بوروکرات نازی، که از سوی موساد به خاطر دست داشتن در مدیریت هولوکاست دستگیر شد، بعد از دادگاه، به ریاست جمهوری اسرائيل نوشت که او مامور بوده و معذور.

روز چهارشنبه اسرائیل دستنویس درخواست عفو جنایتکار جنگی، آدولف آیشمن برای نقش وی در هولوکاست، که بر آن تاریخ دو روز پیش از اعدام وی نوشته شده است را منتشر کرد.

در این درخواست، که پس از انتقال وی به اسرائیل در ۱۹۶۰ و سپس دادگاهی، محکومیت، و محکومیت به اعدام، نگاشته شده است، آیشمن به دادگاه اسرائیل می گوید که نقش وی در تهیه تدارکات «راه حل نهایی» هیتلر که منجر به مرگ شش میلیون یهودی شد را بزرگنمایی کرده است.

ریاست جمهوری اسرائيل رووین ریولین این نامه که پیش از این منتشر نشده، و در آن زمان خطاب به پرزیدنت اسحاق بن-زیوی نوشته شده بود را در مراسم یادبود روز جهانی هولوکاست عرضه کرد.

رئیس جمهور از نامه آیشمن چنین نقل قول کرد «می بایست خطی کشیده شود میان رهبران مسؤول و افرادی مثل من که در دست رهبران، ناچار از اطاعت از دستورند».

آلمانی مزبور نوشته است «من یک رهبر قدرتمند نبودم، و به همین خاطر تصور نمی کنم گناهی به گردن من باشد. قادر نیستم حکم دادگاه را عادلانه تلقی کنم، و از شما، جناب رئیس جمهور، تقاضا دارم از اختیارات خود استفاده کنید و من را عفو کنید، و دستور بدهید حکم اعدام اجرا نشود.» نامه از سوی آدولف آیشمن، اورشلیم، ۲۹ ماه مه ۱۹۶۲ امضا شده است».

وی در ۳۱ ماه مه، حوالی نیمه شب به دار آویخته شد.

آیشمن، یکی از اصلی ترین مدیران هولوکاست، در ۱۹۵۰، پس از جنگ دوم جهانی، از یکی از اردوگاه های اسیران جنگی به آرژانتین گریخت، و با نام مستعار زیست تا زمانی که از سوی ماموران موساد در بوئنوس آیرس، در ماه مه ۱۹۶۰ دستگیر و به صورت قاچاق به اسرائیل برگردانیده شد.

قابلیت سرویس امنیتی در یافتن و محاکمه وی مایه غرور دولت یهود بوده است، و ریولین به این دادگاه به عنوان لحظه ای تاریخی در تاریخ اسرائیل اشاره کرد.

وی گفت «در اولین سال های بعد از هولوکاست، مردم اسرائیل گرم بازساختن و تشکیل یک کشور مستقل بودند».

«جامعه بازسازی شده اسرائيل در شرایطی نبود که بیاد بیاورد و یا قادر به یادآوری نبود.»

«محاکمه آیشمن، سد سکوت را شکست. قدرت دولت جوان اسرائيل در دستگیری جنایتکاران نازی به بازماندگان هولوکاست کمک کرد تا از احساس امنیت برخوردار شوند».

ریولین، با رد ادعای آیشمن به عنوان مامور ساده اداری، گفت «مردمی که از ضعف آیشمن، آسیب دیدند، شامل عفو نشدند».

اسرائيل و متحدان آن همچنان با تکیه به منابع خود در سراسر جهان برای یافتن کسانی که از مسؤولان هولوکاست به شمار می آیند، تلاش می کنند اگرچه بسیاری از این جانیان اکنون نزدیک به مرگ اند.

روز سه شنبه، مرکز سیمون ویزنتهال – که به نام شکارچی معروف نازی ها نامگذاری شده است – لیستی ۱۰ نفره منتشر کرد از متهمان نازی را منتشر کرد که امید می رود در ۲۰۱۶ دستگیر شوند.
از این ۱۰ نفر، برای چهار نفر در طول سال جاری در آلمان دادگاه تشکیل خواهد شد. در میان آنان هلما کیسنر است که در جولای ۱۹۴۴ به مدت چهار ماه در اردوگاه مرگ آشویتس اپراتور رادیو بوده است.

آفریم زوراف، مدیر این مرکز در اورشلیم، گفت «دین ما به قربانیان» این است که به تعقیب و دستگیر تک تک جانیان ادامه دهیم.

وی خبرگزاری فرانسه گفت «گذشت زمان به هیچ شکلی گناه این جانیان را کاهش نمی دهد. سالمندی نمی بایست برای کسانی که به چنان جنایاتی مخوفی دست زدند مصونیت ایجاد کند».

