اگرچه نخست‌وزیر در نظر دارد که در چارچوب قرارداد صلح، شهرک‌نشین‌ها در جای خود باقی بمانند، اما این اتفاق نامحتمل به نظر می‌رسد.

تل‌آویو (آژانس تلگرام یهود) – بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر هفته‌ی گذشته مطرح کرد که رهبری فلسطینیان با عدم پذیرش شهرک‌نشینان یهودی در کشور آتی خود «پاکسازی قومی» را ترویج می‌کند.

وی در ویدئویی که در ۹ سپتامبر منتشر شد گفت «با وجود این رهبری فلسطینی در واقع با یک پیش‌شرط خواهان کشور فلسطینی است:‌ ‌یهودی نداشته باشد. این خواسته‌ای است نامعقول. و از این نامعقول‌تر این است که جهان آن را نامعقول نمی‌یابد».

پاسخ منتقدان، سریع و بی فوت وقت مطرح شد. ساعاتی پس از آن، وزارت خارجه اعلام کرد با تعریف نتانیاهو از موضع فلسطینیان موافق نیست، و اظهارات وی را «نامناسب خواند و گفت این عبارات کمکی به حل مسأله نمی‌کند». روز چهارشنبه، دبیرکل سازمان ملل متحد بان کی مون این عبارات را «غیرقابل قبول و نامعقول» خواند.

حق با کیست؟ رهبران فلسطینی این خواسته را مطرح کرده‌اند که کشورشان، در صورتی که محقق شود، خالی از شهرک‌نشینان یهودی باشد. و اکثریت غالب شهرک‌نشینان یهودی نیز مایل نیستند در آینده در کشوری که فلسطین نامیده شود سکونت داشته باشند، و بسیاری از سیاستمداران اسرائيلی نیز مایل نیستند به آنها چنین اجازه‌ای بدهند».

در زیر نظرات اسرائيل، فلسطینی‌ها، شهرک‌نشینان در این مورد را ملاحظه می‌کنید.

در مورد مسأله‌ی شهرک‌نشینی، نتانیاهو مصمم است، اسرائيل نیست.

نتانیاهو از اصطلاح «پاکسازی قومی» و یا گونه‌های دیگر این عبارت پیش از این نیز استفاده کرده است. طبق آرشیو تایمز اسرائيل، در بازانتشار کتاب وی در ۲۰۰۰، «صلح پایدار»، نتانیاهو نوشت که «یک کشور فلسطینی متخاصم و یهودی‌زدایی‌شده» «نه بر اساس عدالت که بر اساس بی‌عدالتی» استوار خواهد بود. عبارت «یهودی‌زدایی» از سوی نازی‌ها برای دورانی که خالی از یهودیان باشد استفاده می‌شد.

در ژانویه ۲۰۱۴، طی آخرین مذاکرات صلح میان اسرائیل و فلسطینیان به راهبری ایالات متحده که با شکست روبرو شد، نتانیاهو در تلویزیون سی تی وی کانادا گفت «اکنون، در کشور فلسطین، به گونه‌ای که آنها در تصور خود دارند، اینگونه می‌گویند که خب، هیچ یهودی نمی‌تواند اینجا زندگی کند، اینجا باید از یهودی‌ها خالی باشد – این پاکسازی قومی است. نیست؟ پاکسازی قومی است. در هر حال در کشور ما عرب‌ها هم زندگی می‌کنند، اما می‌گویند در آنجا نباید یهودیان زندگی کنند».

یک منبع ناشناس از دفتر نخست‌وزیر در اواخر همان ماه به تایمز اسرائيل گفت نتانیاهو قصد دارد در قرارداد صلح با فلسطینیان به شهرک‌نشینان اجازه انتخاب بدهد که اگر مایل باشند در کرانه غربی باقی بمانند. نتانیاهو هیچ شهرک‌نشینی را به زور وادار به خروج نخواهد کرد.

بسیاری از کسانی که برداشت نتانیاهو را می‌پذیرند، بیاد می‌آورند که هنگامی که اسرائيل تأسیس شد، به عرب‌های مسلمان و مسیحی نیز اجازه اقامت در قلمرو خود را داد. امروزه ۲ میلیون عرب مسلمان، مسیحی، و دروزی شهروند اسرائيل‌اند.

با تکیه به ثابت‌قدمی نظری وی در دو دهه‌ی گذشته، می‌توان به حرف منبعی که از درون دفتر وی نظر داد را باور کرد. اما اگر نخست‌وزیری دیگر روی کار بیاید و فلسطینیان واقعا کشور خود را داشته باشند، امکان زیادی وجود خواهد داشت که رهبر تازه درباره شهرک‌نشینان برنامه‌ی دیگری در نظر داشته باشد.

سیاستمداران معتبر در طیف سیاسی اسرائيل در این مورد با نتانیاهو مخالف‌اند. در ۲۰۱۴، اعضای جناح راست احزاب ائتلافی وی به نخست‌وزیر برای این پیشنهاد که شهرک‌نشینان تحت حکومت فلسطین باقی بمانند، حمله کردند. یکی از این منتقدان نفتالی بنت بود که در آن موقع وزیر اقتصاد بود و اکنون وزیر آموزش است.

بنا به اخباری که از متن صورتجلسه‌ی یکی از دیدارها از سوی الجزیره درز کرد، در ۲۰۰۸، هنگام مذاکرات صلح آناپولیس، سیاستمدار چپگرا تزیپی لیونی پیشنهاد مذاکره‌کنندگان فلسطینی مبنی بر حفظ برخی از شهرک‌نشینان در تحت حکومت فلسطینی، با شرایط مشابه را رد کرد. لیونی، یکی از چهره‌های اپوزیسیون که از ویدئوی اخیر نتانیاهو انتقاد کرده است، در آن زمان وزیر خارجه‌ی نخست‌وزیر وقت اهود اولمرت بود.

وی این سؤال را مطرح کرد که «من چگونه می‌توانم امنیت اسرائیلی‌ها را در فلسطین تأمین کنم؟ من نمی‌توانم مسؤولیتی به این بزرگی را به عهده بگیرم زیرا احتمال این هست که خطری متوجه آنها باشد و سپس ارتش ناچار به مداخله شود».

متن کامل را در لینک زیر مشاهده نمائید
http://www.timesofisrael.com/how-all-sides-view-netanyahus-ethnic-cleansing-remarks/