براساس گزارش شاهدان عینی در دوشنبه صبح، یک بنر به ارتفاع چهار طبقه بر روی ساختمانی مشرف بر میدان رابین تل‌آویو نمایان شد: ” در اینجا به زودی سفارت ایران در اسرائیل افتتاح می‌شود”.

این بنر پرچم‌های ایران و اسرائیل را در کنار هم و همچنین شماره تماسی جهت کسب اطلاعات بیشتر را نشان می‌دهد.

رهگذرانی که با این شماره تماس گرفتند، پیامی را به زبان انگلیسی شنیدند: “سلام، شما با سفارت ایران در تل آویو تماس گرفته‌اید. متاسفانه در حال حاضر قادر به پاسخگویی نیستیم، اما تماس شما برای ما حائزاهمیت است، بنابراین لطفا نام و شماره تماس خود را پس از شنیدن صدای بوق ذکر کنید، ما با شما تماس خواهیم گرفت”.

اکثر شاهدان که با تایمز اسرائیل گفت‌وگو کردند، به اندازه کافی فهیم بودند که متوجه شوند این بنر یک شیطنت یا نمایش تبلیغاتی بوده است. با وجود این، ایران و اسرائیل پس از انقلاب اسلامی سال 57 تاکنون روابط دیپلماتیک نداشته‌اند. و هفته گذشته مشاور مجلس ایران اعلام کرده بود: “ما وجود هر اسرائیلی را بر روی کره زمین نفی می‌کنیم”.

اما به اندازه‌ای که این بنر تعجب‌برانگیز است، این امر که کنجکاوی را بر می‌انگیزد و نه چیز دیگر (بنری مشابه با پرچم حزب الله یا گروه دولت اسلامی را تصور کنید) و در معرض احساسات صمیمانه‌ای که همچنان در دل مردم اسرائیل نسبت به مردم ایران وجود دارد، نه رژیم انقلابی که حکومت پهلوی اسرائیل دوست را در سال 1979 خلع کرد قرار می‌دهد؛ شگفت‌انگیز است.

سوال این است که چه کسی در پشت پرده این اقدام قرار دارد؟

یک خدمتکار کافه ایتالیایی در پایین بنر، با بیان اینکه شما صدمین نفری هستید که این سوال را از ما می‌پرسد، گفت: ما چیزی نمی‌دانیم.

شاهدی دیگر با نام امیر عنوان کرد: اندازه این بنر دقیقا در تناسب با میزان فریب‌دهندگی آن است. اما شاید در آینده‌ای دور بتواند به واقعیت تبدیل شود.

امیر، معلم پیانو، گفت که از سینمای ایران فوق‌العاده لذت می‌برد.

او گفت: با وجود اینکه این فیلم‌ها تحت نظر رژیم اسلامی تهیه می‌شوند، مانند سینمای شوروی و سینمای نازی‌ نیستند. من فکر می‌کنم که این کشور از آنچه که به نظر می‌رسد، کمتر سیاه و سفید است.

از طریق شعر آشتی می‌کنند

ایدو بالاس، یکی از صاحبان کتاب‌فروشی در نردیکی ساختمانی که بنر بر روی آن نصب شده، می‌گوید: من واقعا نمی‌دونم که آیا سفارت ایران باز خواهد شد یا خیر. مشخص است که این یک کمپین تبلیغاتی است که توسط گروهی از اسرائیلی‌ها به راه انداخته شده است.

با وجود این، بالاس از این تصور به هیجان آمده است و می‌گوید: اگر مجبور شوم کتاب فروشی‌ام را به خاطر صلح با ایران فدا کنم، ارزشش را دارد.

او به شوخی می‌گوید که با کمال میل بخشی از کتاب فروشی خود را به ایران اختصاص خواهد داد تا کارمندان سفارت ایران کمتر احساس دلتنگی کنند.

وی گفت: در واقع ما کتاب‌های فارسی داریم. بازار بزرگی برای کتاب‌های ایرانی در اینجا وجود دارد. در ماه ژوئن یک کتاب شعر ایرانی از فروغ فرخزاد را که به زبان عبری ترجمه شده بود، فروختیم.

تایمز اسرائیل به شهرداری تل‌آویو مراجعه کرد تا ببیند کسی در آنجا می‌تواند توضیحات بیشتری در خصوص منشا بنر ارایه کند.

مدیر واحد تابلوهای شهری که از گفتن نام خود امتناع ورزید، گفت: هیچ‌ ایده‌ای ندارم. خودم هم در تلاش هستم تا این موضوع را متوجه شوم.

