اسرائیل نخستین کشوری است که واحد بیمارستان صحرایی آن بالاترین رتبه‌ی سازمان بهداشت جهانی را کسب کرده است.

سازمان بهداشت جهانی سازمان ملل طی مراسمی در هفته‌ی گذشته بیمارستان صحرایی ارتش اسرائیل را «شماره‌ی یک در جهان» دانست و، به‌گفته‌ی دکتر سرهنگ اوفر مرین، فرمانده‌ی بیمارستان‌های صحرایی اسرائیل، آن را نخستین و تنها بیمارستان صحرایی «نوع ۳» طبقه‌بندی کرد.

همان‌طور که تایمز اسرائیل در ماه گذشته گزارش داد، سازمان بهداشت جهانی و نیروهای دفاعی اسرائیل در حال مذاکره بودند تا تعیین کنند آیا این واحد ارتش از معیارهای تیم پزشکی «نوع ۳» برخوردار هست یا نه. در گذشته هیچ تیم پزشکی‌ای موفق به دریافت رتبه‌بندی نوع ۳ نشده بود.

چهارشنبه‌ی هفته‌ی گذشته، تیم بیمارستان صحرایی نیروی دفاعی اسرائیل موفق به دریافت رتبه‌ی «نوع ۳» و دیگر قدردانی‌های مربوط به «مراقبت ویژه» شد، که عملا این واحد نظامی را «نوع ۳ به بالا» ساخت. گرچه ارتش اسرائیل این خبر را تا یکشنبه‌ی هفته‌ی جاری مسکوت نگه داشته بود.

دکتر ایان نورتون، مولف سامانه‌ی طبقه‌بندی و رئیس هیأت سازمان بهداشت جهانی، روز چهارشنبه طی مراسمی در پایگاه سپاه پزشکی در رمات غان (در حومه‌ی تل‌آویو) گفت «ما در آینده‌ی نزدیک به دبیرکل پیشنهاد خواهم داد تا [تیم اسرائیل] را به‌عنوان نوع ۱ و نوع ۲ و نوع ۳ و چند نوع تخصصی دیگر تأیید کند».

نورتون با تحسین فعالیت تیم اسرائیل در طی ماه‌های گذشته برای دریافت این تأییدیه، گفت «هیچ تیمی در گذشته این رتبه را دریافت نکرده بود».

به گفته‌ی ارتش، اسرائیل نشان‌های رسمی سازمان بهداشت جهانی مربوط به این رتبه‌بندی را دریافت خواهد کرد، و اعضای سپاه پزشکی نیروی دفاعی اسرائیل، از جمله مرین، در پایان ماه جاری طی مراسم رسمی در هنگ‌کنگ با رئیس این سازمان بین‌المللی دیدار خواهند کرد.

مرین گفت به نظر می‌رسید سازمان ملل به‌طور کلی نگرشی منفی به اسرائیل دارد، که این امر اهمیت تأییده‌ی توانمندی‌های نیروی دفاعی اسرائیل از سوی این سازمان را افزایش می‌دهد.
وی گفت نمایندگان سازمان بهداشت جهانی «حتی یک ذره هم سوگیری ندارند».

سازمان بهداشت جهانی سازمان ملل در سال ۲۰۱۳ مجموعه معیارهایی را جهت طبقه‌بندی تیم‌های پزشکی خارجی حاضر در مناطق آسیب‌دیده تعیین کرد و آن را از یک تا سه رتبه‌بندی کرد. اسرائیل حالا تنها کشوری است که بالاترین نشان را دریافت کرده است. نورتون در گفتگوی ماه گذشته‌ی خود با تایمز اسرائیل گفت «فقط تعداد کمی در جهان هستند که می‌توانند به [دستیابی به این رتبه] فکر کنند».

مرین که شخصا «صدها ساعت» از زمان خود را به این فرآیند تقدیر اختصاص داده بود، در گفتگوی تلفنی با خبرنگاران در روز یکشنبه، رتبه‌بندی فعالیت وی و تیم‌اش به‌عنوان بهترین تیم در جهان را «احساسی» توصیف کرد.

مرین گفت «ای کاش می‌توانستم بنشینم این‌جا و بگویم این «تبریک» از آن من است، اما این تبریکی است به ارتش، به اسرائیل».
مرین گفت این فرآیند تقدیر که از ژانویه‌ی ۲۰۱۶ آغاز شده بود، تقریبا یک‌سال به درازا کشید و اکثر آن به بازبینی دستورالعمل‌ها و تضمین برخورداری اسرائیل از همه‌ی این معیارها گذشت.

