عید باستانی «پوریم»، سمبُل رابطه باستانی دو ملت ایران و یهود، میراث تاریخی یهودیان ایرانی و بازمانده از دوران خشایارشاه، پادشاه بزرگ سلسله هخامنشی است.

در «پوریم» (۱۴ و ۱۵ ماه آدار در تقویم عبری)؛ یهودیان به فرمان پادشاه ایران، از قتل عام نجات یافته و بالعکس، بر دشمنان و بداندیشان فائق یافته و ماندگار شدند.

بر اساس روایات تاریخی، در زمان خشایارشاه (۳۵۳ تا ۳۶۷ قبل از میلاد)، «هامان» وزیر اعظم، توطئه ای را علیه یهودیان برنامه ریزی، و طبق قرعه (پوریم)، سیزدهم ماه را برای اجرای حکم قتل عام یهودیان انتخاب می کند. مردخای، پسرعموی ملکه (استر)، که هر دو یهودی بودند، از این نقشهٔ شیطانی آگاه گردید و از ملکه تقاضا کرد که با استفاده از جایگاهش، مانع این قتل عام شود، که استر موفق می شود نظر پادشاه را به حقیقت معطوف و خطر را از یهودیان دور کند.

پس از این رخداد، یهودیان، روز سیزدهم ماه آدار را به یاد روزه یهودیان آن زمان، روزه «تعنیت» می گیرند و جشنی را به مناسبت این نجات معجزه آسا در روزهای ۱۴ و ۱۵ آدار برگزار می کنند.

ارسال هدایایی خوراکی برای دوستان و کمک به مستمندان از فرایض دینی این جشن به شمار می رود. خوردن شیرینی مخصوص پوریم که با خشخاش تهیه می شود، از دیگر رسوم این جشن است.

جشن پوریم با به راه افتادن کارناوالهای شادی، که زدن ماسک ها و نقابهای رنگارنگ در مرکز آن قرار دارد، همراه است. (برخی فلسفه‌ی بالماسکه را در پنهان ماندن شخصیت واقعی خوب و بد می‌دانند. به این معنی که همیشه خیر و شر آشکار نیستند و گاهی تمیز دادن آن‌ها از یک‌دیگر و شناخت حق از باطل نیازمند دقتی بسیار بیش‌تر است.)

عید پوریم، به دلیل نجات یافتن یهودیان با فرمان پادشاه وقتِ ایران، از سَمبُل های مودت تاریخی دو ملت باستانی ایران و یهود به شمار می آید.