را به صورت رسمی از این ملل نپرسیم؟که برای سرمایه گذاری و فروش کالاهای خود به ایران سفر کرده اند.
من شدیدأ توصیه می کنم که هیاتی متشکل از آقای نتانیاهو و یا نماینده مورد نظر وی، نماینده ای از عربستان سعودی (احتمالأ دوست قدیمی من، وزیر امور خارجه بسیار توانای عربستان، عادل الجبیر) و اعضای پیشروی کاخ سفید و مجلس سنا، به رهبری رهبران هر دو حزب در کنگره تشکیل شود. این هیات می بایست با سران هر یک از اعضای 5+1 و همچنین دیگر کشورهای اعمال کننده تحریم ها بر علیه ایران ملاقات کند و این سوال ساده را بپرسد: اگر که کنگره به توافق رأی مخالفت داده و وتوی رییس جمهور را رد کند، آیا این کشورها آماده وضع کردن تحریم هستند؟ا اگر که پاسخ رهبران کشورها مثبت باشد، پس می توان باور داشت که تحریم های شدیدتر قادر به مجبور کردن ایران به قبول کردن توافق مورد نظر آقای نتانیاهو و اعضای جمهوری خواه کنگره هستند. اگر که پاسخ آن ها نه باشد، پس مایل به ادامه دادن تحریم ها نیستند، و از آن جایی که مشخصأ تحریم های آمریکا به تنهایی قادر به زانو درآوردن ایران نخواهند بود، تنها راه حل باقی مانده گزینه نظامی است.
مردم آمریکا حق دارند از پیش بدانند که در صورت رأی منفی کنگره چه اتفاقی می افتد، و همچنین نمایندگان منتخب خود را از خواسته های خود آگاه سازند. آیا نمایندگان حاضر به انتخاب گزینه حمله نظامی هستند؟ در هر صورت، بحث در این باب باید بر پایه حقایق موجود باشد، نه حدس و گمان و نظرات اشخاص، و پیام مردم به کنگره پس از آگاه شدن از حقایق روشن خواهد بود.