سرکوب دگراندیشان و منتقدان و اقلیت های عقیدتی و سیاسی در خاورمیانه به ویژه ایران همچنان ادامه دارد و فعالان ایرانیِ مخالف رژیم ایران، خواستار شکستن سکوت جامعه جهانی در برابر اختناق حاکم در ایران هستند.

فشارهای جامعه جهانی به رژیم ایران بعد از قرارداد اتمی موسوم به برجام، به مراتب کاهش یافته و همین به مقامات رژیم اسلامی فرصت داده تا بتوانند مخالفان و منتقدان داخلی را کماکان سرکوب و وادار به سرکوب و خروج کنند.

گفتنی است؛ احمد شهید گزارشگر پیشین ویژه حقوق بشر سازمان ملل در مورد ایران، بارها با انتشار گزارش های مستند خود، رژیم جمهوری اسلامی ایران را به نقض حقوق بشر، سرکوب آزادی بیان و دگراندیشان، اعدام های فله ای، ربایش و تهدید منتقدان و همچنین عدم پایبندی به تعهدات بین المللی در حوزۀ حقوق انسانی محکوم کرد.

تایمز اسرائیل در روز جهانی مبارزه با اعدام و در حاشیۀ کنفرانس «حقوق کودکان در ایران» که روز دهم اکتبر ۲۰۱۷ – هجدهم مهر ماه ۹۶ به همت “بنیاد آموزشیِ پرشیا”، در دانشگاه کینگز کالج لندن و با حضور برخی اندیشمندان، صاحب نظران، فعالان حقوق بشری و محققان برگزار شد، با دو تن از فعالان ایرانی که سوالاتی را در جلسه مذکور پیرامون ایران مطرح کرده بودند، مصاحبه ای کوتاه ترتیب داده است.

سمینار حقوق کودکان در ایران

سمینار حقوق کودکان در ایران

محمد جواد عباسی (پویان ویستا)، محقق و فعال اینترنتی و امیر یاری، وبلاگ نویس و فعال سابق دانشجویی، معتقدند که وضعیت آزادی بیان و اندیشه در ایران کماکان وخیم بوده و رژیم جمهوری اسلامی به طور سازمان یافته در حال سرکوب هرگونه صدای مخالف و منتقدی است.

این دو فعال مخالف جمهوری اسلامی ایران، همچنین وضعیت اعدامها در ایران را نیز همچنان وخیم و رو به افزایش ارزیابی کرده و خواستار اعتراض جامعه جهانی به نمایندگان رژیم ایران در مجامع بین المللی از جمله سازمان ملل هستند.

از آنجا که اخیرا گزارش نقض حقوق بشر در ایران توسط سازمان ملل منتشر شده، به ابعاد این نقض حقوق انسانی در مصاحبه با محمد جواد عباسی (پویان) و امیر یاری می پردازیم:

تایمز اسرائیل: آقای یاری، طی روزهای گذشته گروهی از زندانیان عقیدتی محبوس در زندان رجایی شهر (گوهردشت)، طی نامه ای سرگشاده به نهاد های حقوقی جهانی خواستار توجه بیشتر این نهادها به موضوع زندانیان عقیدتی در ایران شدند، مضمون اصلی این نامه و دلیل این اقدام را با توجه به اینکه رژیم جمهوری اسلامی توجهی به هیچیک از فشارهای حقوق بشری جهانی ندارد، چطور ارزیابی می کنید؟

یاری: همانطور که می دانید، زندانیان عقیدتی رجایی شهر در نامه خود نوشته اند”توجه نهادهای حقوق بشری بین المللی، معمولاً بیشتر به فعالین مرکز نشینی است که از شهرت و دسترسی زیادی به رسانه‌های خبری و لابی های پشت پرده بهره‌ مندند و یا اقلیتهایی که از پشتیبانی نهادهای جهانی برخوردارند”، در نتیجه نقض حقوق اولیه بسیاری از زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران – حتی اعدام های سیاسی و مذهبی – و مواردی چون اعتصاب غذای موجه زندانیان توجه چندانی در نهادهای بین المللی بر نمی‌انگیزد.

تایمز اسرائیل: یعنی در نامه مذکور، به گزارشگران بین المللی نیز انتقاد شده است؟
یاری: بله اتفاقا! این زندانیان در نامه خود به نهادهای حقوقی بین المللی نوشته اند: “به عنوان نمونه، ما ۸۱ نفر از زندانیان عقیدتی در زندان رجایی شهر در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران بصورت غیرعلنی و نمایشی بدون بهره‌مندی از حقوق ابتدایی حتی حق اختیار وکیل مدافع محاکمه شدیم که ۴۰ نفر به اعدام و بقیه هم به زندانهای طولانی مدت محکوم شدیم. حکم اعدام ۱۴ نفر از ما تاکنون تأیید شده‌ و هر لحظه خطر اعدام آنها وجود دارد. اما حتی در گزارش آقای احمد شهید گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل فقط اشاره ای کوچک و گذرا به این موضوع شده‌است.”