هیات سازمان بهداشت جهانی در دو ماه گذشته از اسرائیل دیدار کرد و برای ارزیابی بیمارستان صحرایی سپاه پزشکی نیروی دفاعی اسرائیل با مرین و تیم‌اش ملاقات کرد. به‌گفته‌ی نیروی دفاعی اسرائیل، این واحد نظامی ساختار بسیار وسیعی دارد که می‌تواند ۳۰ چادر را در خود جا دهد. اما نسخه‌ای که تیم نورتون در طول یک تمرین نظامی در شمال اسرائیل در ماه سپتامبر مورد بازبینی قرار داده بود، فقط ۲۶ چادر داشت.

مرین در ماه گذشته به تایمز اسرائیل گفت بیمارستان صحرایی ارتش «فقط چند دکتر و پرستار حاضر در میدان» نیست بل «یک گنجینه‌ی ملی» است که توانمندی‌های یک بیمارستان پیشرفته و دائمی را دارد اما می‌تواند در کم‌تر از ۱۲ ساعت تقریبا همه‌ی تجهیزات خود را در منطقه‌ی آسیب‌دیده مستقر سازد.

هیأت امدادرسانی اسرائیل (که مرین مدیریت برخی از آن‌ها را بر عهده دارد) از اولین و بزرگ‌ترین هیأت‌هایی است که خود را به مناطق آسیب‌دیده رسانده‌اند. تیم‌هایی از سپاه پزشکی نیروی دفاعی اسرائیل و واحد جبهه‌ی داخلی، در ۱۹۹۹ در مناطق زلزله‌دیده‌ی ترکیه و در ۲۰۱۰ در هایتی و در ۲۰۱۳ در حادثه‌ی طوفان در فیلیپین و در ۲۰۱۵ در حادثه‌ی زلزله در نپال، خدمات نجات و پزشکی ارائه کردند.

این رتبه‌بندی نوع ۳ به تیم‌های اسرائیلی امکان می‌دهد تا هم‌چنان نخستین تیمی باشند که در صحنه‌ی بلاهای طبیعی حاضر می‌شوند و جایگاه نخست اسرائیل در پزشکی اورژانس را تحکیم می‌کند و به دوستان و دشمنان این کشور ثابت می‌کند که کشور یهودی می‌داند چه‌طور از پس بلاهای طبیعی برآید.

سخنگوی ارتش روز یکشنبه گفت «این تقدیر، صرفا بین‌المللی نیست. تقدیری است برای ما، که به ما نشان می‌دهد چه کاری می‌توانیم انجام دهیم».

مرین تأکید کرد گرچه تیم‌های اورژانس پزشکی اسرائیل احتمالا بیش‌تر به‌خاطر فعالیت‌شان در خارج از اسرائیل شناخته‌شده هستند، اما این امر از اهمیت ثانویه برخوردار است.
وی گفت «نقش ما، اول از همه، استقرار و ارائه‌ی کمک در مناطق آسیب‌دیده از بلاهای طبیعی (چون اسرائیل روی گسل قرار دارد) و جنگ است».

امدادرسانی‌های بشردوستانه و منظم اسرائیل هم مورد تحسین بین‌المللی قرار گرفته و هم متهم به «خودنمایی» یا استفاده از امدادرسانی برای بالابردن جایگاه بین‌المللی خود شده است.

آویگدور لیبرمن، وزیر وقت خارجه، در ۲۰۱۵ پس از ارسال تیم پزشکی به نپال گفته بود که کمک به کشورهای نیازمند «موثرترین نوع دیپلماسی» است و «در ساختن اعتبار کشور، هیچ‌چیزی موثرتر از امدادرسانی نیست».

هرچند، دیپلمات‌های دیگر تأمتکید دارند که انگیزه‌ی اسرائیل عمدتا بشردوستانه است.

یک دیپلمات ارشد پیشین، در پاسخ به پرسشی درباره‌ی اظهارات لیبرمن در سال ۲۰۱۵ گفته بود «اگر ما به هاییتی و فیلیپین و نپال کمک می‌فرستیم، معلوم است که به دنبال دروکردن منافع دیپلماتیک از این کشورهایی نیستیم که اگر اجازه داشته باشم بگویم از جمله قدرت‌های برتر به حساب نمی‌آیند».

