جمهوری اسلامی ایران در فهرست سالانه «آزادی رسانه ها» در جهان، همچنان در لیست “بدترین کشورهای سرکوب‌کننده آزادی اطلاعات” قرار دارد و رتبۀ ۱۶۹ از ۱۸۰ کشور جهان را کسب کرده است.

به گزارش تارنمای گزارش‌گران بدون مرز، این سازمان مدافع آزادی بیان و رسانه ها، با انتشار رده‌بندی جهانی آزادی مطبوعات در سال ۲۰۱۶ ، از “تداوم حملات سخت‌سرانه‌ دولت‌ها، برخی ایدئولوژی‌ها و منافع خصوصی علیه آزادی و استقلال روزنامه‌نگاری” خبر داده و متذکر این نکته شده که “آزادی رسانه‌ها در سراسر جهان، تحت فشار شدیدی از سوی دولت‌ها و سرمایه‌گذاران قرار دارد و بسیاری از قدرت‌های جهانی در مورد روزنامه‌نگاری در وضعیتی شبیه «پارانویا» قرار گرفته‌اند و مشغول سرکوب رسانه‌ها هستند.”

کریستف دولوار، دبیر اول سازمان گزارش‌گران بدون مرز در باره رده بندی جهانی آزادی مطبوعات در سال جدید میلادی گفته است که “متأسفانه شمار چشمگیری از رهبران جهان، گونه‌ای از پارانویا را ضد کوشنده‌گی مقبول روزنامه‌نگاری گسترش داده‌اند. پهنه‌ی ترس همگانی به رشد کین‌پراکنی علیه گفت و شنود و کثرت‌گرایی انجامیده، برای رسانه‌ها از سوی دولت‌های لغزیده به سوی اقتدارگرایی و آزادی ستیزی محدودیت بیشتر به وجود آورده، و در بخش خصوصی منجر به در دست‌گیری فزاینده‌ی رسانه‌ها از سوی سودبران فردی شده است. اهمیت دارد که از روزنامه‌نگاری شایسته‌ی این نام در برابر پابرجایی پروپاگاند و اطلاع رسانی دیکته شده و پشتیبانی شده از سوی سودبران بخش خصوصی دفاع کرد. تضمین حق شهروندان در دسترسی به اطلاعات مستقل و درست، یکی از راه‌یافت‌های حل دشواری‌های محلی و جهانی بشریت است.”

مبنای گزارش‌ سالانۀ سازمان گزارشگران بدون مرز و رده‌بندی جهانی آزادی مطبوعات توسط این سازمان مدافع آزادی بیان و رسانه ها، “میزان بهرمندی روزنامه‌نگاران از آزادی، بر مبنای شناساگرهای چون کثرت‌گرایی، استقلال رسانه‌ها، زیست‌گاه و خودسانسوری، چارچوب های حقوقی و قانونی،شفافیت، زیرساخت‌ها، و ازارگری و سرکوب آزادی اطلاع رسانی” می باشد.

ایران همچنان در رده‌های آخر
در فهرست جهانی «آزادی رسانه‌ها» در سال ۲۰۱۵، ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی، رتبه ۱۶۹ از ۱۸۰ کشور جهان را به خود اختصاص داده و همچنان یکی از کشورهای سرگوبگر آزادی اطلاع‌رسانی معرفی شده است.

“در این کشور رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران قربانی جنگ قدرت در راس حرم حکومت هستند. ایران بهرمند از مطبوعاتی پویاست که زیر سانسور تداوم‌دار قرار دارد. رهبر جمهوری اسلامی علی خامنه ای و سپاه پاسداران اطلاع رسانی مهار نشده و مستقل را تحمل نمی‌کنند. حکومت سیاست مرعوب کردن و شیطان سازی از رسانه‌های داخلی و خارجی را به پیش می برد.”

همچنین به این موضوع اشاره شده است که طیف وسیعی از “روزنامه نگاران حرفه‌ای و غیر حرفه‌ای در ایران به دلیل فعالیت رسانه‌ای همچنان زندانی هستند، و این کشور یکی از پنج زندان بزرگ جهان برای فعالان رسانه ای است. بسیاری از روزنامه‌نگاران زندانی بیمار اما از حق درمان محرم شده‌اند. از مرداد ماه ۱۳۹۲ و آغاز دوره ریاست جمهوری حسن روحانی نزدیک به ۵۰ روزنامه‌نگار و شهروندوب‌نگار بازداشت شده‌اند، و بسیاری از آنها به حبس‌های سنگین محکوم شده‌اند. مسوولیت بیشتر بازداشت‌ها را اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بر عهده داشته است. دست کم یازده رسانه سانسور و توقیف شده است. آخرین انتخابات مجلس شورای اسلامی با بازداشت روزنامه‌نگاران در فضایی هراس افکنانه برگزار شد.”

بر اساس گزارش مذکور، وضعیت «آزادی رسانه‌ها» در ایران، تنها از چند کشور وخیم تر مانند یمن، کوبا، جیبوتی، سودان، چین، سوریه یا کره شمالی بهتر است.