در دفتر سخنگوی تل آویو، خانمی با نام گبی گفت که این کار به نوعی کمپین روابط عمومی است و نمی‌دانیم که چه کسی پشت این ماجرا قرار دارد.

در پاسخ به اینکه شما نمی‌دانید چه کسی این بنر را در شهر شما نصب کرده است، پاسخ داد: صرفا اگر روی اموال شهرداری نصب شده باشد، ما مطلع می‌شویم. آن یک ساختمان خصوصی است.

اما اگر تابلو صحیح و درست نباشد چه می‌شود؟

وی در پاسخ گفت: اگر مردم به وسیله تابلو رنجیده خاطر شوند و شروع به شکایت کنند، ما آن را جمع خواهیم کرد.

در داخل ساختمانی که بر روی آن بنر آویزان شده است، هیچ کس به صدای زنگ در پاسخ نداد. سرانجام یک خانم مسن پذیرفت تا اطلاعات تماس کمیته مستجران را در اختیارمان قرار دهد. اما هیچکس پاسخی به آن شماره نداد.

خبرنگار تایمز اسرائیل متوجه علامت زرد کوچکی – Baram- در بالای بنر شد. این نام یکی از شرکت‌های بزرگ تبلیغاتی در اسرائیل است که تخصص آن در بنرهای ساختمانی است.

خانمی که پاسخ تلفن را داد، گفت: بله، آن بنر ماست. در حقیقت بنر یکی از مشتریان ماست. آنها از ما درخواست کرده‌اند که هویت آنها را آشکار نسازیم.
سفیر آینده؟
سیوان بالسلو، مترجم کتاب شعر ایرانی، اخیرا دکتری خود را از دانشگاه تل آویو با ارایه پایان‌نامه‌ای با عنوان “آرمان‌ها، شیوه‌ها و تصاویر مردانگی ایرانی در اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی (1940-1870) را کسب کرده است.
او از اینکه یک خبرنگار با او تماس گرفت، تعجب کرد. او گفت: هیچ کدام از دوستان فیس بوک من نمی‌دانند که چه کسی در پشت پرده این بنر قرار دارد.
اگر روابط دیپلماتیک احیا شود، آیا او علاقه داد که سفیر شود؟
او با خنده جواب داد: نمی‌دانم که آیا مهارت‌های دیپلماتیک برای سفیر شدن را دارم یا خیر. اما اگر رایزن فرهنگی شوم، خوشحال خواهم شد. در آن جایگاه، اگر مجبور شوم شعری را انتخاب کنم که در مراسم فرضی بازگشایی سفارت ایران بخوانم؛ O Bejeweled Land فروغ فرخزاد را انتخاب خواهم کرد. در این شعر، او ملی‌گرایی اغراق شده را به سخره می‌گیرد. آن در مورد حماقت میهن‌پرستی است. من یک شعر تمسخرآمیز برای بازگشایی تمسخرآمیز سفارت انتخاب خواهم کرد.

راه تماس دیپلماتیک؟
مئیر جاودانفر، مدرس متولد ایران در سیاست ایران در مرکز بین‌رشته‌ای هرتزلیا، در پاسخ به اینکه آیا یک راه تماس دیپلماتیک سری بین ایران و اسرائیل وجود دارد که ممکن است به باز شدن سفارت منجر شود، گفت: تا آنجایی که من می‌دانم، نه.
او پرسید: سفارت ایران در اسرائیل وجود خواهد داشت؟ به شدت بعید است. این روزها تحقق این امر مانند یک معجزه خواهد بود.
چرا؟
چراکه ایرانی‌ها به این زودی‌ها قصد ندارند اسرائیل را به رسمیت بشناسند. برای حقانیت رژیم ایران چیز بسیار مهمی است، به خصوص وقتی که بحث ایستادن آنها در میان تندروهای در داخل ایران و منطقه مطرح می‌شود.

