پژوهشگران اسرائیلی چگونگی پیشروی سرطان پوست را کشف کردند و راهی برای جلوگیری از گسترش متاستاتیک یافته اند.

پژوهشگران دانشگاه تل آویو می گویند مکانیسم متاستاتیک ملانوم، بدخیم ترین سرطان پوست را کشف کرده اند.

چنانچه از مقاله ای که روز دوشنبه در ژورنال طبیعت زیست شناسی سلولی منتشر شد، دانشمندان دریافته اند که پیش از پیشروی از لایه برونی پوست، جایی که بیماری از آنجا ناشی می شود، به دیگر ارگان های بدن، تومور ملانوم آبدانک های ریزی مملو از مولکول های میکرو آر ان ای ارسال می کند. اینها باعث تغییرات مورفورلوژیکی در غشاء میانی پوست می شود و آن را برای دریافت و انتقال سلول سرطانی آماده می کند. پژوهشگران همچنین مواد شیمیایی که قادر به توقف این روند است را یافته اند و اکنون در پی یافتن داروهای احتمالی اند.

دکتر کارمیت لوی رئیس تیم پژوهش دپارتمان ژنتیک مولکولی و بیوشیمی انسانی دانشکده پزشکی ساکلر دانشگاه تل آویو می گوید «خطر ملانوم در اولین غده هایی که روی پوست ظاهر می شود نیست، بلکه در متاستاسیس آن است، در سلول های توموری که برای تجمع در ارگان های حیاتی نظیر مغز، جگر، و ریه فرستاده می شود. ما کشف کرده ایم که سرطان چگونه به ارگان های دور ارسال می شود و راههایی یافته ایم که جلو این روند را در مرحله متاستاتیک بگیرد».

تیم دانشگاه تل آویو در همکاری نزدیک با پژوهشگران مرکز پژوهش سرطان هایدلبرگ، مرکز پزشکی شبا در تل هآشومر، مرکز پزشکی اسرائيل و ولوفسون هولون در اسرائيل فعالیت کرده است.

بنا به آمار بنیاد سرطان پوست، ملانوم، بدخیم ترین و کشنده ترین سرطان پوست، در هر ۵۲ ثانیه یک نفر را می کشد و شمار مبتلایان در سه دهه اخیر افزایش داشته است. علیرغم درمان های مختلفی که در سال های گذشته بکار گرفته شده اند، هنوز هیچ درمان قطعی برای این بیماری مرگبار کشف نشده است. بیانیه دانشگاه تل آویو حاکی از آن است که مطالعات جدید شیوه های تازه و موثری را برای درمان و پیشگیری سرطان بدخیم پوست ارائه می کند.

پژوهشگران با آزمایش نمونه های آسیب شناسی که از بیماران ملانوم گرفته بودند، آغاز کردند. لوی می گوید «نمونه هایی از ملانوم در مراحل اولیه، پیش از این که مرحله تهاجمی برسد، را مورد مشاهده قرار دادیم. و با تعجب دریافتیم که در ریخت شناسی غشاء میانی پوست تغییرات ایجاد شده که پیش از این گزارش نشده بود. کار بعدی ما این بود که ببینیم این تغییرات چه اند، و چه ارتباطی با ملانوم دارند».

در مطالعات بعدی، تیم ما موفق شد که مکانیسم مرکزی متاستاسیس ملانوم را کشف کند.

بنا به گفته های لوی، سالهاست دانشمندان واقفند که ملانوم در لایه های برونی پوست تشکیل می شود. در این مرحله اولیه، سرطان قادر به ارسال سلول های تجمع‌ساز نیست زیرا با عروق خونی، شاهراهی که سلول ها را به دیگر بخش های تن می رساند، ارتباط ندارد. چون در لایه برونی پوست عروق خونی موجود نیست، تومور سرطانی می بایست اول با حجم زیادی از عروق خونی که در غشاء جا گرفته اند، ارتباط بیابد. اما معلوم نبود این ارتباط چگونه ایجاد می شود.

لوی چنین توضیح داد که «ما دریافتیم که حتی پیش از آن که سرطان بتواند به غشاء میانی پوست حمله کند، آبدانک های ریزی حامل میکرو آر ان ای از خود صادر می کند. اینها باعث تغییرات ریخت شناسی در غشاء میانی پوست می شوند تا امکان دریافت و انتقال سلول سرطانی ایجاد شود. سپس برای ما روشن شد که با ممانعت از آبدانک ها، شاید بتوانیم از گسترش بیماری به طور کل جلوگیری کنیم».

با کشف این مکانیسم، پژوهشگران به دنبال کشف ماده ای که بتواند این روند را در مراحل اولیه متوقف کند، شدند، و دو ماده شیمیایی را یافتند:‌ یکی انتقال آبدانک ها از تومور ملانوم به غشاء میانی پوست را متوقف می کند، و دیگری مانع تغییرات ریخت شناسی در غشاء حتی پس از ورود آبدانک ها می شود. هر دوی این مواد در آزمایشگاه با موفقیت آزموده شدند، و احتمال دارد جزو داروهای موٍثر در آینده باشند.

علاوه بر این، پژوهشگران گفته اند تغییرات ریخت شناسی در غشاء میانی پوست، و نیز خود آبدانک ها، می تواند به عنوان شاخص قوی در تشخیص های اولیه ملانوم استفاده شود.

لوی گفت «مطالعات ما گامی مهم در راه درمان کامل خطرناک ترین سرطان پوست است. امیدواریم یافته های ما به تبدیل ملانوم به بیماری غیرخطرناک، و قابل معالجه کمک کند».