همچنان که اسرائيل کنترل بر منابع مالی به مقصد غزه را کاهش می دهد، احتمال جنگ افزایش می یابد… و گروه تروریستی اسلامی خیز برداشته تا برنده انتخابات آینده تشکیلات خودگردان فلسطینی باشد.

رام الله – در مقطع فعلی پیش بینی این که آیا تصمیم اسرائيل در اجازه به قطر برای پرداخت حقوق کارکنان حماس در غزه منحصر به ماه ژوئیه است، و یا دوحه، با موافقت اسرائيل، در دو ماه آینده نیز به پرداخت ادامه خواهد داد.

اسرائيل از اظهار نظر رسمی در این باره خودداری کرده و هیچ اطلاعاتی در این خصوص منتشر نکرده است، اگرچه دولت موظف به شفافیت کامل است به ویژه در این شرایط که منجر به تغییری چشمگیر در مسیر سیاسی خواهد شد.

در تابستان ۲۰۱۴، در هنگامه‌ی جنگ ۵۰ روزه با حماس در نوار غزه، دولت با شدت از پرداخت دستمزد مقامات حماس از سوی قطر مخالفت کرد. آویگدور لیبرمن، وزیر خارجه وقت، تهدید به اخراج رابرت سیری، فرستاده سازمان ملل در خاورمیانه نمود زیرا وی تلاش نموده بود راهی برای پرداخت دستمزدها بیابد، و اسرائيل پیشنهاد آتش بس را نپذیرفت زیرا ممکن بود زمینه ساز پرداخت دستمزد مقامات بشود. اکنون چگونه ممکن است اسرائيل به همان شرایط رضایت داده باشد؟

آیا باورکردنی است که لیبرمن،‌ که دو ماه پیش قسم خورد اگر پیکر آرون شائول و هدار گلدین سربازان نیروی دفاعی به اسرائيل بازگردانده نشود، اسماعیل هانیه، مقام ارشد حماس را بکشد، اکنون با وجود آن که پیکر سربازان همچنان در اختیار حماس است، ۴۰ هزار مقام رسمی این گروه، از جمله هانیه، به لطف دولت اسرائيل، حقوق ماه ژوئیه خود را دریافت دارند؟

یک مورد را نباید اینجا از نظر دور داشت:‌اگر برنامه اسرائيل-قطر واقعا اجرایی شود و ادامه یابد، احتمال این هست که از جنگ بعدی با غزه ممانعت کند. میان یک حماس که قادر به پرداخت دستمزد کامل کارکنان خود است، و گروهی که با دست خالی هر ماه تلاشی عاجزانه دارد تا مانع انفجار سرخوردگی و ناآرامی ها در غزه باشد، تفاوتی عظیم است. و می دانیم میزان این ناآرامی ها چه اندازه است، حتی پس از اقدام «چشمگیر» اخیر ترکیه در ارسال چند کامیون کمک های بشردوستانه به غزه.

کارکنان سازمان حماس برای گذران زندگی با مشکل روبرو هستند، و فشاری که به رهبری حماس برای تغییر شرایط موجود آورده اند هنوز به جایی نرسیده است.

اگر حقوق مقامات پرداخت شود، رهبری حماس (حتی به طور موقت) ناچار خواهد بود از افزایش نبرد علیه اسرائيل، و یا هر اقدام دیگری که مانع رسیدن دستمزدها بشود، جلوگیری کند. حتی رده های بالای جناح نظامی حماس، تحت فرماندهی یحیی سنوار و محمد ضیف، ناچار خواهند بود پاسخ بدهند که ضرورت افزایش نبرد با اسرائيل بر چه اساسی است به ویژه هنگامی که دستمزدها پرداخت می شود و مواد غذایی بیشتری به خانه مردم می رسد. علاوه بر پیشرفت هایی که در زمینه دستمزدها صورت گرفته، دو مورد دیگر نیز برای جلوگیری از جنگ بعدی در غزه می بایست در نظر گرفته شود.

انتخابات محلی، و سپس انتخابات عمومی
اول، انتخابات در رده های بالای حماس، در شورا، و در جناح سیاسی آغاز شده است. دست کم بر اساس اصول، در چنین شرایطی رهبران حماس نیاز به اندکی آرامش اوضاع دارند تا انتخاباتی که در جریان است را به نتیجه برسانند.

(البته، روند معکوسی نیز می تواند روی دهد:‌ کسی از جناح نظامی که مایل به ارتقاء خود به جناح سیاسی است، برای نمونه سنوار یا مروان عیسی – ممکن است تصور کند که نبرد با اسرائيل در همین زمان، ممکن است به نفع وی و همتایانش در انتخابات درون سازمان حماس باشد.

مورد بعدی و مهم تر، انتخابات ناگزیر محلی فلسطینی است. اگر اتفاقی خاصی روی ندهد، برای اولین بار از انقلاب ژوئن ۲۰۰۷ غزه تاکنون، انتخابات مزبور در کرانه باختری و غزه، با شرکت دو جریان رقیب، حماس و فتاح، در ماه اکتبر آینده صورت خواهد گرفت. هر یک از جریان ها بر منطقه خود نظارت خواهد داشت:‌ حماس در غزه و فتاح در کرانه باختری.

حماس، که از محبوبیت کم سابقه ای در کرانه باختری برخوردار شده است و در غزه نیز همچنن از حمایت خوبی بهره ور است، تصمیم گرفته است در انتخابات شرکت کند، و قدرت خود را برای اطمینان از پیروزی در شوراهای محلی مختلف بیازماید. جنگی علیه اسرائيل به طور قطع این موقعیت را برهم خواهد زد، و حتی شاید به شکست حماس بینجامد. به نظر نمی آید که حماس در شرایط کنونی دست به چنین قماری بزند.

متن کامل گزارش به انگلیسی در لینک زیر قابل مشاهده است
http://www.timesofisrael.com/its-pockets-lined-with-qatari-paid-wages-hamas-is-on-the-rise/