پل رایان – سخنگوی مجلس نمایندگان آمریکا، همراه انتخاباتی میت رامنی در رقابت های انتخاباتی ۲۰۱۲، و جمهوریخواهی که این بار در انتخابات ریاست جمهوری شرکت نکرد – به شدت بر این اصل پا می فشارد که در سفرهای خارجی از دولت ایالات متحده انتقاد شدید نکند. اما تصمیم وی به سفر به اسرائيل در روزهای یکشنبه و دوشنبه – اولین روز از اولین سفر خارجی وی از اکتبر که به ریاست مجلس نمایندگان رسیده است، خود کنایه ای است از تقابل با برخورد ریاست جمهوری ایالات متحده، پرزیدنت باراک اوباما، و تصریح قاطع به همبستگی آمریکا با اسرائيل.

رایان، که در بالکن اتاق هتل خود در اورشلیم با تایمز اسرائیل به گفتگو نشست، چنین گفت که اولین و مهمترین قصد وی این است که تصریح کند که تصمیم عامدانه و آگاهانه وی به دیدار از اسرائيل، دقیقا در همین زمان، برای تاکید «بر اتحاد فی مابین» است و می خواهد بار دیگر نشان دهد شراکت میان آمریکا و اسرائيل می بایست به طور قطع در آینده بیش از پیش مستحکم شود.

وی که از اهالی ویسکانسن، ۴۶ ساله و پدر سه فرزند است، و آخرین سفرش به اسرائيل، در دوران نخست وزیری آریل شارون در ۲۰۰۵ بوده، با نخست وزیر بنیامین نتانیاهو کاملا همعقیده است که تروریسم فلسطینی علیه اسرائيل، با تروریسم اسلامی علیه اروپا و ایالات متحده تفاوتی ندارد، و جهان متمدن می بایست برای مقابله با آن متحد شود. «علیه اسرائيل برخاسته اند، اما در نهایت، با ما سر جنگ دارند. بنابر همین، در جنگ با تروریسم، تروریسم بنیانگرای اسلامی، ما در یک جبهه می جنگیم. اسرائيل متحدی غیرقابل چشم پوشی است. در این جنگ، از چندین منظر، اسرائيل در خط مقدم جبهه قرار گرفته است».

به جای آن که آرزو کند اسلامگرایی افراطی غیب شود، و یا مذبوحانه تلاش کند نامش به میان نیاید، رایان، برنامه ای دقیق برای مقابله با آن در دستور کار خود قرار داده است. برنامه وی تنها شامل برخورد نظامی، در هنگامه‌ای که خشونت اسلامگراها سر بلند کرده است، نیست، بلکه به فعالیت های کف-خیابانی معتقد است، همان جایی که مکتب اسلام گرایی شروع می شود، و بر اساس آن، مغزشویی صورت می گیرد. «باید برنامه ای طرح کنیم و دل ها و اذهان جهان اسلام را به خود جلب کنیم». و بر ضرورت تشکیل «ائتلافی از دولت های ملل میانه رو» تاکید می کند تا از تربیت نسل بعدی قاتلان جلوگیری شود. و با تاسف می گوید «در حال حاضر هیچ برنامه ای برای رودررویی با داعش نداریم، چه برسد به این که بدانیم که چکار باید کرد که یک بچه پنج ساله در پاکستان، فردای امروز، بنیانگرا نشود».

تقریبا تمام حرف هایی که رایان در مصاحبه با ما به زبان می آورد، درباره ایران، درباره مناقشات اسرائيلی- فلسطینی، جنگ با تروریسم، و پیوند ایالات متحده و اسرائيل، به مذاق نتانیاهو خوش می آید.

راه حل دو دولت برای دو ملت را تایید می کند اما معتقد است در حال حاضر، طرف فلسطینی این معادله، غایب است، و در نتیجه، «نمی دانم چه اندازه امکان پیشرفت در این زمینه موجود است».

قاطعانه بر این باور است که نه ایالات متحده و نه هیچ یک دیگر از بازیگرانی که بیرون گود ایستاده اند، هرچند با نیت خیر، نمی بایست اسرائيل را ترغیب کنند در مسیر مصالحه قدم بگذارد. هنگامی که از او درباره تشویق اسرائيل، از سوی دولت اوباما، به مصالحه ارضی، پرسیده شد، گفت «من تصمیم در این باره را به دولت شما واگذار می کنم. ما حق نداریم اسرائيل را وادار به ورود به موضعی ناامن بکنیم».