من همین جا اضافه کنم که این زندانیان همچنین به موضوع اعتصاب غذای زندانیان زندان ارومیه که برای بهره‌مندی از حداقل حقوق انسانی خود دست به اعتصاب غذا زده اند و جانشان در خطر است، و البته با کم توجهی رسانه‌ها و نهادهای حقوق بشری مواجه شده، نیز انتقاد داشته اند.

تایمز اسرائیل: در نامه زندانیان عقیدتی، به موضوعاتی دیگر نیز اشاره شده است. مانند تبعیضهای موجود علیه اقلیت های مذهبی در ایران به طور خاصی در گزارش های احمد شهید مورد توجه و تاکید قرار گرفته است.
یاری: بله. اما موضوع اصلی این است که زندانیان عقیدتی زندان رجایی شهر خواستار توجه بیشتر به موارد متعدد و مشهود و مکرر نقض حقوق شهروندان اهل سنت که بیش از بیست درصد جامعه ایران را تشکیل می دهند شده اند. آنها معتقدند “توجه لازم به مظلومیت دینی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی اهل سنت از سوی نهادهای حقوق بشری دیده نمی‌شود.”

تایمز اسرائیل: در روز جهانی مبارزه با اعدام هستیم و مستندات و شواهد می گوید وضعیت حقوق بشر در ایران با گذشت چند سال از ریاست جمهوری حسن روحانی – بنا به رویکرد به آمار و ارقام و گزارش های مستند – بهبود نیافته است، همزمان مقامات حکومت ایران در نشست های بین المللی مدعی رعایت استاندارهای حقوق بشری هستند. شما این دو مدعا را چگونه می بینید؟

محمد جواد عباسی (پویان): نیاز به توضیح زیادی ندارد. حسن روحانی، در رقابت‌های انتخاباتی وعده داده بود، “اقلیت‌ها باید عدالت را احساس کنند.” اما می بینیم که اینها نیز مانند دیگر ادعاهایی که عملی نشد (مانند وضعیت سیاسی و اقتصادی)، فقط یک وعدۀ انتخاباتی بود. نقض حقوق اقلیت های مذهبی و نژادی در ایران توسط رژیم اسلامی همچنان ادامه دارد. البته ناگفته نماند تمام جامعۀ ایران تحت فشار و آزار حکومت قرار دارد، اما هم دگر اندیشانِ سیاسی، هم دگراندیشان عقیدتی، همچنان تحت فشار و سرکوب و آزار و تبعیض بیشتری قرار دارند.

در کنار این موارد، حقوق اولیه و انسانیِ اقلیت های مذهبی از نوکیشان مسیحی، بهاییان، دراویش و پیروان مکاتب عرفانی گرفته، تا خداناباوران نیز نادیده گرفته شده و آنها نیز مورد آزار و قطعا در مخاطره هستند.

اگر توجه کرده باشید، در گزارش اخیر دبیر کل سازمان ملل متحد آمده است که “تبعیض علیه اقلیت‌های دینی و قومی هم در عمل و هم در قوانین جمهوری اسلامی ادامه دارد.”

تایمز اسرائیل: موضوع اعدامها در ایران، یکی از عمده ترین شاخص های نقض حقوق بشر در ایران است. دلیل این موج فزایندۀ اعدام ها در ایران را به همراه یک گزارش آماری در مورد وضعیت اعدامها در سالهای اخیر ایران می توان ارائه کرد.

پویان: همانطور که در آمارهای جهانی آمده، جمهوری اسلامی ایران، بعد از چین رکورددار اجرای حکم اعدام در جهان است. موج اعدام ها در ایران، اتفاقا در دوران حسن روحانی افزایش چشمگیر یافته است.

در آخرین گزارش بین المللی در خصوص روند اعدام ها در ایران، گزارشگر ویژه حقوق بشر، از اعدام حداقل هزار نفر در یک سال خبر داده و این آمار را نشان دهنده “افزایش نگران کننده” مجازات اعدام در ایران دانسته بود. پیش از وی نیز، بان گی‌مون، دبیر کل پیشین سازمان ملل در گزارش سالیانه خود از “افزایش اعدام‌ها در ایران” ابراز نگرانی کرده بود.

ناگفته نماند، رژیم جمهوری اسلامی با اجرای حکم اعدام و هر از چندگاه اعدامهای خیابانی، همزمان قصد دیگری چون ارعاب جامعه را نیز مدنظر دارد.

اعدام های علنی در ایران - منبع : فارس

اعدام های علنی در ایران – منبع : فارس

به نظرم اعدام یک قتل عمد دولتی است و باید رژیم ایران را وادار کرد از اعدام شهروندان، به ویژه زندانیان سیاسی و عقیدتی دست بردارد.