«دادگاه ها حاوی پیامی قدرتمند از اهمیت هولوکاست اند».

زوروف اظهار داشت، همچنانکه شمار نازی های جنگ جهانی دوم کاهش می یابد، آنها در پی توجه به دقت و صحت تاریخی نیز هستند – زیرا شماری از جوامع اروپایی مایلند نقش خود در کشتار را کم اهمیت جلوه دهند.

نخست وزیر بنیامین نتانیاهو، در بیانیه ای که روز سه شنبه ایراد کرد، هشدار داد که یهودستیزی بار دیگر در اروپا بالا گرفته است.

نتانیاهو گفت «حتی رهبران معتبر عقیدتی غرب دچار نفرت از مردم یهود و دولت یهود شده اند».

تعصب علیه یهودیان – و تمرکز بر روی دولت یهود – هر گونه توجیه منطقی دیگری را از نظر می اندازد».

از دیگر مدارکی که در یادبود روز چهارشنبه در حضور بازماندگان هولوکاست عرضه شد، شمال درخواست عفو همسر آیشمن ورا و پنج برادر وی، و نیز نامه بن-زیوی به وزیر دادگستری در رد این درخواست ها بود.

در این مجموعه، که اخیرا از سوی آرشیو ریاست جمهوری دیجیتال شده است، رونوشت نامه ای است از وکیل آیشمن به دیوان عالی، و دستنوشته وزیر دادگستری داو یوسف و ابراز نظر وی در این مورد، و یادداشتی از سوی دادستان گیلدون هاسنر برای سخنرانی آغازین خود در دادگاه.

اسرائيل روز یادبود ملی هولوکاست را در ۴ و ۵ ماه مه برگزار می کند.

در زیر متن کامل ترجمه نامه به بن-زیوی، که از سوی دفتر ریولین در اورشلیم در اختیار گذاشته شده را می بینید.

به:
آقای رئیس جمهور

من درخواست خود را به تقاضای وکیل مدافع ام اضافه می کنم و به خود اجازه می دهم که موارد زیر را بیان کنم.

در محاکمه من، قضات اشتباهی بزرگ مرتکب شدند و شرایط زمانی و موقعیتی که من در زمان جنگ در آن قرار داشتم را در نظر نگرفتند. این اشتباه بر این اساس بود که در زمان محاکمه من، شماری مدارک به من دادند که بدون ربط به مدارک کلی دادگاه، احتمالا تصویر نادرستی در اختیار گذاشته است.

این واقعیت ندارد که من از مقامی بالا برخوردار بوده ام و اختیارات اجرایی داشته ام، و یا خود شخصا در مقام آزار یهودیان برآمده ام، و در میان چنان قوانین گسترده ای، روشن است که قضات در حکم خود این واقعیت که هرگز دارای مقامی ارشد که لازمه دخالت مستقیم در مسؤولیت تصمیم گیری و اجرایی داشته باشد را از نظر انداخته اند. همچنین من هرگز به نام خود دستوری صادر نکرده ام، اما همیشه «طبق دستور» عمل کرده ام.

حتی اگر من آنچنان که قضات حکم کرده اند، نیروی اصلی و مصمم در تعقیب و آزار یهودیان بودم، این مساله می بایست در ترفیع ها و جوایزی که دریافت کرده ام ذکر می شد. اما من هرگز چنین ترفیع هایی نگرفته ام.

این نیز صحت ندارد که من از احساسات بشری بی بهره ام.

بخصوص تحت تاثیر صحنه های هولناکی که شاهد آن بوده ام، بلافاصله درخواست انتقال به محل دیگری کردم. همچنین، در بازجویی های پلیس، برای دستیابی به حقیقت، داوطلبانه، از وحشت هایی پرده برداشتم که تا آن زمان افشا نشده بود.

یک بار دیگر تاکید می کنم، همچنانکه در دادگاه اظهار داشتم، از جنایات هولناکی که به زعم من عظیم ترین جنایات اند، و علیه یهودیان اعمال شده است ابراز انزجار می کنم و باور دارم که مجریان چنین جنایاتی اکنون و در آینده می بایست محاکمه شوند.

با این وجود می بایست میان مجریان مسؤول و مردمی شبیه به من که در دست این رهبران تنها استفاده ابزاری داشته اند، تمایز قائل شد. من از مجریان مسؤول نبودم، و به همین خاطر خود را گناهکار نمی دانم.

من قادر نیستم حکم دادگاه را عادلانه بدانم، و از شما، جناب رئیس جمهور، درخواست دارم از اختیارات خود برای عفو من استفاده کنید، و دستور لغو حکم اعدام من را بدهید.

آدولف آیشمن
اورشلیم، ۲۹، ۵، ۶۲