سیاستمداران و چهره های روشنفکر جامعه، رهبر پیشین مرتز و سمبل جناح چپ اسرائیل را با عطف به تیزهوشی و تعصب وی نسبت به اسرائیل به یاد آوردند.

سیاستمداران، و روشنفکران جامعه و صدها تن از مردم اسرائیل از قشرهای مختلف روز یکشنبه در گورستان کیبوتز گیوات هاشلوشا، حومه تل آویو، برای مراسم تدفین رهبر پیشین حزب مرتز، یوسی سارید، که روز جمعه بر اثر ناراحتی قلبی در ۷۵ سالگی درگذشت، گرد آمدند.

پسر سارید، یشای، در این مراسم گفت «پدرم همیشه نگرانی چیزی بود، و بار جهان همیشه روی شانه اش بود.» و در جای دیگری از سخنانش اشاره کرد که «پدرم همیشه به من می گفت که آدم نباید فقط برای خودش زندگی کند، به فکر دیگران هم می باید باشد.».

سارید که به عنوان یک سخنران قوی و با کلماتی متنوع و چرخش های چشمگیر در سخنرانی هایش معروف بود، از ۱۹۷۴ تا ۲۰۰۶ عضو ۹ کنسیه بوده و مدتی به عنوان قانونگزار برای حزب های (کار) الاینتمنت، راتز، و مرتز، خدمت کرده است.

سارید که از سمبل های چپ اسرائیل به شمار می آید، دو کارنامه کاری داشت – تحصیلی و محیطی – و حزب مرتز را از ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۳ رهبری کرد، و در دو سال آخر رهبری این حزب، به عنوان رهبر جناح مخالف انجام وظیفه کرد.

وی به مدت ۳۲ در مجلس حضور داشت و در ۲۰۰۶ بازنشسته شد، و سپس به نوشتن ستونی هفتگی در روزنامه لیبرال هارتز پرداخت.

یشای سارید به خاطر آورد که در طول عمر سیاسی خود، پدرش بارها با رفتار خصمانه روبرو بوده است اما هرگز از راه خود برنگشته است و همیشه در راه هدف خود که آینده ای بهتر برای کشور اسرائیل بوده، تلاش کرده است.

وی همچنین گفت «یادم می آید که علیه او دیوارنویسی می کردند، و تهدیدهای تلفنی می کردند،‌ و همینطور یادم می آید زمان کوتاهی که پدرم وزیر دولت اسرائیل بود. آنچه در قدرتش بود در راه درست و در راه خیر انجام داد».

آموس اوز، نویسنده، یکی از معتبرترین نویسندگان اسرائیل و از دوستان نزدیک سارید، در مراسم تدفین به سارید به عنوان مقام دولتی جناح چپ ادای احترام کرد.

اوز در سخنان خود گفت «امروز، که اولین شب شمع افروزان هانوکا است، با کسی بدرود می گوییم که شعله های بیشماری را افروخته است. ما امروز به مردی شجاع، و عاقل، لجوج، با چشمانی همیشه در حیرت بدرود می گوییم. او از جمله اولین کسانی بود که دریافت اشغالگری و تصرف به فاجعه می انجامد، که اجبار مذهبی پیوندهای ما با میراث فرهنگی مردم اسرائیل را قطع می کند. پیوندهای (سارید) به میراث فرهنگی اسرائیل عمیق و عاطفی بود».

رهبر مرتز زهاوا گالون نیز به همتا و همکار پیشین خود پس از آن که به خاک سپرده شد، ادای احترام کرد.

گالون گفت «یوسی سارید عمر خود را به تلاش علیه واقعیتی که اسرائیل را به خشونت بیشتر و دموکراسی کمتر می راند، صرف کرد؛ وضعیتی که اسرائیل را تبدیل به یک کشوری مسیحایی (شاخه ای از یهودیت که باورهای یهودی را با اعتقاد به مسیحا در هم می آمیزد)، منزوی، و ترسیده، تحت رهبری دولتی که مردم را سرکوب می کند، قوانین نژادپرستانه تصویب می کند، و بی عدالتی علیه اعراب اسرائيل را نهادینه می کند.

یوسی، به شهادت خودش و کارهایش، برای بهترین چهره ای که اسرائیل به عنوان یک دولت، و یک کشور آموزشگر، سکولار، دموکراتیک، صلح آمیز، در پی برابری و عطوفت می تواند داشته باشد، جنگید.

در ساعات اولیه مراسم، مخالفان فکری وی، و همفکران سیاسی وی، در کنار هم، مراتب تاسف خود از مرگ سارید را ابراز کردند.

نخست وزیر بنیامین نتانیاهو در باره مقام رسمی جناح چپ اظهار داشت «یوسی سارید یک صدای یگانه در سیاست اسرائیل، و مردی دارای عقیده، قاطع بود.».

