خانه های مویشه به مکان محبوب ساکنین یهودی شهر که به دنبال گردهمایی های اجتماعی در مکان امن می گردند، تبدیل شده است.

پاریس – وقتی دیوید هاروخ ۱۲ سال پیش از زادگاه اش مراکش به فرانسه نقل مکان کرد، با نمای سرزنده فعالیت های جوانانی نظیر خودش مواجه شد.
این حلقه اجتماعی، راه نجاتی برای هاروخ ۳۰ساله، مدیر مالی درونگرایی بود که زادگاه اش را برای تحصیل در فرانسه ترک کرد. وی که در این جا نه دوستی از دوران کودکی داشت و نه عضوی از خانواده در کنار او بود، برای یافتن همصحبت و دیدار گهگاهی به برنامه های اجتماعی پناه می برد.

اما از آنجایی که اخیرا بسیاری از اعضای اجتماع از ترس حملات فزاینده یهودستیزانه، به تدریج از شرکت در برنامه های فرهنگی خودداری کردند، جامعه یهودی پاریس دستخوش تغییراتی شد. فرانسه در ۱۰ سال گذشته (از ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۴) شاهد ۸۵۱ حادثه و چندین تیراندازی مرگبار از سوی اسلامگراها بوده است.
هاروخ گفت در چهار سال گذشته «هر شب برنامه اجتماعی ای برای جوانان یهودی پاریس موجود بود. اما این صحنه تازه برای مردم همسن من قدمی بزرگ به عقب برداشته».
رهبران یهودی فرانسوی و اروپایی برای پاسخ به این مشکل، ابراز آمادگی کردند که سال آینده مرکز اجتماعی ۱۱ میلیون دلاری ای در مرکز پاریس بگشایند.
اما یهودیان جوان فرانسوی نظیر هاروخ از طریق «خانه مویشه» نمای فرهنگی یهودی را احیا می کنند. خانه مویشه پروژه بین المللی ای است که به یهودیان جوانی که می خواهند خانه خود را به مرکز اجتماعی ای برای یهودیان همسن خویش بدل سازند، خانه های یارانه ای ارائه می دهد.
جدیدترین پروژه خانه مویشه در پاریس، آپارتمان سه-خوابه آفتاب-گیری است که به یک بلوار بزرگ، دید دارد. این سازمان نیمی از اجاره سه ساکن خانه بیبورگ، که اجاره بهایی ۳هزار تا ۴هزار دلار دارد را می پردازد. در عوض ساکنین این خانه، که همگی دختران ۲۰ تا ۳۰ ساله هستند، می بایست هر ماه دستکم شش برنامه اجتماعی برگزار کنند.

طبق گفته های جاش موریتز، مدیر بخش ارتباطات جهانی خانه مویشه، این سازمان که ۱۰ سال پیش توسط دیوید سیگلمن و موریس اسکویر خیر در کالیفرنیا تاسیس شد، فرانسه و بلژیک را در اولویت قرار داد. سومین خانه مویشه در فرانسه قرار است امسال و با کمک مالی کمیته مشترک توزیع یهودیان امریکا و فدراسیون یو.جی.ای نیویورک و شرکای محلی فرانسوی از جمله فاندز سوشال جویف یونیفی، بیرون از پاریس گشایش یابد. مکان های دیگری در فرانسه مد نظر قرار گرفته که از جمله آنها به مارسل و لیون و استراسبورگ می توان اشاره کرد.

این پروژه ها بخشی از توسعه کلان خانه مویشه است، که هزینه خود را از کمک های مالی اجتماعات یهودی ایالات متحده و نیز سازمان هایی مانند بنیاد خانواده چالرز و لین شوسترمان و دیگران فراهم کرده تا شبکه جهانی متشکل از ۸۶ خانه در ۲۰ کشور را توسعه دهد. موریتز گفت خانه مویشه اما تاثیر دوچندانی بر اجتماعات در-خطر فرانسه داشته است.

از سال ۲۰۱۱ نزدیک به ۲۰هزار یهودی فرانسوی به اسرائیل مهاجرت کرده اند. طبق پیمایش اتحادیه اروپا در ۲۰۱۲، اکثر یهودیانی که در فرانسه مانده اند، به کرات یا از سر عادت، از حمل نمادهای یهودی در فضاهای عمومی خودداری می کنند. قتل چهار یهودی در سوپرمارکت کوشر در سال گذشته، وضع را بدتر کرده است.

