در حالی که مرزهای میان انتقاد از اسرائیل و یهودستیزی مخدوش می شود، بسیاری از یهودیان در این اجتماع ۱۵ هزار نفری شمال اروپا «در ترس به سر می برند»

در یک روز سرد پائیزی، عابران خیابانی در مالمو، سومین شهر بزرگ سوئد، با شعارهای مرگ بر یهودی، به زبان عربی، مواجه شدند.

جاشوا کافمن، رئیس ارتباطات جامعه یهودیان مالمو می گوید شعار «مرگ بر یهودی» و «بیشتر بزنید با چاقو» می دادند. تظاهرکنندگان در تظاهرات حمایتگران فلسطین به چاقوزنی فلسطینیان علیه یهودیان که تقریبا روزانه در ماه های اخیر در اسرائیل اتفاق می افتد اشاره می کرده اند.

سیاستمداران سوئدی، از جمله دو عضو مجلس، در این تظاهرات شرکت داشتند. با این وجود، پس از آن که سفیر اسرائيل در سوئد، اسحاق باخمن مراسم را محکوم کرد، ایشان نیز اعلام کردند که معنای شعارهای عربی تظاهرات را نمی فهمیده اند و با چنین مراسمی سنخیت ندارند.

پرسش کافمن این است که تظاهرات چگونه مجوز گرفته است، و چرا این سیاستمداران طلب ترجمه شعارها را نکرده اند.

این سیاستمداران می توانسته اند مراسم را ترک کنند و بگویند «ما نمی دانیم چه شعاری می دهید، و تا زمانی که ندانیم چه شعاری می دهید در این محل نخواهیم ماند».

این گونه اتفاقات، که سخنان ضد اسرائيل به سرعت به یهودستیزی بدل می شود، محیطی هولناک برای جامعه کوچک ۱۵ هزار نفری یهودیان سوئد ایجاد کرده است. جرائم مبتنی بر نفرت علیه یهودیان در حال افزایش است. بنا به گزارش شورای ملی پیشگیری از جرائم سوئد در ۲۰۱۴ گزارش موارد یهودستیزی نسبت به سال پیش از آن ۳۸ درصد افزایش داشته است.

جوهانا اشریبر، روزنامه نگار معتبر یهودی که در استکهلم پایتخت سوئد زندگی می کند می گوید «در حال حاضر شمار زیادی از یهودیان در سوئد در وحشت به سر می برند. پدر و مادرها می ترسند فرزندانشان را به مدرسه بسپارند. مردم از هر سنی، می ترسند به کنیسه بروند، و بسیاری از ترس، ستاره های داودشان را در می آورند.»

ماه گذشته پس از این که اشریبر مقاله ای منتشر کرد و گروه های سیاسی برای دعوت نکردن سازمان های یهودی به مراسم «شب شیشه های شکسته» مورد سوال قرار داد، با نظرات تنفرآمیز روبرو شد و اطلاعات شخصیش مورد دستبرد قرار گرفتند؛ شب شیشه های شکسته در نوامبر ۱۹۳۸ طی برنامه ای تنظیم شده و یهودستیز در سراسر المان و اتریش روی داد.

در مواجهه با این سوال، یکی از برنامه ریزان ادعا کرد ممکن بود یهودیان در این مراسم احساس امنیت نکنند.

حمایت آشکار از اسرائيل می تواند خطرناک باشد، و پلیس همیشه قادر به حفظ امنیت مراسم حمایتگر اسرائيل نیست. در تظاهراتی در مالمو، که از سوی کافمن برگزار شد، جمع کوچکی از حامیان اسرائيل ناچار شدند مراسم را ترک کنند زیرا پلیس قادر به کنترل هزاران هوادار فلسطین که به سوی جمعیت هجوم می آوردند، نبود.

هنگامی که سوال شد آیا ممکن است این اتفاق در صورتی که مراسم مشابه دیگری برگزار شود، روی دهد، پاسخ داد «صد در صد».

