افشای این نکته که مکالمات نیروی هوایی اسرائیل سال ها از سوی متحدان اش شنود بلادرنگ می شده شوک آور است؛ بدتر از آن اما ترس آن است که دشمنان نیز می توانند عین همین کار را بکنند.

خبر شنود گفتگوهای کدگذاری شده جت های بدون سرنشین و جت های جنگنده نیروی هوایی اسرائیل از سوی ایالات متحده و بریتانیا که سالیان دراز ادامه داشته است، روز جمعه اسرائيل را غرق وحشت کرد.

اما آمریکا و بریتانیا دوستان اسرائیل اند.

و اگر چه در هیچ شرایطی جالب نیست که دوستانتان جاسوسی شما را بکنند، این اتفاق که از سوی یکی از مقامات اسرائیل بزرگترین «نشت اطلاعاتی اسرائیل در تاریخ» توصیف شد،‌ لزوما امنیت اسرائیل را به خطر نینداخت.

نگرانی عمیق تر این است که نه تنها متحدان، که دشمنان متعدد اسرائيل نیز قادرند، و یا خواهند بود، که سیستم های اسرائيل را هک کنند و سیستم های کدگذاری شده ای که روز بروز برای نظامیان و غیرنظامیان از اهمیت بیشتری برخوردار می شود را رمزگشایی کنند.

روز جمعه خطر چنین اتفاقی یک بار دیگر خاطرنشان شد.

افشای این مساله بر یکی دیگر از نگرانی های عمیق امنیتی اسرائيل نیز صحه می گذارد:‌ مقاله اینترسپت در مورد نقض هجده ساله امنیت فعالیت های رمزگذاری شده نیروی هوایی بر اساس اطلاعاتی است که از سوی ادوارد اسنودن به بیرون درز کرد. اگر آژانس امنیت ملی ایالات متحده به اطلاعات محرمانه اسرائیل دست پیدا کرده است، در صورتی که ایالات متحده هک شود و یا اطلاعات آن به بیرون درز کند، تمام اطلاعات محرمانه اسرائيل نیز افشا می شود.

بنا به افشاگری بمب خبری روز جمعه، آمریکایی ها و بریتانیایی ها از مدت ها پیش مکالمات میان جت های بدون سرنشین اف-۱۶ و اتاق فرمان را رهگیری و رمزگشایی بلادرنگ می کرده اند.

یکی از منابع ارشد امنیتی – که با شرط ناشناس ماندن سخن گفت – به خبرگزاری ینت گفته است «این زلزله است. بدان معناست که آنها به زور ما را افشا کرده اند، و از آن مهمتر از آن این که دیگر هیچ کدام از سیستم های ما از دست آنها در امان نیست».

با نظارت بر مبادلات میان جت ها و هواپیماهای بدون سرنشین، آژانس امنیت ملی آمریکا (NSA) و ستاد ارتباطات دولت انگلیس (GCHQ) قادر بوده اند عملیات اسرائیل در نوار غزه و کرانه غربی را رهگیری کنند، و همچنین هر گونه اقدام به حمله علیه ایران یا هدف های مشابه را تخمین بزنند.

لازم به ذکر نیست که چنین اطلاعاتی برای ایران، حماس، و حزب الله نیز حائز اهمیت است، و نیروی دفاعی آگاه است که همه اینها شبانه روز برای دستیابی به سیستم اطلاعاتی اسرائيل و رمزگشایی عملیات و مکالمات آن می کوشند.

آورون مینچا، سخنگوی مخابرات لشکر سی-۴۱، ماه گذشته در گفتگویی در مقر آن در زرفین، خارج از تل آویو، به خبرنگاران گفت «ما می دانیم که کشورهای اطراف ما تلاش زیادی برای دسترسی به قابلیت های سایبری می کنند».

وی همچنین، بدون اشاره به نام کشور، اما به وضوح با اشاره به ایران گفت «زمانی که یک کشور با مساله تولید و تکثیر راکت درگیر است، تعجبی ندارد که ابزار سایبری را هم برای کمک به دشمنان ما بکار گیرد».

وی گفت «به نظر ما رابطه تنگاتنگی میان فناوری جنبشی و سایبری موجود است».