«اگر چه ما در موارد بسیاری اختلاف نظر داشتیم، من به ایمان وی به راه خود احترام می گذاشتم و نیز به تحصیلات گسترده و دانش عمیق وی در عبری که در سخنان و نوشتارش نمایان بود. او همچنین به عنوان یک نماینده معتبر مجلس و یک عضو قدیمی کمیته های امور خارجی و دفاعی، و وزیر آموزش که در پی نو کردن سیستم آموزشی اسرائيل بود، در یاد خواهد ماند.».
پرزیدنت روون ریولین، که به عنوان نماینده کنست در جناح راست حزب پارتی خدمت می کرد، همزمان که سارید رهبر حزب مرتز بود، نماینده مجلس درگذشته را یک «حریف سیاسی سرسخت، چالشگر، و متعهد به دیدگاه های خود» خواند. ریولین اضافه کرد که سارید «یکی از بزرگترین سیاستمداران اسرائیل بوده است».

وزیر دفاع موشه یآلون از حزب لیکود، در رثای سارید سخن گفت و به نگرانی پایان ناپذیر وی برای دولت و مردم اسرائيل اشاره کرد.

«علیرغم مجادله های سیاسی که من با یوسی سارید داشتم، همیشه به صداقت و کمال وی، بینش عمیق و تیزهوشی وی، و به تعهد وی به راهی که در پیش گرفته بود، و به آرمان ها و ارزش های خود، احترام می گذاشتم. او هرگز از راهی که انتخاب کرده بود برنگشت، مصالحه نکرد، و جذب جریان های گذرا نشد. سارید به اسرائیل وفادار بود و اولویت وی به عنوان یک نماینده کنست، وزیر آموزش و پرورش، رهبر اجتماعی، و نویسنده ای تیزبین، آینده و امنیت این کشور بود.

رئیس شاخه هارتز کنست، ایلان گیلون روز جمعه گفت سارید همیشه به عنوان مردی که تاثیری محو نشدنی بر سیستم آموزشی اسرائیل گذاشته است در یادها خواهد ماند. پس از پایان زندگی سیاسی وی، به روزنامه نگاری پرداخت، و در این مسیر نیز قلمی قاطع و زبانی برا و صدایی صادق، و متعهد به ارزش های انسانی، حقوق بشر و صلح داشت. تصویر او برای همیشه در قلب های ما نقش بسته است.

نماینده کنست، تامار زندبرگ، یکی دیگر از اعضای مرتز، گفت مرگ سارید «یک فقدان خصوصی و سیاسی برای جناح چپ و برای کشور اسرائیل است. ما از یک رهبر سخن می گوییم، از مرد تیزبین و صادق، و با پشتکار، که من شخصن از وی در طول سال ها بسیار آموختم. در زمان جدایی وی از سیاست، ما گریستیم و حالا در عزای مرگ او هستیم. خاطره اش، خجسته.».

نماینده کنست هارتزن، ایساوی فرج، گفت «سارید برای من به منزله یک پدر بود، چیزی شبیه به قطب نمای سیاسی و اندیشگانی. یوسی یکی از مردمی است که من به لطف ایشان همچنان به بهبود و به آینده اسرائیل به عنوان جایی بهتر و با عدالت بیشتر امیدوار هستم.».

نماینده کنست اتحادیه صهیونیست، زیپی لیونی، درگذشت سارید را «مرگ جنگنده ای که برای اندرونه کشور خود می جنگید» تعریف کرد و گفت «شما می توانید با وی مخالف باشید، اما نمی توانید به کلمات قاطع و برّنده او گوش ندهید. حتی در بدبینانه ترین زمان ها، کلمات وی ریشه در کمترین حد ممکن بدبینی و درد داشت. خاطره اش، خجسته.».

ريس اتحادیه صهیونیسم، و رهبر جناح مخالف، اسحاق هرزوگ سارید به عنوان «رهبر معتبر اردوگاه صلح اسرائیل» خواند و گفت صدای قاطع و روشن وی همیشه با لجاجت و شجاعت، حقیقت غیرقابل انعطافی که وی با تمام وجود به آن عقیده داشت، چشمگیر بود. به عنوان وزیر آموزش و پرورش، تاثیر عمیق خود را بر سیستم آموزشی و بر کل کشور باقی گذاشت. عقاید وی، نوشته های وی، و ماحصل زندگی اش، میراث عظیم فرهنگی ایت است که برای سالیان متمادی با ما خواهد ماند.».

مراو مایکل، یکی دیگر از نمایندگان کنست اتحادیه صیونیسم، نیز به سارید ادای احترام نمود و او را الگوی خود خواند و گفت «از ۱۹۸۲ تا کنون از هواداران یوسی ساردید بوده ام – کلاس دهم بودم وقتی که اولین جنگ لبنان آغاز شد. تنها کسی که آشکارا و با صدای بلند با آن مخالفت کرد یوسی سارید بود. دیگران همه با تاخیر فهمیدند که این یک جنگ بیفایده بود. یادم می آید که تحت تاثیر شجاعت او برای ابراز مخالفت اش با این جنگ بودم.

او الگوی خیلی از ما بود و حالا غیبت اش از سوی خیلی از ما احساس می شود، حتی کسانی که مخالف او بودند. صدای او صدایی بود که اسرائیل امروز به آن بیش از هر زمانی نیازمند است و مسئوولیت ما این است که ادامه صدای او باشیم. چقدر دردناک است که از او به این زودی جدا می شویم.

از یوسی سارید، همسر وی دورید، و سه فرزند به جا مانده اند.