نخستین خانه مویشه در فرانسه در سال ۲۰۱۴ افتتاح شد. از آن زمان تا کنون، بیش از ۲۵۰۰ جوان یهودی در ۱۳۰ برنامه همسال-محور خانه مویشه در پاریش حضور به هم رسانده اند.
هاروخ در شب نشینی اخیر خانه جدید مویشه گفت «فضای دوستانه ای است که به آدم اجازه می دهد واقعا با افراد دیگر آشنا شود. اینجا زیاد از این فضاها پیدا نمی کنیم».
کارول بوزاگلو ساکن ۲۵ساله و متخصص فروش آنلاین گفت اگر یارانه ها نبودند «اصلا نمی توانستیم از پس زندگی در اینجا بربیاییم. این خیلی بهتر از خانه های تنگ دانشجویی است».

نوئمی گروسز، ساکن دیگر این خانه که پزشکی می خواند تا متخصص زنان شود، می گوید ایجاد تعادل بین خانوده و دوستان و شغل و وظایف خانه مویشه می تواند چالش برانگیز باشد. وی با ترس به چراغ ها و سیم های لخت آن اشاره کرد و گفت «و هنوز یک سری تزئینات داخلی هست که باید نصب شوند».

اما به نظر نمی رسد که این جزئیات برای مهمانان برنامه بازی وی مهم باشد. ۱۵ مرد و زن عمدتا مجرد و ۲۰ تا ۳۰ سال، تک تک یا دوتا دوتا وارد می شوند. برخی از مردان کیپا و لباس های معطر به تن داشتند و انگار آماده رفتن به کنیسه بودند. دیگران نیز با ته-ریش و تی-شرت ساده آمدند.

نوئمی با مهمانان خوش و بش کرد و تلاش کرد یخ مجلس را آب کند؛ مهارتی که به درد کار پزشکی می خورد. وی توضیح داد، بازی اول به بازیگران ۳۰ ثانیه وقت می دهد تا نام شخصیت معروفی که به طور تصادفی انتخاب شده و برای آنها توصیف می شود را بگویند. وی روی کارت های چاپ-شده شخصیت های معروف، نام و وصف حال شخصیت های یهودی ای مانند نخست وزیر اسرائیل گلدا مئیر و برنارد-هنری لوی (فیلسوف) و گد الماله (کمدین) را با دست نوشته و جایگزین نسخه چاپ-شده کرده است.

از برنامه های دیگر بیبورگ خانه مویشه، بداهه نوازی موسیقی اسرائیلی و مهمانی های روز استقلال اسرائیل و حتی کلاس های یوگا است.
به رغم تهدیدات تروریستی، ۳۵۰هزار یهودی پاریس کمبود برنامه های اجتماعی ندارند. دو کیلومتر آنورتر از بیبورگ خانه مویشه، مرکز اجتماعات یهودی ادموند فلگ واقع شده که نه تنها کلاس های یوگا که مراقبه یهودی و مطالعات گروهی برگزار می کند.
لوگی حیات، حسابدار ۳۲ساله می گوید اما اعضای ثابت این برنامه ها خیلی مسن تر از جمعیت خانه مویشه هستند. حیات نیز مانند هاروخ گفت برای پیدا کردن دوست در فعالیت های خانه مویشه شرکت می کند، اما امیدوار است که بتواند دوست دختری هم پیدا کند.
وی درباره مرکز فلگ گفت «خب، صادقانه بگویم، گزینه خیلی جذابی برای من نیست».

هاروخ و حیات، به رغم اهداف عاشقانه شان، گروه خانم های مجرد و جذاب حاضر در مراسم بازی را تقریبا نادیده گرفتند. در عوض، به جای بازی شخصیت های معروف، حسابی گرم بازی فتح پرچم شدند.

حیات و هاروخ، مانند اکثر مهمانان، از طریق دوستان یا فیسبوک با بیبورگ خانه مویشه آشنا شدند. آنها می بایست مصاحبه کوتاهی با سازمان دهندگان می کردند تا آدرس را بگیرند، که به خاطر دلایل امنیتی نه فهرست می شود و نه به صورت آنلاین منتشر می شود. در ساختمان یا روی در آپارتمان، هیچ تابلویی از خانه مویشه دیده نمی شود. روی دستگاه مخابره داخلی آپارتمان نیز نام مستاجر قبلی ثبت شده است.
به رغم این احتیاط ها، خالی بودن بیبورگ خانه مویشه از سربازان و پلیس، که مشغول پاسداری از دیگر نهادهای یهودی در سراسر فرانسه هستند، برخی مهمان ها را یاد روزهای بهتر می اندازد.

گابریل سابان، ۳۰ ساله و آهنگساز تلویزیون، گفت «به لطف نحوه اداره این نهاد یهودی، آمدن به اینجا حس عادی-بودن به شما می دهد. فقط زنگ در را می زنی و وارد می شود، درست مثل وقتی که بچه بودیم».