حامیان برجسته‌ی کشور یهودی به خاطر عدم «حمایت از اسرائیل» مورد حمله قرار می‌گیرند، در حالی که برخی در اجتماع یهودی علیه کاربرد توافق هسته‌ای به‌عنوان آزمون قطعی هشدار می‌دهند.

واشینگتن – در سراسر این کشور به یک الگوی حتمی تبدیل شده است: در اولین دوره‌ی انتخابات از هنگامی که پرزیدنت باراک اوبامای دمکرات توافق هسته‌ای ایران را امضا کرد، اعضای دمکرات کنگره که طبق یک سنت، حامی کشور یهودی بوده‌اند اما از این توافق برجسته حمایت می‌کنند، به‌عنوان ضد-اسرائیلی مورد حمله قرار می‌گیرند.

برخی از این قربانیان مانند دبی وازرمن شولتز (نماینده‌ی فلوریدا) و جری نادلر (نماینده‌ی نیویورک) و کریس وان هولن (نماینده‌ی مریلند)، دیرزمانی است که از حامیان قابل اعتماد اسرائیل در کنگره بوده‌اند. همه‌ی آن‌ها از ابتکار دیپلماتیک رئیس‌جمهور حمایت کردند، ابتکاری که با مخالفت شدید نخست‌وزیر اسرائیل بنیامین نتانیاهو و خیل عظیمی از اجتماع طرفداران اسرائیل مواجه شد. و همه‌ی آن‌ها در کارزار ۲۰۱۶ خود به‌عنوان افرادی مورد انتقاد قرار گرفتند که وقتی پای حفاظت از اسرائیل در برابر تهدیدهای مربوط به موجودیت این کشور به میان می‌آید، غیر قابل اعتماد می‌شوند.

هم وازرمن شولتز و هم نادلر از جمله برجسته‌ترین اعضای یهودی نمایندگان دمکرات به شمار می‌روند. آن‌ها به حمایت همدلانه از اسرائیل و راه‌حل دو-دولت برای دو-ملت شهرت دارند.

وان هولن، که برای نخستین‌بار در ۲۰۰۲ وارد کنگره شد، نیز همواره از اسرائیل حمایت کرده است؛ وی با همکاری دیگران، بانی یک مجموعه قطع‌نامه بوده که تعهد ایالات متحده به امنیت اسرائیل را تصریح می‌کنند و از طرفداران اولیه‌ی تحریم برنامه‌ی هسته‌ای ایران بوده است.

برخی منتقدین نامه‌ای را به پرسش گرفتند که وی در طول جنگ ۲۰۰۶ لبنان به کاندولیزا رایس، وزیر امور خارجه وقت ایالات متحده، نوشت و در آن نسبت به کارزار نظامی اسرائیل علیه حزب‌ الله و افزایش تلفات غیرنظامیان ابراز نگرانی کرده بود. گرچه وان هولن در آن نامه صریحا بیان کرده بود که اسرائیل در اجرای این حمله محق است و دولت بوش را به خاطر عدم‌موفقیت‌اش در میانجی‌گری آتش‌بس در ابتدای این مناقشه، مقصر دانست.

با این همه، به رغم نگرش‌های به‌شدت مثبت این سه تن به اسرائیل، هر سه‌ی ایشان شاهد آن بودند که رقبای‌شان (هم در انتخابات مقدماتی و هم در انتخابات عمومی) حمایت آن‌ها از توافق ایران را علیه ایشان استفاده می‌کنند.

تیم کانووا، که از مخالفین دمکرات وازرمن شولتز است، جزوه‌ای انتخاباتی توزیع کرد که منتقد توافق و حمایت رئیس سابق کمیته‌ی ملی دمکرات‌ها از این توافق بود.
در این جزوه در بالای عکسی از دمکرات‌هایی که مخالف توافق بودند نوشته شده بود «در دوره‌ی چالش‌برانگیزی که اسرائیل به دوستان حقیقی در کنگره نیاز دارد، وقتی فراخوانی برای حفاظت از اسرائیل داده می‌شود، برخی نمایندگان پیش‌قدم می‌شوند» اما بالای عکس وازرمن شولتز نوشته شده بود «برخی هم [پیش‌قدم] نمی‌شوند».

کانووا متعاقبا به خاطر تردید در موضع خود نسبت به توافق هسته‌ای مورد انتقاد قرار گرفت؛ وی در مصاحبه‌های خود ادعا کرده بود که اگر در آن دوره در کنگره می‌بود نمی‌دانست چه رأی‌ بدهد.

افزون بر آن، دو تن از نمایندگان دمکراتی که وی در جزوه‌ی ضد توافق هسته‌ای خود از آن‌ها نام برده بود، یعنی لوئیس فرانکل و تد دوئیچ، وازرمن شولتز را تأیید کرده بودند؛ وازرمن شولتز هفته‌ی گذشته موفق شد مجددا انتخاب شود.

