سال گذشته ۶۸ سرباز و پلیس اسرائیلی حین انجام خدمت درگذشتند و ۳۲ غیرنظامی نیز در حملات تروریستی کشته شدند.

روز یادبود سربازان جانباخته و قربانیان اسرائیلی تروریسم رسما سه شنبه ساعت ۸ بعد از ظهر با به صدا درآمدن آژیرهای سراسر کشور به علامت یک دقیقه سکوت، آغاز و با روشن کردن شمع ها و خدمات یادبود و آوازهای حزین برگزار شد.

مراسم یادبود امسال، یاد ۲۳۴۴۷ مرد و زنی که در حین انجام وظیفه یا به عنوان قربانیان حملات تروریستی درگذشتند را گرامی می دارد. سال گذشته ۶۸ سرباز و پلیس اسرائیلی در حین انجام وظیفه درگذشتند، و ۳۲ غیرنظامی نیز در حملات تروریستی کشته شدند.

رئیس جمهور رووین ریولین که در مراسم مرکزی دولتی در دیوار ندبه اورشلیم سخنرانی کرد، گفت که موج حملات مرگبار تروریستی ای که امسال به این کشور اصابت کرده، بخشی از همان پروژه نابودی اسرائیل است که سربازان در نبرد استقلال ۱۹۴۸ علیه آن جنگیدند.

ریولین گفت «بیش از شصت و هشت سال است که همین جنگ را می جنگیم، جنگی برای استقلال مان؛ کمپین مداومی که چهره و شکل اش تغییر می کند. نبرد دردناکی است که همواره زخم تازه ای به پیکر و روح این مردم باستانی و تنومند می افزاید».

وی افزود «اما ما حقیقت تلخ و خوف آور را می دانیم؛ ما ملتی هستیم که مصمم به حراست از شهروندان و استقلال خود است و این بهای وحشتناکی دارد، بهایی که شما پرداخته اید. ما در برابر هر کسی که جرات کرده و عزم ما را به طرق مختلف به چالش می کشد، استوار خواهیم ایستاد».

رئیس ستاد کل نیروهای دفاعی اسرائیل، گادی ایزنکوت که پس از ریولین سخن گفت، اسرائیلی ها را تشویق کرد تا از ارتش حمایت کنند. این سخن وی احتمالا در واکنش به جنجال سیاسی ای است که اظهارات معاون وی، یائیر گولان به راه انداخت. یائیر گولان هفته گذشته در مراسم روز یادبود هولوکاست، گرایش هایی در اسرائیل را با گرایش های پیش از جنگ در آلمان مقایسه کرده بود.

وی بیان داشت سربازان باید بدانند «ملت ما کاملا آنها را حمایت می کند و کاملا پشت آنها است، حتی وقتی اختلاف عقیده وجود داشته باشد. اتحاد، ضرورتا توافق نیست. حتی با وجود تفاوت ها نیز، اعتماد مردم به نیروی دفاعی اسرائیل برای دستیابی ما به اهداف مان ضروری است».

پیش از خواندن سرود ملی و پایان یافتن مراسم، «هاتیکوا»، پدر «هدر کوهن» (پلیس ۱۹ساله ای که به دست مهاجمان فلسطینی در دروازه دمشق اورشلیم در ماه فوریه کشته شد) دعای «کدیش» را قرائت کرد و یاد همه سربازان کشته شده و قربانیان تروریسم را گرامی داشت.

پس از مراسم دیوار ندبه، گردهمایی «سرودخوانی در میدان» در میدان رابین تل آویو آغاز شد و هزاران نفر سرودهای سنتی گرامیداشت سربازان جانباخته را خواندند که با سرودهای صلح و یاد نخست وزیر مقتول اسحاق رابین نیز همراه بود.

در این میان، کنست در اورشلیم، برنامه سرود و شعری برگزار کرد که «آوازهایی به یاد آنها» نام داشت.

اوایل سه شنبه این هفته، نخست وزیر بنیامین نتانیاهو در مراسم یادبود «ید لبانیم» در شمال کشور سخنرانی کرد.

وی در این مراسم گفت «ما از امید به سازش با دشمنان دست برنخواهیم داشت، اما ابتدا در بین خودمان سازش خواهیم کرد، و عمیق ترین جلوه سرنوشت مشترک ما آن است که پسران و دختران قهرمانی که جان دادند تا ما بتوانیم در کشورمان زندگی کنیم را با عشق به یاد آوریم و درود بفرستیم».

وزیر آموزش، نفتالی بنت که عصر سه شنبه در مراسمی در استخر سلطان در اورشلیم سخنرانی کرد، قهرمانی های اسرائیل در طول موج اخیر حملات تروریستی را ستود و به نام قربانیان نهمیا لاوی، توویا یانای ویسمان، و دافنا میئر اشاره کرد که گفته می شود همگی برای حفاظت از مردم کشته شدند. اوایل امروز، ارتش، وایسمان را مفتخر به نشان شجاعت کرد.

بنت با اشاره به موسیقیدانی که با آلت موسیقی اش با یک مهاجم فلسطینی در تل آویز درگیر شد، گفت «امسال سال قهرمانی های اسرائیل بود، قهرمانی های مردم ساده اسرائیل. قهرمانی های مردی که می توانست فرار کند اما گیتارش را به دست گرفت و به سمت یک تروریست مسلح حرکت کرد».

روز گرامیداشت، که در ۱۹۵۱ و به دست نخست وزیر و وزیر دفاع وقت دیوید بن گوریون تاسیس شد، یک روز پیش از روز استقلال است که بلافاصله پس از روز یادبود در چهارشنبه شب آغاز می شود.

گروه خانواده ها و بزرگداشت وزارت دفاع پیش بینی می کند که نزدیک به ۱.۵ میلیون نفر از ۵۲ آرامگاه ارتش و صدها بخش ارتش در آرامگاه های غیرنظامیان بازدید کنند.

مراسم گرامیداشت صبح چهارشنبه ساعت ۱۱ پیش از ظهر و با نواختن آژیر یادبود به مدت دو دقیقه آغاز می شود و مراسم رسمی دولتی در کوه هرتسل (آرامگاه ملی ارتش) و همچنین دیگر آرامگاه های ارتش برگزار می شود.

وزیر دفاع، موشه یعلون، رئیس سابق ستاد کل نیروهای دفاعی اسرائیل، تسلیت نامه ای به خانواده های جانباختگان نگاشت.

در این نامه که هر سال نوشته می شود، آمده است «از دان (در شمال) تا ایلات (در جنوب)، مرد و زن، یهودی و غیریهودی، مذهبی و غیرمذهبی – اندوه، مرز نمی شناسد. ما با شما خانواده های عزیز را میان سنگ های سرد قبر و در مراسم یادبود دیدار می کنیم، از قدرت و توانایی شما در انتخاب زندگی به رغم مصیبت هایی که بر شما وارد شده، و از استواری شما که چون مشعل، طلایه دار جنبش است، انگیزه می گیریم».