در بیستمین سال ترور رابین، ریاست جمهوری نسبت به “خطر احتمالی خشونت سیاسی” هشدار داد.

در بیستمین سالگرد عبری ترور نخست وزیر اسحاق رابین، ریاست جمهوری روین ریولین روز یکشنبه اظهار داشت که وی قاتل رابین را هرگز شامل عفو ریاست جمهوری قرار نخواهد داد.

ریولین گفت “تا زمانی که من رئیس جمهور باشم، یگال امیر شامل عفو نخواهد شد. دست راستم بشکند اگر روزی نامه عفو این مرد را امضا کنم.”

رابین در 4 نوامبر 1995 در انتهای تظاهرات صلح به ضرب گلوله امیر، یک دست راستی افراطی، کشته شد.

ریولین که در مراسم یادبود سالانه رابین، در محل اقامت رسمی خود در اورشلیم سخن می گفت نمایش طنزی از یک گروه کمدی را به خاطر آورد که در آن، بازیگر نقش یگال امیر، رامی هوبرگر، در یک تک-گویی از درون سلول زندان خود می گوید “بیست سال دیگر من شامل عفو خواهم شد، همه شما ته دلتان این را می دانید.”

ریاست جمهوری اظهار داشت این کمدی سمبل ترس عمیق جناح چپ اسرائیل در آن زمان بود، و به فضایی که مایل به غیرقانونی شدن جناح راست بود دامن زد.

ریولین، که تصریح کرد وی با برخورد رابین در ایجاد روابط حسنه با فلسطینیان، که منتج به مصالحه ارضی می شد، مخالف بود، در ادامه سخنان خود نسبت به تشدید خشونت سیاسی در دموکراسی اسرائیل هشدار داد، و اسرائیلی ها را تشویق کرد که با تفاوت های همدیگر کنار بیایند و ارزش های مشترک را تقویت کنند.

وی گفت “قاتل حصاری را شکست که نسل های بی شمار یهودیان ساخته و پرداخته بودند، و ممکن است این حصار همچنان شکسته مانده باشد.” “اکنون 20 سال از این قتل می گذرد، و ما می بایست از خود بپرسیم، «آیا اقدام لازم برای پر کردن شکافی که قاتل در این حصار وارد کرد صورت گرفته است؟”

و پرسید “آیا گام های لازم برای آگاهی رسانی از قدرت تخریبی خشونت احتمالی سیاسی را برداشته ایم؟”

ما می بایست اطمینان حاصل کنیم که ما و نسل بعد از ما می داند که یادبود قتل رابین متعلق به تمام اسرائیل، تمام کمپ هایش، تمام بخش هایش، روزی برای خودآزمایی تمام مردم اسرائیل، زمانی برای خودآزمایی دموکراسی اسرائیلی است”.

رابین، سرباز وطن، با عنوان فرمانده ارتش اسرائیل در جنگ شش روزه در 1967 خدمت کرد و چندی بعد به سفارت اسرائیل در ایالات متحده منصوب شد. در شغل دوم خود، به عنوان سیاستمدار، از 1970 تا 1990 به عنوان نخست وزیر خدمت کرد و همچنین سال ها مقام وزارت دفاع را به عهده داشت.

در 1994 نوبل صلح به خاطر نقش وی در امضای قرارداد صلح 1993، به وی – به همراه وزیر خارجه وقت، شیمون پرز، رهبر فلسطین یاسر عرفات – تعلق گرفت.