اولین بار نبود که حریم هوایی و فیدهای هواپیماهای بدون سرنشین اسرائیل از سوی نهادهای خارجی نقض شد. حزب الله نیز دست به این عمل زده، و نتیجه آن مرگبار بوده است. در ۱۹۷۷، حزب الله موفق شد فیدهای (رمزگذاری نشده) میان هواپیماهای بدون سرنشین اسرائیل را بشنود و از این اطلاعات برای شبیخون به اعضای شایتت ۱۳ واحد دریایی نیروی دفاعی استفاده کرد و ۱۲ نفر از آنان را کشت.

چنین آسیب پذیری هایی ناشی از شرایط مکالمات بی سیم است. ارتش های پیشرفته، که سعی دارند مکالماتی را مابین فاصله های مکانی عظیم انجام دهند بی آنکه به پیام شان در میان راه دستبرد زده شود، ده ها سال است ‌با این مشکل روبرو هستند.
‫‬
پس از حادثه ۱۹۹۷، که در عبری به «فاجعه شایتت» معروف است، اسرائیل آغاز به کدگذاری مکالمات کرد – که اکنون معلوم می شود کفایت نمی کرده است، زیرا در ۱۸ سال گذشته ایالات متحده و انگلیس قادر بوده اند ترانسمیشن ها را رمزگشایی کنند.‬

مینچا گفت «مشکلی که در استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین با آن روبرو هستیم این است که چگونه طیف امنیتی خود را حفظ کنیم».

در سخنانی که در ماه دسامبر ایراد کرد، مینچا با افتخار از امنیت سایبری «بسیار خوب» اسرائيل یاد کرده بود، اما اذعان کرد که مواردی هست که «خواب از چشم روسای من ربوده است».

وی به تخته (تریبون چوبی) زد و گفت «به یمن تولیدات داخلی ابزار مورد نیاز سیستم های سایبری، نیروی دفاعی تا کنون قابلیت های بالای دفاعی خود را حفظ کرده است.

آنچه روز جمعه افشا شد، این گونه ارزیابی های خوشبینانه را از اعتبار انداخت.

برای کسب اطمینان از محرمانه ماندن فیدهای هواپیماهای بدون سرنشین، نیروی هوایی، مستقلا، سیستم های حفاظتی کانال های مکالماتی پهپادها را تولید کرده است؛ روشن است که معیارهای بکار گرفته شده آسیب پذیر بوده اند.

اگر چه هواپیماهای بدون سرنشین و قابلیت مکالمات بی سیم شان پیچیده و پر هزینه است، اما فناوری دستبرد به آن به شکل حیرت آوری ارزان و سهل است.

در ۲۰۰۹، ایالات متحده خود چنین تجربه ای را از سر گذرانده است. در این سال نیروی هوایی متوجه شد که قربانی حمله سایبری مشابه آنچه آمریکا در اسرائيل صورت داد، شده اند. معترضان عراقی با استفاده از ابزاری که در فروشگاه ها در دسترس است، توانستند ویدئو فیدهای هواپیماهای بدون سرنشین پریدیتور را که در آن زمان کدگذاری نشده بود، شنود، و نظارت کنند.

رابرت الدر، افسر بازنشسته نیروی هوایی ایالات متحده در ۲۰۱۴ به مجله وایرد گفت «هر کسی می تواند از یک فروشگاه با صرف ۱۰ هزار دلار وسایلی بخرد که تقلیدی از ابزاری است که ما در اختیار داریم».

بنا به گزارش اینترسپت، از آنجایی که اسرائیل ترانسمیشن های رمزگذاری شده بکار می برد، آژانس امنیت ملی آمریکا و ستاد اطلاعات دولتی انگلیس ناچار بود هزینه های کامپیوتری بسیار بیشتری از آنچه مترضین عراقی داشتند، بکار گیرد.

از گزارش روز جمعه معلوم نبود که آیا ایالات متحده و بریتانیا همچنان قادر به نظارت بر فید هواپیماهای بدون سرنشین اسرائیل هستند یا نه. نیروی دفاعی نیز به طور رسمی نظری در این باره که آیا با توجه به نقض حریم هوایی خود، با این مساله برخورد خواهد کرد و یا سیاست های خود در نیروی هوایی را تغییر خواهد داد.

وزیر انرژی، یوئال اشتینیتز اظهار داشت اسرائيل از نقض حریم هوایی خود بسیار «ناخشنود» است اما «تعجب نکرده» است. که این سوال را ایجاد می کند: اگر، چناچه اشتینیتز می گوید، اسرائيل پیشفرض جاسوسی ایالات متحده از خود را دارد، چرا معیارهای پیچیده تری برای حفظ مکالمات خود در نظر نمی گیرد؟