پس از اینکه در فایل‌های صوتی منتشرشده، افشا شد که ظاهرا اسرائیل در سه موقعیت بین سال‌های 2010 تا 2012 درصدد حمله به تاسیسات هسته‌ای ایران بوده است، آویگدور لیبرمن وزیر سابق امور خارجه اسرائیل روز یک شنبه ایهود باراک وزیر پیشین دفاع را به افشا کردن اسرار دولتی متهم کرد.
لیبرمن با ابراز تعجب از این اقدام باراک، گفت: اظهاراتی مانند آنچه که وزیر سابق بیان کرده، در نهایت به افزایش قدرت ایران منجر می‌شود.
او گفت: وقتی که اقدامات و مباحثی که باید به شدت از اسرار دولتی محافظت کنند در اختیار رسانه‌ها قرار می‌گیرند، این امر نشان می‌دهد که شما نه تنها فقط اهل حرف هستید، بلکه جدی و قابل اطمینان هم نیستید.
کانال دو که اخبار تکان‌دهنده فایل‌های صوتی باراک را در شب جمعه منتشر کرد، روز شنبه گفت که عصبانیت علیه وزیر سابق دفاع در میان رهبران اسرائیل گسترش یافته و همچنین تعداد زیادی از مقامات امنیتی و سیاسی ارشد به طور خصوصی اعلام کرده‌اند که روایت باراک از رویدادها کاملا صحیح نبوده است. دفتر نخست وزیر بیانیه رسمی در پاسخ به این گزارش صادر نکرده است.
در فایل‌های صوتی، باراک ادعا می‌کند که بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل و او در سال 2010 قصد حمله به ایران را داشتند، اما گبی اشکنازی رئیس وقت ارتش اسرائیل اشاره کرده که طرح عملی برای چنین عملیاتی وجود ندارد؛ در سال 2011 با مخالفت موشه یعلون و یووال اشتاینیتز نقشه‌شان خنثی می‌شود، و همچنین اینکه حمله برنامه‌ریزی شده سال 2012 از آنجایی که مصادف با تمرین نظامی مشترک آمریکا و اسرائیل رخ داد و اسرائیل نمی‌خواست آمریکا را وارد این درگیری کند، عقیم ماند.
در پی انتشار فایل‌های صوتی، کانال دو روز شنبه اعلام کرد که چهره‌های کلیدی اسرائیلی عنوان کرده‌اند که اشکنازی عملیات را به همان قاطعیت و تعیین‌کنندگی که باراک پیشنهاد داده بود، محتمل ندانسته بود.علاوه بر آن، گزارش روز شنبه تلویزیون اعلام کرد: اشکنازی به هیچ وجه تنها چهره ارشد اسرائیلی نبود که حامی قاطع حمله در آن زمان نبود. مئیر داگان رئیس وقت موصاد و وزیران بلندپایه از جمله دن مریدور و ایلی یشای بعدها مخالفت خود را به طور عمومی اعلام کرده بودند.
حملات هوایی به تاسیسات هسته‌ای ایران ظاهرا به این خاطر برنامه‌ریزی شده بود که نتانیاهو و باراک پیش‌بینی می‌کردند ایران وارد “منطقه مصونیت” شده و به آنها حمله خواهد کرد. هرچند نتانیاهو تا به امروز بر این عقیده استوار مانده است که اسرائیل در صورت نیاز به تنهایی وارد عمل خواهد شد تا مانع رسیدن ایران به سلاح اتمی شود. همچنین او منتقد سرسخت توافق گروه 1+5 با ایران که بر برنامه هسته‌ای ایران نظارت خواهد کرد اما آن را به طور کامل متوقف نمی‌کند، بوده است.
اشتاینیتز گفت که انتشار چنین مطالبی نگران‌کننده است و در خصوص جزییات اظهارنظری نکرد، در حالی که یعلون این مطالب را نادرست و مغرضانه خواند و در این رابطه نظر خود را بیان نکرد.