در این بین، رقبای نادلر و وان هولن در مخالفت‌شان با توافق هسته‌ای ثابت‌قدم مانده‌اند، و هر دو زبان مشابه‌ای برای رد صداقت رقبای خود در طرفداری از اسرائیل استفاده کرده‌اند.

اولیور روزنبرگ، رقیب دمکرات نادلر و همجنسگرای ۳۰ساله و دانش‌آموخته‌ی دانشگاه یشیوا، در ماه ژوئن به جی.تی.ای. گفت «ما دیگر نمی‌توانیم روی جری نادلر حساب کنیم که صدای محکمی برای طرفداری از اسرائیل باشد. ایران همجنسگرایان را می‌کشد. وقتی ۱۵۰ میلیارد دلار به آن‌ها دادیم تا هم‌چنان به اقدامات نفرت‌برانگیز خود ادامه دهند، در واقع چشم [بر آن اقدامات] بستیم».

نادلر، که وی نیز یهودی است و ۱۲ دوره پیروز شده است، روزنبرگ را در رقابت‌های منطقه‌ی ۱۰ کنگره‌ای نیویورک شکست داد؛ این منطقه شامل بخش‌هایی از منهتن و بروکلین می‌شود و از یهودی‌ترین مناطق کشور به شمار می‌رود.

وان هولن از مریلند نیز در کارزار انتخابات عمومی برای یک کرسی باز سنا، مورد حمله‌ی مشابه‌ای قرار گرفته است. کتی اسزلیگا (نماینده‌ی مجلس نمایندگان و نامزد جمهوری‌خواه) گفته است رقیب وی «را نمی‌توان حامی اسرائیل به شمار آورد» چون وی به توافق هسته‌ای رأی مثبت داده است.
وی در ماه ژوئن به یک روزنامه‌ی محلی (زندگی یهودی بالتیمور) گفت که رهبر دمکرات‌ها صرف‌نظر از تأثیر مثبت یا منفی به اسرائیل، «همواره در کنار حزب‌اش می‌ایستد».

وان هولن، مانند وازرمن شولتز و نادلر، گفته است که توافق ایران مانع از دست‌یابی تهران در ۱۵ سال آینده به سلاح هسته‌ای شده و بنابراین اسرائیل را امن‌تر ساخته است. وی هم‌چنین به خاطر پیاده‌سازی توافق هسته‌ای، خواستار تقویت تعهد امنیتی آمریکا به اسرائیل شده است.

وی در بیانیه‌ای حمایت خویش از توافق هسته‌ای را اعلام کرد و نوشت «ما باید هم‌چنان با دوستان و متحدان‌مان همکاری کرده و با تهاجم ایران در منطقه مقابله نموده و آن را مهار کنیم».

«واقعیت هم‌چنان این است که حمایت ایرانیان از نماینده‌ی تروریست خود، یعنی حزب‌الله، تا بی‌ثبات‌سازی لبنان و اعمال تهدید مستقیم به اسرائیل ادامه می‌یابد، درست همان‌طور که این کشور از حماس حمایت می‌کند. ما باید هر کاری از توان‌مان برمی‌آید انجام دهیم تا مطمئن شویم که متحد ما اسرائیل هم‌چنان برتری کیفی نظامی خود را در منطقه حفظ می‌کند، که این امر شامل فراهم‌کردن بودجه‌ی فزاینده‌ای برای سامانه‌های ضد-موشک بالستیک ختس و گنبد آهنین می‌شود».

منتقدین، بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل را متهم کرده‌اند که با انتقادات مکرر و علنی خود از اوباما به خاطر توافق هسته‌ای و سخنرانی مناقشه‌برانگیز ۲۰۱۵ وی در کنگره که در آن به مسدودکردن توافق اصرار کرده بود، شدیدا به اختلافات حزبی دامن زده است. این سخنرانی، که با هماهنگی ران درمر سفیر اسرائیل در ایالات متحده انجام شد، بدون مشورت‌ کاخ سفید و با دستور رهبران کمیته‌ی ملی جمهوری‌خواهان مجلس صورت گرفت.

اما از وقتی توافق هسته‌ای در سپتامبر ۲۰۱۵ به بررسی کنگره گذاشته شد (تا مسیر تصویب آن هموار گردد)، نتانیاهو اقداماتی انجام داد تا نشان دهد که هم‌چنان اسرائیل را مسأله‌ای برای اجماع فراحزبی در ایالات متحده می‌داند؛ از جمله‌ی این اقدامات، دیدار با اوباما در واشینگتن در نوامبر سال گذشته و سخنرانی در مرکز پیشرفت آمریکایی (اندیشه‌کده‌ی لیبرال در پایتخت این کشور) است.

در حالی که جمهوری‌خواهان و دمکرات‌ها در مناطق عمدتا یهودی‌نشین هم‌چنان توافق ایران را دستمایه‌ای برای حمله به حمایت نامزدان باتجربه‌ از اسرائیل می‌دانند، برخی رهبران در اجتماع یهودی آمریکا آن را در نهایت معاند رفاه و امنیت اسرائیل به شمار می‌آورند.