تایمز اسرائیل: چند ماه گذشته در اجلاس بررسی دوره‌ای وضعیت حقوق بشر کشورها که از سوی شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو برگزار می‌شود، برخی مقامات و نمایندگان جمهوری اسلامی طی سخنانی مدعی وضعیت “مناسب” حقوق بشر در ایران شدند. از جمله محمد جواد اردشیر لاریجانی، که گزارشی در مورد بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران ارائه کرد. نظر شما چیست؟

یاری: ببینید. گزارش آقای لاریجانی بعنوان دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضائیه جمهوری اسلامی – عنوانی که واقعا معنا ندارد – گزارشی متناقض و پارادوکسیکال بود. ایشان مدعی پیشرفت ایران در زمینه سوادآموزی و برابری جنسی در آموزش شده، اما در مورد شاخص های حقوق بشری طفره رفته و گزارش کذب داده است. البته همان دو پیشرفتی را که نیز مدعی شده، قابل ایرادگیری است. مثلا لاریجانی در سخنان ابتدایی‌اش اظهار داشت که ۹۵ درصد جمعیت ایران باسوادند. این درحالی بود که چندی پیشتر، آقای علی باقر‌زاده رئیس سازمان نهضت سوادآموزی ایران در گفتگو با سایت تسنیم اظهار داشت ۲۰ میلیون نفر بیسواد مطلق و کم سواد که سطح سواد آنها تا دوره ابتدایی است، در کشور داریم و از میان جمعیت هفتاد میلیونی کشور حدود سی میلیون نفر سطح سوادشان حداکثر تا دوره راهنمایی است. از این میان حدود سه و نیم میلیون نفر بیسواد مطلق در کشور وجود دارد. اینها با ادعای یکسویه و مونولوگ لاریجانی در ژنو کاملا در تضاد است.

اما بحث اصلی ما، شاخص های حقوق بشر در ماههای اخیر و سالهای گذشته است. بر خلاف ادعای آقای لاریجانی، در مورد اعدامها، شکنجه ها، دستگیریها، حقوق برابر زنان و مردان و اقلیتهای مذهبی و قومی، پیشرفتی که قابل ذکر و ادعا و استناد در حوزه حقوق بشری باشد، دیده نمیشود و نقض حقوق شهروندان به مراتب بدتر هم شده است، چه در حوزه آزادی بیان، عقیده، مطبوعات و قلم، چه در موضوع دانشگاه، نهادهای مدنی، زنان و حوزه سایبری.

تایمز اسرائیل: در زندان های کشور، هم اکنون دهها تن از زندانیان سیاسی و عقیدتی، در آستانه اعدام هستند، آیا آمار دقیقی از آنها وجود دارد؟
یاری: بر اساس آخرین تحقیقات، هم‌اکنون در ایران بیش از ۳۸۰ زندانی سیاسی و بیش از ۲۲۰ زندانی عقیدتی محبوس هستند، که از این تعداد، حدودا هشتاد نفر، در انتظار اجرای حکم غیر انسانی اعدام هستند. البته جمع کثیری نیز در همین حوزه (عقیدتی و سیاسی) در بازداشت موقت به سر می برند، که از وضعیت و سرنوشت آنان خبری در دست نیست.

پویان: آخرین تحقیقات «کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی» نشان داد که هم اکنون حداقل هشتاد و سه زندانی که با اتهام های سیاسی – مذهبی و امنیتی مواجهند در زندان های کارون اهواز، رجایی شهر کرج ، ارومیه، سنندج، اوین، زاهدان، سمنان، سقز و برخی از زندانهای دیگر در انتظار اجرای حکم اعدام هستند، که اسامی آنها در منابع مختلف انتشار یافته است .

ما همین جا از تمامی فعالان و کنشگران و نهادهای حقوق بشری بین المللی می خواهیم که با اتحاد عمل و اطلاع رسانی و اقداماتی مفید و همزمان، مانع از اجرای این احکام غیر انسانی شوند.

همچنین لازم می دانیم به خانواده های چند زندانی سیاسی از دهها زندانی سیاسی محکوم به اعدام – اشاره ای کوتاه کنم، که در نامه ای خطاب به دبیر کل سازمان ملل متحد، ناوی پیلای کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، احمد شهید گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور ایران و همچنین سازمان ها و فعالان حقوق بشر در سراسر جهان، ضمن ارائه شرح تفصیلی از وضعیت فرزندان خویش، خواستار دخالت نهادهای بین المللی به منظور روشن شدن وضعیت آنان شدند. اینها به همراه دهها زندانی سیاسی، هر لحظه در خطر اجرای حکم اعدام هستند.

لازم به ذکر است که علاوه بر زندانیان سیاسی و عقیدتی، صدها تن از زندانیان غیر سیاسی نیز در انتظار اجرای این حکم غیرانسانی در مورد خود هستند.

پویان: همان طور که آقای یاری گفتند، از فعالان حقوق بشری ایران و بین المللی، اصحاب رسانه ها، و گروههای کنشگر خواستار توجهی دقیق تر، حساسیت بیشتر، اطلاع رسانی به موقع تر و همچنین اتحاد عمل در حوزه حقوق بشری ایران هستیم و همزمان از جامعه جهانی نیز خواستاریم تا در مواجهه با رژیم ایران، تنها انرژی اتمی و مسائل هسته ای را مدنظر قرار نداده و با مماشات و مصلحت اندیشی، چشمان خود را بر روی نقض حقوق بشر در ایران نبندند. مردم ایران موضع جهانیان در این مقاطع تاریخی را فراموش نخواهند کرد.

تایمز اسرائیل: تشکر از شما