چنین مواردی، و فضای عمومی ترس، باعث می شود که هواداران اسرائيل نتوانند نظر خود را به صورت عمومی بیان کنند. آیدیت مارگولیس، یک اسرائیلی که هفت سال است در سوئد زندگی می کند، بعد از دنیا آمدنش دخترش سه سال پیش، اکنون بیشتر احتیاط می کند و به راحتی در مراسم حمایتگر اسرائیل شرکت نمی کند.

وی گفت «من حالا یک دختر دارم، و در این گونه مراسم شرکت نمی کنم، در حالی که پیش از این شرکت می کردم. ترس من این است که کسی در حین مراسم به من آسیب برساند.

دولت چپ سوسیال دموکرات سوئد به نخست وزیری استفان لوفن، معروف به حمایت شدید از فلسطینیان و انتقاد از اسرائیل است. در ۲۰۱۴، این کشور اولین کشور اتحادیه اروپا بود که دولت فلسطین را به رسمیت شناخت.

اخیرا وزیر مارگوت والسترون از سوی اسرائيل محکوم شد زیرا گفته بود تهاجم تروریستی به پاریس که طی آن ۱۳۰ نفر کشته شدند، ریشه در ناخشنودی فلسطینی ها دارد.
والسترون همچنین ابراز داشت که برخورد اسرائیل با تروریست ها «از اندازه به در» است، و اقدام اسرائیل به کشتن مهاجمان فلسطینی را با اعدام های فراقضایی مقایسه کرد.

چنین اظهاراتی از سوی والسترون فضایی ایجاد کرده اند که انتقاد دائم از اسرائيل تبدیل به امر معمول شده است و سیاستمدارانی که خلاف وضع موجود عمل می کنند نه تنها از نظر سیاسی محکوم به انزوا می شوند، بلکه با خطرهای جانی نیز روبرو می گردند.

حنیف بالی، از نمایندگان مجلس متعلق به حزب میانه رو راست مرکزی، بزرگترین حزب بلوک مخالف، در مکالمه ای تلفنی به تایمز اسرائیل گفت «وقتی که سخنی موافق با اسرائيل به زبان می آورم موجی از نامه های مبتنی بر تنفر و تهدید دریافت می کنم. نویسندگان نامه ها فلسطینی یا مهاجران عرب و یا چپی های معمولی اند، و گفتمان به شدت قطبی و بسیار خشونت آمیز است. گفتگو در این مورد بسیار سخت است به خاطر آن که هزینه اش بالاست.».

بالی، که پیشینه ایرانی مسلمان دارد، به خاطر حمایت از اسرائيل بیشمار نامه های تهدیدآمیز دریافت کرده است. در یکی از این موارد که تهدید به قتل شده بود ناچار به پلیس مراجعه کرد.

وی گفت «مردم مطالب یهودستیز را بی هیچ ترسی خطاب به تو می نویسند نظیر عاشق یهودها، خوک یهودی، توهین های کثیف یهودستیز، حتی با این که من یهودی نیستم. می توانم مجسم کنم اگر یهودی یک در این موارد سخن می گفت چطور با او برخورد می شد».

بالی بر این باور است که چون یهودی نیست جرات بیشتری در دفاع از اسرائیل است در حالیکه یهودیان زیادی از ابراز عقاید مشابه ترس دارند.
وی گفت «بسیاری از یهودیان با من تماس می گیرند از من برای حمایت از اسرائيل تشکر می کنند زیرا خودشان امکان چنین کاری را ندارند زیرا حمله های یهودستیزی که به دنبال این حمایت می آید، در مورد آنها بسیار شدیدتر است».

به باور بالی، موضع دولت در مقابل اسرائيل کاملا بستگی به ساختار سیاسی دارد. گروه های حامی فلسطین برای فعالیت های خود و لابیگری از دولت منابع مالی دریافت می کنند و به این ترتیب مواضع خود را در موضع رسمی دولت تعمیق می کنند.

وقتی از وی سوال شد آیا یک گروه اسرائیلی هم قادر است به منابع مالی مشابه دسترسی داشته باشد، گفت «به نظر من بسیار بسیار دشوار است. فکر نمی کنم چنین امکانی موجود باشد.».