ناظرین می گویند این میلیاردر که حالا نماینده جمهوری-خواهان شده، برای کوبیدن بر طبل دشمنی و ترس و کسب آرای سفیدها، از واژه های دقیق تر و پیش-آزموده استفاده می کند.

آلبوکرک – دونالد ترامپ در طول انتخابات مقدماتی، با هواداران خود با لحن تهییج-کننده ای سخن گفت و متعهد شد که دیواری در مرز مکزیک می سازد و از ورود مهاجرین مسلمان جلوگیری می کند. وی حتی یک بار گفت که دل اش می خواهد معترضی که باعث اختلال سخنرانی وی شده را با مشت بزند.

حالا که وی نامزد ریاست جمهوری جمهوری-خواهان شده و نیاز به کسب آرای بیشتری در سراسر کشور دارد، برخی ناظران می گویند وی از زبان رمزی و پیش-آزموده برای تهییج دشمنی نژادی و ترس در بین رأی-دهندگان سفیدپوست آمریکایی استفاده می کند.

آندرا گیلسپی، استاد علوم سیاسی دانشگاه اموری، که سخنرانی پذیرش ترامپ در نشست ملی جمهوری-خواهان را تماشا کرده، می گوید ترامپ «اینبار روی صحنه از الفاظ نژادی استفاده نکرد. ما از زبان وی کلمات رکیک نژادی که می تواند بسیاری را آزرده-خاطر سازد، نشنیدیم. اما این که وی از تهمت های نژادی استفاده نکرده به این معنی نیست که وی موضوعات را در قالبی مطرح کرده که از نظر اعضای گروه های نژادی و قومی مشکل-دار نیستند».

ایان هینی لوپز، نویسنده کتاب «سیاست سگ-سوتی: تحریک های رمزی نژادی چگونه نژادپرستی را از نو ابداع کرده و طبقه متوسط را آلوده کرده» فراتر می رود و می گوید سخنرانی ترامپ حتی از زبان رمزی و نژادی ریچارد نیکسون در ۱۹۸۶ نیز پیشی گرفته است.

لوپز گفت این تاجر مشهور افزون بر دست گذاشتن روی اضطراب های نژادی سفیدپوست ها درباره جنایات، مهاجرین را نیز به آن افزوده و گفته خانواده های پناهندگانی که سابقه نامعلومی دارند، تهدیدی برای ملت خواهند بود مگر این که اقدامات مؤثری انجام گیرد.

وی گفت «در این سخنرانی اساسا گفته شد که وحشی ها به دروازه رسیده اند».

ساموئل لیداکس، نماینده جمهوری-خواهان از نیو مکزیکو که اسپانیایی-تبار است، گفت در این سخنرانی ترامپ، شاهد لحن نژادی نبود.

لیداکس ۲۴ساله که به خاطر تأثیر مهاجرین غیرقانونی بر دستمزدها موافق درخواست ترامپ برای کاهش ورود این نوع مهاجرین است گفت «فکر می کنم مردم بیش از حد به حرف های ترامپ حساسند. او اهل نیویورک است، نیویورک شهر بسیار متنوعی است».

وقتی روز جمعه از یکی از سخنگویان ترامپ در این باره سؤال شد، وی گفت کارزار وی به تیراندازی مرگبار در مونیخ آلمان متمرکز شده، و بعدا واکنش نشان خواهد داد.

ترامپ از ابتدای کارزارش به خاطر استفاده از زبان نژادی مورد انتقاد قرار گرفته است؛ وی در همان ابتدا اعلام کرد که دولت مکزیک «نامطلوب ترین قشر مردم خود [از جمله موادفروش ها و تجاوزکارها] را به ایالات متحده سرازیر می کند».

تامس سامرز ساندووال، استاد تاریخ و مطالات لاتین در کالج پومونای کالیفرنیا می گوید «در همه حرف های ترامپ شدیدا این حس به آدم دست می دهد که وقتی او می گوید «ما» منظورش فقط سفیدپوست های آمریکا است».

برخی به این اشاره کرده اند که شعار «آمریکا اول» ترامپ نیز شعار کمیته نخست آمریکا، گروهی انزواطلب و یهودستیز بود که هدف اصلی شان ایجاد ممانعت از اتحاد ایالات متحده با انگلستان در جنگ علیه آلمان نازی بود. این گروه با ورود مهاجرین یهودی فراری از تعقیب نازی ها به ایالات متحده مخالف بود.

ترامپ وقتی نامزد جمهوری-خواهان شد، خود را نامزد «قانون و نظم» دانست. وی در کلیولند نیز همین ایده را تکرار کرد.

وی گفت «من برای همه کسانی که صلح و آرامش خیابان های ما و امنیت پلیس ما را تهدید می کنند، پیامی دارم. وقتی سال آینده کار ریاست-جمهوری را آغاز کنم، قانون و نظم را در کشور احیا خواهم کرد. من در رقابت برای [کسب ریاست جمهوری و ورود به] کاخ سفید، نامزد قانون و نظم هستم!».

