علی شریعتی زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین در پانزدهمین روز اعتصاب غذای خشک خود، با بیان این نکته که “هیچ ظلمی بالاتر از گرفتن آزادی نیست”، طی نامه ‌ای اعتراضی از ظلم مقامات رژیم به زندانیان سیاسی و شرایط وخیم خود در زندان سخن گفته است.

علی شریعتی زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین که به دلیل شرکت در تجمع اعتراضی علیه اسیدپاشی به ۵ سال زندان محکوم شده و از تاریخ ۱۰ آبان در اعتصاب غذا به سر می ‌برد و وضعیت عمومی و جسمانی وی بسیار وخیم گزارش شده که در این خصوص مسئولین زندان به درخواست‌ های وی هیچ اهمیتی نداده‌ اند، طی نگارش نامه ای از ظلم مقامات حکومتی نسبت به زندانیان سیاسی و شرایط وخیم خود و عدم رسیدگی مسئولین زندان و مقامات قضایی به وضعیت خود سخن گفته است.

بنابر گزارش سحام، وی در نامه منتشر شده خود که در دوران اعتصاب غذا و در حالی که در شرایط بد جسمی و روحی در زندان اوین بسر می برد، نگاشته، آورده است: «امروز که در پانزدهمین روز اعتصاب غذا و هفتمین روز اعتصاب غذای خشک خود به سر می ‌برم مرگ را بسیار نزدیک می‌ بینم. هفت بار بیهوش شده و ایستاده سقوط کردم یک بار ایست تنفسی داشتم. اینها همه کافیست تا انسان عاقل بداند که مرگ نزدیکتر از همیشه است».

وی همچنین در ادامه افزوده است: «از تاریخ آموخته ‌ام که آنچه می ماند نام نیک است و آنچه رفتنی ‌ست ظلمِ ظالم. در زندگی آموخته ‌ام آنچه ارزش جنگیدن تا پای جان را دارد شرف و آزادگی است و انسانی که شرف ندارد پس چه دارد؟ زندگی به من آموخته است تحمل ظلم و ستم از سوی مظلوم کمتر از روا داشتن آن به دیگران نیست و هیچ ظلمی بالاتر از گرفتن آزادی نیست، چرا که تاریخ به من آموخته است که تنها مرگ است که دروغ نمی ‌گوید و همه را بلاخره دیر یا زود فرا خواهد گرفت، چه درخت چنار باشیم چه بر اریکه قدرت تکیه زده باشیم».

شریعتی همچنین با بیان این نکته که “من از همت‌ ها، زین الدین ‌ها، باکری‌ ها و جهان آراها آموخته ‌ام که زیستن را جز در سایه آزادی و آزادگی نبینم”، در اعتراض به ظلمی که توسط مقامات دولت جمهوری اسلامی بر وی روا داشته که گریبانگیر خانواده وی نیز می باشد، نوشته است: «از خانواده ام خواهش میکنم که در سوگ من حد اعتدال را رعایت کرده و دشمن شاد نباشند، که این مرگ مرا گواراتر از شیر و شیرین ‌تر از عسل است».

وی در ادامه با اشاره به ظلم رژیم جمهوری اسلامی در حق مردم و خاموش کردن صدای اعتراضاتشان به حق کُشی های آنان، موکدا متذکر شده است: «در زمانه ‌ای که ظالمان شرافت را ارزان ‌تر از همیشه کرده و دروغ و اختلاس‌ ها و تهمت ‌ها و بگم بگم ها را رواج داده ‌اند و در این وانفسای زر و زور و تزویر جیب آنها از بیت المال و حق الناس سر سیری ندارد و فراموش کردن که حتی عمر نور نبی را داشته باشند بلاخره خواهند مرد، همانها اینک به همدستی سیستم فاسد قضایی صدها صدا را در گلو خفه کرده و هر که سر مخالفت داشته باشد را فاسد، فتنه گر، عامل نفوذ، صهیونیستی و غیره می نامند».

این زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین در پایان نامه خود تاکید کرده است: «همان جابران و ظالمان، همان چپاولگران و حامیانشان، من را که عاشق ایران و ایرانی هستم مخل امنیت ملی دانسته و برایم ظالمانه ۱۳ سال حبس و ۵ سال حبس تعیین شده صادر کرده ‌اند، اما من شرافتم را در این بازار مکاره به قیمت کمتر از جانم نمی فروشم و سر تسلیم به این حبس و این ظلم فرو نخواهم آورد».

شایان ذکر است که وی زمانی که به دلیل شرکت در تجمع اعتراضی علیه اسیدپاشی دستگیر و به ۵ سال زندان محکوم شد، دست به اعتصاب غذا زده و گفته بود “تا زمانی که از این حکم غیرعادلانه و غیرقانونی تبرئه نشوم، دست از اعتصاب بر نمی ‌دارم”.