اگر موضوع بنر میدان رابین به گوش فردی در رژیم ایران برسد، تحت تاثیر قرار خواهد گرفت یا خیر؟
او پاسخ داد: در واقع پیش از این مقاله‌ای در مورد بنر در سایت خبری پارسینه منتشر شده است.
جاودانفر متن خبر سایت مذکور را ترجمه کرد:
“گروهی از شهروندان اسرائیلی که در سرزمینهای اشغالی زندگی می‌کنند، بنری منقش به پرچم‌های جمهوری اسلامی و رژیم صهیونیستی را در یکی از خیابان‌های اصلی تل آویو نصب نمود‌ه‌اند. نصب کنندگان بر روی این بنر بزرگ نوشته‌اند که به زودی سفارت ایران در این مکان افتتاح خواهد شد. از زمان وضع توافق هسته‌ای میان تهران و شش قدرت جهانی و با وجود مخالفت‌های مکرر نتانیاهو نخست وزیر این رژیم با آن، شمار اندکی از ساکنین سرزمین‌های اشغالی به حمایت از توافق فوق پرداخته و آرزوی برقراری روابط میان تهران و تل آویو را نموده‌اند! بنر فوق توسط این گروه از ساکنین رژیم صهیونیستی که خود را دوست داران صلح می‌نامند نصب شده است”.

چه کسی در پشت پرده بنر قرار دارد؟
بالسو، دیدگاه دیگری برای ارایه دادن داشت: “فکر می‌کنید افراد سفارت ایران در اورشلیم پشت این موضوع قرار دارند؟ من هرگز فکر نمی‌کنم که آنها پول کافی برای بنری مانند این داشته باشند.
سفارت ایران در اورشلیم پروژه Hamabul Art Collective، گروهی از هنرمندان مستقر در اورشلیم است. بر اساس وب‌سایت این پروژه، “ما گروهی از هنرمندان هستیم که در اورشلیم زندگی می‌کنیم و کارهای هنری خلق می‌کنیم، درحال خلق واقعیت جدیدی هستم، واقعیتی که ما بتوانیم از طریق آن شناسایی شویم. واقعیت گفتمان بین مردم، بدون غالب شدن رسانه‌های جمعی و دولت‌ها”.
آیا Hamabul در پشت بنر نصب شده بر روی دیواری که احتمالا یکی از گران‌ترین محل‌ها برای تبلیغات در کشور است، قرار دارد؟ آیا این گروه ناگهان تصمیم گرفته است که سفارت را از اورشلیم به تل آویومنتقل کند؟

بر روی صفحه فیس بوک Hamabul، یک نفر عکس بنر را در کنار این کلمات پست کرده است: Hamabul مسئولیت را به عهده نمی‌گیرد، اما ما خوشحال هستیم.
تایمز اسرائیل ایمیلی را برای این گروه ارسال کرد، اما هنوز پاسخی دریافت نکرده است.
هرچند فیس بوک سرنخ‌های بیشتری در اختیار ما قرار داد. در ژوئن این گروه یک رویدادی را در فیس بوک تحت عنوان: “تست هنرپیشگی برای سفارت ایران در اسرائیل” به راه انداخته بودند که دقیقا همان نام موسسه‌ای است که روی بنر میدان رابین نمایان بود. در این صفحه نوشته شده است: خطاب به ایرانیانی که در اسرائیل و سراسر جهان زندگی می‌کنند، عاشقان فرهنگ و بازیگران؛ از آنجایی که در حال افتتاح سفارت ایران در اسرائیل هستیم، ما شما را به سفری جالب دعوت می‌کنیم.

در ادامه این متن آمده است که این گروه در حال ساخت یک فیلم است و به بازیگرانی برای نقش‌های بدون دستمزد نیاز دارد.
هرچند هنوز از سوی Hamabul مورد تایید قرار نگرفته است، اما احتمال دارد که خود بنر از اثاثیه صحنه باشد، در حالی که خبرنگاران، تماشاگران کنجکاو و هر فرد دیگری که در این رابطه در رسانه‌های اجتماعی در حال بحث و گفتگو است، بازیگران این فیلم هستند. شاید برنامه این است که این واکنش‌ها تبدیل به یک فیلم شوند. اگر موضوع همین باشد، بنابراین این گروه به هدف خود که وادار مردم به فکر کردن و سخن گفتن در مورد اینکه چرا اسرائیل رابطه دیپلماتک با ایران ندارد است، دست یافته است.
اما احتمالا بیش از یک تئاتر چریکی به زمان نیاز باشد تا چنین آشتی و از سرگیری روابط اتفاق بیفتد.
جاودانفر گفت: من از صمیم قلب امیدوارم که یک روز سفارت ایران را در اسرائیل داشته باشیم. ما مشکلی با مردم ایران نداریم و نقاط مشترک زیادی با آنها داریم. اما تا زمانی که رژیم ایران مرگ بر اسرائیل را ضروری می‌داند، شانس این احتمال کمتر می‌شود.