میشل فلام، استاد تاریخ از دانشگاه وسلیان اوهایو و نویسنده «در دل تابستان: شورش های ۱۹۶۴ نیویورک و جنگ با جرم» می گوید رأی-دهندگان مضطرب سفیدپوست وقتی این عبارت را می شنوند آن را هر جور که دل شان بخواهد تفسیر می کنند، یا از آن به عنوان مبارزه با جرم و جنایت برداشت می کنند یا به عنوان مبارزه علیه جنبش هایی مانند جنبش زنان.

وی گفت اما از نظر برخی دیگر، این عبارت حاوی مؤلفه نژادی واضحی است.

فلام گفت «از نظر برخی، قانون و نظم، پیام نژادی مکتومی دارد و برخی رای-دهندگان سفیدپوست به قانون و نظم واکنش نشان دادند چون باور دارند که [ایده «قانون و نظم»] از باورهای حقوق ضد-مدنی و عدالت ضد-نژادی آنها حمایت کرده است».

سیاستمداران هر دو حزب جمهوری-خواه و دمکرات دیرزمانی است که برای شعله-ور ساختن غیرت و ترس در بین رأی-دهندگان آمریکایی، از زبان رمزی استفاده کرده اند.

لی اتواتر، مدیر کارزار ریاست-جمهوری ۱۹۸۸ جورج ه.و. بوش و اهل کارولینای جنوبی، آشکارا از سیر تکاملی واژه های نژادی رمزی در کارزارهای سیاسی حرف می زند.

در اوایل دهه ۱۹۵۰، تهمت های نژادی مانند «کاکاسیاه» بسیار رایج بود. اما در ۱۹۶۸، سیاستمداران این اصطلاحات را کنار گذاشتند چون می دانستند که این اصطلاحات می توانند نتیجه معکوس داشته باشند. اتواتر در گفتگویی در کتاب «سیاست جنوبی در دهه ۱۹۹۰» گفت به همین خاطر به جای آن اصطلاحات، «چیزهایی مانند انتقال اجباری و حقوق ایالت ها و از این چیزها بگویید».

نیکسون که با شورش های نژادی و معترضین ضد-جنگ و تلفات روزافزون جنگ ویتنام روبرو بود، در ۱۹۶۸ از شکاف عمیق در بین ملت بهره برد و خواستار قانون و نظم شد و قول داد که از جانب «اکثریت خاموش» سخن بگوید. وی «استراتژی جنوبی» را در پیش گرفت که بر بی-میلی سفیدپوست ها به سیاست های دمکراتیک لیبرال حقوق مدنی تأکید کرده اما از گرفتن موضع نژادی صریح خودداری می کند.

منتقدین می گویند «اکثریت خاموش» نیکسون صرفا واژه رمزی وی برای اشاره به سفیدپوست های طبقه متوسط بود. کارزار وی در تبلیغات تلویزیونی خود تصاویر اعتراض های خونین و شهرهای سوخته و پلیس ضدشورش را نشان می داد. در پایان تمام تبلیغات نیکسون این جمله می آمد؛ «اینبار چنان رأی بده که انگار تمام دنیای تو به آن [رأی] وابسته است».
در انتخابات دور بعد نیکسون در ۱۹۷۲ نیز قسمت اعظم این زبان رمزی را شاهد هستیم.

جان ارلیتشمان، دستیار ارشد نیکسون، در کتاب «شاهد قدرت» خود در ۱۹۸۱ نوشت که «بیانیه ها و سخنرانی های نیکسون در زمینه مدارس و مسکن، همیشه جذبه نیمه-خودآگاهی برای رای-دهندگان سیاه-ستیز داشت».

رئیس-جمهور رونالد ریگان نیز از اصطلاح رمزی «ملکه های رفاهی» استفاده می کرد که از نظر بسیاری به زنان سیاه-پوست اشاره داشت. وی همچنین در نمایشگاه نشوبا کانتی، که در ۱۹۶۴ شاهد قتل سه فعال جوان حقوق مدنی بود، خواستار «حقوق ایالت ها» شد.

در رقابت بین جورج ه.و. بوش (معاون سابق ریاست جمهوری) و مایکل دوکاکیس (فرماندار ماساچوست) در سال ۱۹۸۸، تبلیغ نه چندان مشهور ویلی هورتون پخش شد؛ هورتون قاتل سیاه پوستی بود که به تجاوز به یک زن سفیدپوست در طول مرخصی آخر هفته خود از زندان متهم شده بود. دوکاکیس زمانی از برنامه مرخصی آخرهفته زندانیان حمایت می کرد.

نمونه تازه تر آن، استفاده هیلاری کلینتون از عبارت «درنده برتر» در دهه ۱۹۹۰ است که وی از آن برای اشاره به ظهور نوجوانان قانون-گریز در آینده استفاده کرد که البته هیچگاه ظهور پیدا نکرد. منتقدین اعتراض کرده اند که این واژه جوانان سیاه-پوست و اسپانیایی-تبار را نشانه گرفته و منجر به تعقیب و بازداشت متعصبانه شده است.