29 دانشمند برجسته آمریکا با ارسال نامه‌ای به باراک اوباما، رییس جمهور آمریکا، حمایت خود را از توافق هسته‌ای که ماه گذشته بین 6 قدرت جهان و ایران حاصل شد، ابراز کردند. امضاکنندگان شامل فیزیکدانان مشهور، مقامات پیشین، پنج تن از برندگان جایزه نوبل و طراح نخستین بمب هیدروژنی هستند.

این نامه دو صفحه‌ای که در روز شنبه فرستاده شد، در راستای تقویت جایگاه کاخ سفید، در شرایطی که در تلاش است تا بر قانونگزاران مظنون پیروز شود، به نگارش درآمده است.

امضاکنندگان این نامه که برخی از آنها در پست‌های ارشد دولتی در ارتباط با سیاست هسته‌ای و امنیت خدمت کرده‌اند، مدعی شده‌اند که توافق به لحاظ فنی بی عیب و نقص، جدی و نوآورانه است و نسبت به هر ساختار منع گسترش سلاح هسته‌ای که پیش از این مورد مذاکره قرار گرفته، از الزامات جدی‌تری برخوردار است.

توافق هسته‌ای، کاهش چشمگیر تحریم‌های سخت بین‌المللی را برای ایران در ازای افزایش محدودیت‌ها و نظارت بین‌المللی سخت‌تر بر برنامه هسته‌ای آن به ارمغان می‌آورد. منتقدان، از جمله مقامات اسراییلی و بسیاری از قانونگزاران آمریکا، تاکید می‌کنند که در پایان کار، توافق مانع تهران در جهت پیگیری برای دستیابی به سلاح هسته‌ای نخواهد شد.

این نامه به طور خلاصه منتقدان را مورد خطاب قرار می‌دهد: برخی ابراز نگرانی کرده‌اند که توافق به ایران اجازه خواهد داد که پس از 10 سال سلاح هسته‌ای را بدون محدودیت گسترش دهد. در مقابل، ما دریافته‌ایم که توافق شامل اقدامات کنترلی بلندمدت مهمی است که تا سال 2040 به طول می‌انجامد و کنترل‌های دیگری که به مدت نامحدودی تحت پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای و پروتکل الحاقی آن ادامه می‌یابد.

نخستین امضا متعلق به ریچارد گاروین، طراح اصلی نخستین بمب هیدروژنی است که توسط نیویورک تایمز به عنوان یکی از آخرین فیزیکدانان زنده توصیف شده که در هدایت به عصر هسته‌ای کمک کرده است. لئون کوپر، شلدون گلاشو، دیوید گروس، برتون ریکتر و فرانک ویلچک پنج تن از امضاکنندگان این نامه هستند که از برندگان جایزه نوبل فیزیک می‌باشند.

زیگفرید هکر، استاد دانشگاه استنفورد و مدیر سابق آزمایشگاه لوس آلاموس- آزمایشگاهی که سلاح‌های هسته‌ای آمریکا در آنجا طراحی می‌شوند- نیز این نامه را امضا کرده است. فریمن دایسون، فیزیکدان پرینستون که به دلیل تحقیقاتش در زمینه مکانیک کوانتومی و ستاره شناسی مشهور است، به همراه راش هولت، عضو سابق کنگره و فیزیکدان اتمی از دیگر امضاکنندگان این نامه هستند.

نامه ارسالی به رییس جمهور آمریکا، نکات اصلی محدودیت‌های در نظر گرفته شده توافق برای برنامه هسته‌ای ایران را ارایه و تاکید می‌کند که این توافق، ایران را به مدت طولانی از غنی سازی کامل اورانیوم جهت ساخت سلاح هسته‌ای دور نگه می‌دارد و در ادامه رویکردهای نوآورانه توافق را در جهت راستی آزمایی مورد ستایش قرار می‌دهد.

این نامه توضیح می‌دهد که توافق سطح غنی سازی اورانیومی را که ایران می‌تواند تولید کند، مقدار اورانیوم غنی شده‌ای را که می‌تواند ذخیره کند، تعداد و انواع سانتریفیوژهایی را که می‌تواند گسترش دهد و اجرا کند، محدود می‌سازد.

دانشمندان در این نامه نوشته‌اند که توافق انگیزه ایجاد صلح و امنیت در خاورمیانه را افزایش می‌دهد و می‌تواند به عنوان راهنمایی برای توافق‌های منع گسترش سلاح هسته‌ای آتی به کار گرفته شود.