تمرکز ناظرین اسرائیلی آمریکا بر انتخابات ایالات متحده، بر رأی اقلیت‌های مختلف است، در حالی که ناظرین داخلی از نحوه‌ی برگزاری مراسم یادبود رابین خشنود نیستند.

چیزهایی که تا یک سال پیش گمان نمی‌رفت سیاسی باشند، حالا روی صفحه‌ی نخست روزنامه‌ی صبح یکشنبه‌ی اسرائیل قرار گرفته‌اند. یک چشم رسانه‌های اسرائیل به انتخابات ایالات متحده دوخته شده (جایی که سرمایه‌دار رجزخوانی به نام دونالد ترامپ در آستانه‌ی رئیس‌جمهورشدن است) و چشم دیگر به مراسم یادبود تل‌آویو که علیرغم این‌که انتخاباتی در پیش نیست، تبدیل به تجمع سیاسی شده.

گرچه در ایالات متحده تب انتخابات به ۴۱.۶ سانتیگراد رسیده، و روزنامه‌های اسرائیلی در جستجوی اخبار مربوط به انتخابات آمریکا مشغول ارسال مفسران به گوشه و کنار جذاب و اگزوتیک ساحل شرقی‌اند،‌ لویی و کلارک‌های عصر جدید به سمت غرب و بزرگراه‌ بین‌استانی ۹۵ راه افتاده‌اند تا اخبار آخرین‌روزهای کارزار انتخاباتی را جمع‌آوری کنند.
ناهوم بارنی که از فیلادلفیای یکپارچه‌دمکرات گزارش می‌دهد، شهر را داغ‌ترین شهر این حلقه‌ی انتخاباتی می‌داند، چون این شهر در ایالت نوسانی پنسیلوانیا واقع است (و راست‌اش را بخواهیم، کی حوصله دارد این همه راه بکوبد و برود کلومبوس یا حتی پیتسبورگ).

وی می‌نویسد «انتظار می‌رود رأی‌دهندگان شهر، ترازوی انتخاباتی ایالت پنسیلوانیا را به نفع دمکرات‌ها سنگین کنند و پنسیلوانیا نیز قرار است کل موازنه‌ی سیاسی را به‌هم بزند».
چمی شالیو از هاآرتص که به شهر نیویورک رفته، نیویورکی که هر یک رأی ساکنانش برای رئیس‌جمهور آینده اهمیت دارد، سرتیتر نیویورک تایمز شده و گزارش می‌دهد که «اسپانیایی‌تبارها دسته‌دسته به صندوق‌ها سرازیر می‌شوند» که هم طعنه‌ای است به هشدار سرزنش‌شده‌ی بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل که گفته بود «عرب‌ها دسته‌دسته به صندوق‌ها سرازیر می‌شوند» و هم یادآور تیتر غریب هفته‌ی گذشته‌ی اسرائیل هیوم که نوشته بود «زنان و حتی برخی اسپانیایی‌تبارها هم در تجمعات ترامپ دیده می‌شوند».

اما شالیو برخلاف اسرائیل هیوم، اشاره می‌کند که مشارکت بالای اسپانیایی‌تبارها می‌تواند سرنوشت محتوم مردی را بگرداند که می‌خواهد دیوار عظیمی در مرز مکزیک بکشد و مهاجرین را بیرون بیاندازد (ملغمه‌ای که به دهان ترامپ مزه می‌کند).

شالیو می‌نویسد «البته که عدالت شاعرانه‌ای خواهد بود اگر اظهارات ترامپ در افتتاحیه‌ی کارزارش که مکزیکی‌ها را قاتل و تجاوزگر و قاچاقچی موادمخدر نامید، سندی برای اثبات برچیدن خودش شود؛ اگر هفت‌تیری که خودش به سبک چخوفی در کنفرانس خبری ژوئن ۲۰۱۵ در برج ترامپ در نیویورک روی میز گذاشت، گلوله‌ای شلیک کند که بلندپروازی‌های سیاسی خودش را بکشد».

با این همه اسرائیل هیوم قصد ندارد بی‌خیال شود، و بوآز بیسموت مفسر بی‌باک این نشریه، که به میامی اعزام شده (حتما عکس‌های کسل‌کننده‌ی خودش در محوطه‌ای خالی را ضمیمه‌ی گزارش‌‌اش می‌کند)، اسپانیایی‌تبارها را ول کرده و سمت سیاه‌پوست‌ها رفته، و گزارش داده که سیاه‌پوست‌ها چندان هم در کارزار کلینتون حضور ندارند.

بیسموت با ذکر این‌که معلوم نیست رأی‌دهندگان سیاه‌پوست برای رأی‌ به هیچ‌ کسی به جز باراک اوباما رئیس‌جمهور ایالات متحده به پای صندوق‌ها بروند، از برخوردش با صف یک آشپزخانه‌ی خیریه در محله‌ی لیبرتی سیتی که فکر می‌کرده صف رای‌دهندگان است، گزارش مفصلی برای خوانندگان خود ارائه می‌کند. او تصمیم می‌گیرد حالا که تا این‌جا آمده، با مردم توی صف درباره‌ی این‌که به چه کسی رأی خواهند داد مصاحبه کند.

وی به نقل از یکی از آن‌ها که چند دقیقه قبل‌اش گفته بود فقط بر اساس نژاد رأی نمی‌دهد، نوشت «ما اسبی در این مسابقات نداریم».

وی به نقل از این رأی‌دهنده‌ی احتمالی بی‌اسب نوشت «مسأله به آن روشنی که شما فکر می‌کنید، نیست. بله، من به هیلاری رأی می‌دهم، چون ترامپ را دوست ندارم. اما باید درک کنید که نامزدها، چه دمکرات چه جمهوری‌خواه، فقط در طول انتخابات است که یاد رأی سیاه‌پوست‌ها می‌افتند».

اسرائیل هیوم که حامی ترامپ است تنها رسانه‌ای نیست که نمی‌خواهد بی‌خیال رویایی شود که شبیه مویزی در زیر آفتاب است. تجمع شب شنبه که برای یادبود رابین در تل‌آویو برگزار شد و به لطف حزب اتحاد صیونیستی (که بودجه‌ی این مراسم را تأمین کرده بود) به رویداد سیاسی ضدنتانیاهویی تبدیل شد نیز توجه‌ی یدیوت و هاآرتص را به خود جلب کرد.