در تضادی آشکار با مسابقه یهودستیز کارتون هولوکاست ایران، نهاد هنر اسلامی اسرائیل به تاریخ ایران ادای احترام می کند.

یک گالری از شهر برنوی جمهوری چک با همکاری یک گرافیست اسرائیلی، ۶۰ نسخه اصلی از پوسترهای هنری ایرانی را در نمایشگاهی در موزه هنری اسلامی اورشلیم به نمایش گذاشت.

این نمایشگاه با عنوان «نشانه ایران» آثار برجسته ۲۷ هنرمند و طراح گرافیک ایرانی را به نمایش می گذارد. این پوسترها بیش از ۴۰ سال پیش در ایران برای تبلیغات رویدادهای مختلف، از اجراهای تئاتر و بیانیه های سیاسی گرفته تا اعلامیه های خدمات عمومی و نمایشگاه های هنری، استفاده شده بودند.

مارتا سیلوسترووا، گالری-دار گالری موراویان در برنو، یک «موزه کوچک، شیک، و ویژه» در دومین شهر بزرگ جمهوری چک، گفت هرچند برای نخستین بار است که همگی این پوسترها در یک نمایشگاه عرضه می شوند. سیلوسترووا با همکاری یوسی لمل، یک پوسترساز اسرائیلی، و سه-سالانه ترناوا پوستر از اسلوکی، نمایشگاه پوستر ایرانی را برگزار کرده است.

لمل پس از دیدار از موزه برنو بود که به فکر برگزاری این نمایشگاه افتاد. وی سپس ایده پوسترهای قدیمی ایرانی را با نادم شیبان، مدیر موزه هنر اسلامی، در میان گذاشت.

شیبان، که از ۲۰۱۴ مدیر این موزه و به دنبال آوردن مخاطبان جدید به این موزه است، گفت موزه اورشلیم جای درست نمایش این پوسترها است.

ساختمان موزه اسلامی هنر، پیشتر خانه خانواده سولومون، یک خانواده انگلیسی بود که در ۱۹۶۵ خانه را ساختند و به خاطر علاقه به هنر اسلامی آن را وقف موزه هنری اسلامی کردند که اکنون بین اقامتگاه رئیس جمهور و تئاتر اورشلیم واقع است. آن خانه حالا چندین غرفه ثابت برای نمایش آثار دارد ولی تاکیدش بر غرفه های نمایشی متنوع و معاصرتر است.

شیبان گفت نمایشگاه «نشانه ایران» فرصتی است برای مخاطبان محلی تا غیر از شنیدن «خبرهای بد» و پایان ناپذیر از ایران، با چیزهایی دیگری نیز آشنا شوند.

این پوسترها آثار هنری هستند و در حالی که تکنیک های هنری باستانی را با گرایش های مدرن هنری و خطوط دیجیتال آمیخته اند، ادای دینی هستند به تاریخ ایران باستان.

سیلوسترووا گفت بخش آغازین این نمایشگاه به عرضه آثاری از مرتضی ممیز و قباد شیوا، که «پدران» هنر پوستر مدرن ایران به شمار می روند، اختصاص داشت. کاربست تصویر و رنگ در پوسترهای آنها، به ویژه پوسترهای دهه ۱۹۷۰، بسیار تیز و حاد است.

از میان آثاری از رضا عابدینی، که نخستین گرافیست ایرانی است که خلاف جریانات سبک بصری ملی ایران حرکت کرد، در این نمایشگاه عرضه شده می توان به «سیاه مشق» (۲۰۰۴) اشاره کرد که با نوشته های فارسی و لاتین پوشیده شده و به خاطر استفاده از تصویرسایه خود هنرمند، اثری خلاق به شمار می رود.

شیبان گفت آثار هنرمندان جوانی مانند هما دلیاوری، که عضو گروه دبیره (گروهی از هنرمندان جوان و نوآور ایرانی به سرپرستی عابدینی) است و به خاطر بازی با نوشته های عربی و فارسی در آثار مدرن و گیرای اش، نیز در این نمایشگاه به نمایش درآمده است.

شیان گفت این نمایشگاه با ارائه آثاری با محتوای سکسوآلیته زنان و اچ.آی.وی و سیاست و حقوق بشر و همچنین زنان ایرانی و همزیستی و چندفرهنگی، جنبه دیگری از جامعه ایران را نشان می دهد.

هیچ کدام از این آثار به هجو هولوکاست ( که معمول کارتون های ایرانی است) نپرداخته و احساسات موهن و یهودستیز از خود نشان نمی دهند. شیبان گفت اما حساسیت هایی همیشه نسبت به نمایش هنر ایرانی در موزه اسرائیلی وجود داشته است. وی گفت فقط برخی از این هنرمندان می دانند که آثارشان در اورشلیم به نمایش درآمده است.

وی گفت «نمی خواستیم کسی را به خطر بیاندازیم. ارزش اش را ندارد. سعی کردیم امنیت همه را رعایت کنیم تا کسی اذیت نشود».