در ادامه مداخلات رژیم ایران در جنگ داخلی سوریه، برخی از متخصصین، و همچنین گروهی از زبده های ارتش ایران نیز به سوریه اعزام شدند. همزمان رسانه ها از کشته شدن تعدادی دیگر از نیروهای سپاه در جنگ داخلی سوریه خبر دادند.

تعدادی از متخصصین امور خودروهای خاص و امنیتی، به همراه جمعی از نظامیانِ جمعیِ نیروی زمینی، طی ماههای اخیر به سوریه اعزام شده اند، که دیگر هیچکدام بازنگذشته اند. همچنین از سرنوشت تعدادی از آنان که در جبهه حلب سوریه در حال نبرد با مخالفان رژیم بشار اسد هستند، خبری منتشر نشده است.

تا کنون نیروهای بسیج و سپاه پاسداران و نیروی قدس، در جنگ داخلی سوریه به نفع بشار اسد در حال نبرد بودند و صدها کشته و زخمی و اسیر متحمل شده اند و این اولین بار است که خبر اعزام ارتشیان ایران به سوریه درز پیدا می کند.

همزمان گزارش ها حاکی از کشته شدن تعداد دیگری از پرسنل و مقامات ارشد سپاه پاسداران در جنگ سوریه است.

بسیج نیوز گزارش داده است که ماشااله شمسه از گروه 24 بعثت نیروی زمینی سپاه و حیدر ابراهیم‌خانی از گروه مهندسی رزمی 43 امام علی ملایر و همچنین گلفام حسین، امجد علی، سید سرتاج حسین، مرتضی حسین حیدری از تیپ زینبیون و مهدی جعغری و بشیر ناطقی از لشگر فاطمیون طی روزهای اخیر در جنگ داخلی سوریه کشته شده اند.

همچنین کشته شدن پاسدار احسان میرسیار از نیروهای صابرین سپاه محمد تهران بزرگ نیز تایید شد.

امروز چهره کشور ایران به دلیل دخالت رژیم جمهوری اسلامی در سوریه و کشورهای منطقه به شدت آسیب دیده است. میلیون ها‌ نفر از سوری‌ها و کسانی که همدلانه انقلاب سوریه را دنبال می کردند، حتی بسیاری از کسانی که بسیار به ایران علاقمند بوده‌اند، ایران را اکنون یک نیروی اشغالگر به حساب می‌آورند. صدها چهره عمومی و رسانه‌ای، نویسندگان، کاریکاتوریست‌ها و مجری‌های برنامه‌های پرطرفدار تلویزیونی، ایران و روسیه را از بزرگترین مصائب مردم سوریه می‌خوانند. این که مردم سوریه بعد از بمباران خانه‌های شان در مقابل دوربین‌ها فریاد بکشند و ایران و روسیه و اسد را لعن و نفرین کنند از صحنه‌های روزمره جنگ سوریه است.

خطر حرکات انتقام جویانه تنها بخشی از تبعات تخریب چهره یک کشور است. اغلب سوری‌ها بعد از پایان این دوره تاریک، دوباره زندگی در آن زمین سوخته را از سرخواهند گرفت. آن مردم هزاران سال در شام زیسته‌اند و باز هم خواهند زیست. باید پرسید آیا ایران توسط اکثریت آن مردم دوست داشته خواهد شد؟

ما با سوریه میراث شومی برای فرزندانمان باقی میگذاریم؛ میراثی نتیجه فلج‌شدگی اخلاقی جامعه، در کنار نگرشی نامتوازن به «منافع ملی» و تفکری سخت معیوب درباره مقوله «امنیت ملی».