مبارزه با امدادرسانی نا-سودمند
سال‌های زیادی می‌شد که هیچ سامانه‌ی بین‌المللی‌ای برای طبقه‌بندی تیم‌های اورژانس وجود نداشت (و این تیم‌ها می‌توانستند مستقلانه وارد عمل شده و برای اجرای عملیات خود و ارائه‌ی خدمات‌شان نیازمند کمک دولت محلی بودند).

نیروهای نجات باید بدانند که کجا می‌توانند بیماران را مورد درمان قرار دهند. دولت‌های محلی برای تعیین تیم‌هایی که می‌توانند در امدادرسانی شرکت کنند، باید بداند که کدام یک از بیمارستان‌های صحرایی خارجی کاملا خودکفا است و برخوردار از تجهیزات ضروری‌ای از قبیل سوخت و اکسیژن و داروهایی که در موقع فاجعه کم‌یاب می‌شوند.

نورتون گفت «این تیم‌ها می‌توانند باری بر دوش کشور آسیب‌دیده باشند. در گذشته تیم‌هایی بدون تجهیزات وارد عمل شدند و مقامات محلی مجبور شدند که به نیازهای آن‌ها رسیدگی کنند؛ ما این کار را درست نمی‌دانیم».

نورتون که متخصص پزشکی اورژانس است و رئیس پیشین تیم اورژانس استرالیا، در ۲۰۱۳ به سازمان بهداشت جهانی پیوست. وی و تیمی از دیگر کارشناسان در همان سال سامانه‌ی طبقه‌بندی سازمان بهداشت جهانی را ایجاد کردند و تیم‌های پزشکی خارجی را در سه گروه قرار دادند: نوع ۱ و نوع ۲ و نوع ۳.

شرایط مشروح این طبقه‌بندی در جزوه‌ای ۹۱ صفحه‌ای آمده، اما به‌طور خلاصه، تعداد بیمارانی که تحت درمان قرار گرفته و سطح دشواری عملیات تیم‌ها، نوع آن تیم‌ها را تعیین می‌کند.

تیم پزشکی نوع ۱ می‌تواند کمک‌های اولیه و دیگر مراقبت‌های اورژانسی را به‌طور سرپایی ارائه کند، یعنی قربانیان حادثه به مدت طولانی در بیمارستان‌های صحرایی این تیم‌ها نمی‌مانند؛ تیم نوع ۲ دست‌کم ۲۰ تخت دارد و می‌تواند هر روز ۷ تا ۱۵ عمل جراحی انجام دهد؛ و تیم نوع ۳ دوبرابر دیگر تیم‌ها تخت دارد و از واحد مراقبت‌های ویژه برخوردار است و می‌تواند هر روز ۱۵ تا ۳۰ عمل جراحی انجام دهد و خدمات دیگری از قبیل توانبخشی نیز ارائه می‌کند.

توانمندی‌های بیمارستان صحرایی اسرائیل فراتر از این پیش‌نیازها می‌رود: در حالی که بیمارستان صحرایی نوع ۳ باید ۴۰ تخت داشته باشد، بیمارستان صحرایی اسرائیل ۸۶ تخت دارد. نوع ۳ باید دو اتاق عمل داشته باشد، که اسرائیل چهار اتاق دارد.

تیم‌های نوع ۲ و نوع ۳ باید «تیم مراقبت‌های ویژه» داشته باشند که شامل واحدهای سوختگی، دیالیز، زنان و زایمان، و جراحی پلاستیک ترمیمی می‌شود.
اسرائیل علاوه بر دریافت رتبه‌ی نوع ۳، به خاطر توانایی‌های خود در دو مقوله‌ی آخر (جراحی پلاستیک و مراقبت‌های زنان و زایمان) به رتبه‌ی «نوع ۳ به بالا» دست یافته است.

متن کامل را لینک زیر مشاهده کنید
http://www.timesofisrael.com/un-ranks-idf-emergency-medical-team-as-no-1-in-the-world/?utm_source=The+Times+of+Israel+Daily+Edition&utm_campaign=65ae79d07c-EMAIL_CAMPAIGN_2016_11_14&utm_medium=email&utm_term=0_adb46cec92-65ae79d07c-55260489