او که از مخالفان معتبر قرارداد هسته ای با ایران به راهبری باراک اوباما، است، همچنان شدیدا معتقد است که این قراردادی وحشتناک بود و مصمم است که ایران را به اجرای مفاد (هر چند ناکافی) وادارد، مصمم است که از امتیازدهی های آتی جلوگیری کند، و معتقد است که در نهایت، رژیم ایران، حماقت حامیان خود را رو خواهد کرد. «به نظر من آزمون های بالستیکی (از اولین نشانه ها بودند). با تلخی می گوید،‌ «فکر می کنم ایران، در نهایت، کاری خواهد کرد که مردمی که به این قرارداد رای دادند، از کرده‌ی خود پشیمان شوند. در آینده، مردمی که از این قرارداد حمایت کردند، از حمایت خود متاسف خواهند بود».

نتانیاهو خوشحال خواهد شد اگر بداند به نظر رایان، لابیگری نخست وزیر علیه قرارداد، و اساسا علیه اوباما، در جلسه مارس ۲۰۱۵ کنگره، در دراز مدت منجر به ایجاد شکافی در طیف سیاسی آمریکا نشد، و یا اسرائيل را بدل به مساله حزبی آمریکا نکرد. برای تاکید بر نقطه نظر خود، می گوید «من دموکرات نیستم» و ادامه می دهد که به باور وی تنش های شدید آن روزها امری «گذرا» بوده است. و پیشنهاد می کند که «اگر من اسرائيلی بودم،‌ نگران آینده روابط دو کشور نمی بودم. فکر می کنم این روابط در آینده تقویت خواهد شد». با توضیح بیشتر، می گوید، «اتحاد با کنگره، گرم و مستحکم است، مردم عادی نیز درک می کنند که «روابط ما با اسرائيل عمیق و محکم، و دوجانبه است… ما به اسرائيل، به خاطر امنیت ملی خودمان، نیاز داریم. ما هم برای حفظ امنیت خود، نیازمند اسرائيلیم».

اگرچه وجود کمپین بایکوت، و فعالیت های ضد اسرائیلی در فضای دانشگاه را تایید می کند، اما با خوشبینی می گوید «یک لایه زشت یهودستیزی است، که وجود دارد. اما خبر آن را بیشتر در اروپا می توان خواند. (در ایالات متحده) خیلی ناچیز است. در آمریکا، حمایت از اسرائيل خیلی ریشه دوانده است».

خلاصه می توان گفت که اگر پل رایان پرزیدنت بود، حامی سرسخت اسرائيل می بود و در کاخ سفید، از پرزیدنت فعلی، همراه مناسب تری برای نتانیاهو به شمار می آمد. اما خب، رایان قرار شرکت در رقابت های انتخاباتی را ندارد. می گوید، از این لحاظ متاسف نیست، هرچند جمهوریخواهان وارد ستیزی تند و تفرقه برانگیز شده اند. رقابت های انتخاباتی که آغاز شد، جمهوریخواهان بیش از ۱۷ نامزد داشتند. او نیز از مقام خود در مجلس خشنود بوده و مایل بوده زمان بیشتری در دست داشته و همسر و پدری خوب برای خوانواده جوان خود باشد.

رایان می گوید، حتی حالا که کمپین جمهوریخواهان بیش از پیش در دعواهای درون حزبی رقابت نامزدها فرو رفته نیز آمادگی این را ندارد که برای نجات موقعیت،‌ وارد میدان شود. تاکید می کند که «از اول هم گفته ام که این کار من نیست. تصمیم من این بود که برای ریاست جمهوری کاندید نشوم. فکر می کنم اگر بخواهی رئیس جمهور بشوی، باید در رقابت ها شرکت کنی. فکر می کنم باید از آیوا شروع کنی، و تا ته خط، بروی».

روز دوشنبه رایان با همتای خود یولی ادلستین در کنست ملاقات کرد، و همچنین، بدون هیچگونه مراسم ویژه، با نتانیاهو نیز دیدار داشت – ظاهرا نخست وزیر نگران شایعات مبنی بر ترجیحات حزبی خود در کمپین انتخاباتی ایالات متحده است. (در ۲۰۱۲ نتانیاهو میزبان رامنی بود و پیامد آن، انتقادهای شدید حلقه دموکرات ها شد). بعد از ظهر دوشنبه، دفتر نخست وزیر، از این ملاقات که به روی خبرنگاران بسته بود، دو عکس و یک بیانیه دو خطی ارائه داد: «صبح امروز، نخست وزیر بنیامین نتانیاهو، با هیات دوحزبی کنگره به رهبری رئیس مجلس نمایندگان ایالات متحده، پل رایان، ملاقات کرد. هیات مزبور حمایت قاطع خود از اسرائيل را ابراز داشت.».

و سپس، از اینجا، رایان به بخش های دیگری از منطقه سفر کرده و از برخی کشورها که در جنگ با دولت اسلامی، از متحدان ایالات متحده به شمار می آیند، بازدید می کند.

متن کامل گزارش را به انگلیسی بخوانید