یافته‌های پژوهشی جوانا سلاسکی می‌تواند پاسخی برای مشکل «مقاومت آنتی‌بیوتیکی» باشد که به‌گفته‌ی دانشمندان تا سال ۲۰۵۰ بیش از سرطان قربانی خواهد گرفت.

کانزاس – جوانا سلاسکی شیشه‌ی آزمایشگاهی را داخل دستگاه چرخنده می‌گذارد و دکمه را می‌زند و دستگاه به لرزه در می‌آید. و جوانا سلاسکی نیز.

او دستگاه دیگری را در آزمایشگاه خود نشان می‌دهد که محلول‌ها را با استفاده از سیم‌پیچ مغناطیسی و میله‌ی فلزی هم می‌زند، و می‌گوید «هیجان‌زده‌ام. عالی نیست؟».

به‌راستی عالی است، آن‌قدر که حتی دانشجوی رشته‌ی روان‌شناسی را نیز به هیجان می‌آورد. کاری که سلاسکی دارد در دانشگاه کانزاس انجام می‌دهد، ممکن است نهایتا منجر به نجات جان میلیون‌ها نفر شود.

پروتئینی که وی طراحی کرده، احتمالا یکی از نویدبخش‌ترین پاسخ‌ها را در قبال تهدید فزاینده‌ی مقاومت آنتی‌بیوتیکی به دست خواهد داد. مقاومت آنتی‌بیوتیکی هر سال بلای جان ۲ میلیون آمریکایی می‌شود؛ که به‌گفته‌ی مراکز کنترل و پیشگیری بیماری، بیش از ۲۳هزار نفر را به کام مرگ کشانده است. برخی از کارشناسان بهداشت جهانی پیش‌بینی کرده‌اند که مقاومت آنتی‌بیوتیکی، اگر تشخیص داده نشود، تا سال ۲۰۵۰ می‌تواند بیش از همه‌ی انواع سرطان، قربانی بگیرد.

ابتکار سلاسکی توجه‌ی بنیاد بتی مور در پالو آلتوی کالیفرنیا را به خود جلب کرد و یکی از نخستین کمک‌هزینه‌های این نهاد را در ماه نوامبر از آن خود کرد. برای کمک به پژوهش وی، قرار است در طول سه سال ۸۲۵هزار دلار به وی پرداخت شود.

این پژوهش هم یک پیشرفت مهم علمی در عرصه‌ی بهداشت جهانی است و هم دست‌آورد عظیمی برای زیست‌شیمیست ۳۷ساله‌ی یهودی که هرگز خودش را یک «دانشمند مبتکر» نمی‌دید، گرچه همین اصطلاح ابتکار خود وی است.

«مادرم داشت تعریف می‌کرد که به‌عنوان یک دانشمند چه‌طور با لیزر به کریستال‌ها شلیک می‌کند، و من گفتم، باشد، من می‌خواهم دانشمند شوم».

سلاسکی که در خانواده‌ی یهودی مومنی در نیوجرسی بزرگ شده است، از کودکی می‌دانست که می‌خواهد دانشمند شود. اکثر آن را مرهون مادرش است؛ زن فیزیکدانی که موفق شد یکی از نخستین زنانی باشد که از دانشگاه پرینستن درجه‌ی دکترای فیزیک گرفته‌اند. سلاسکی به بنگاه خبری یهودی گفت مادرش علوم را برای او «تبدیل به چیزی مفرح کرد».

وی گفت «یک‌بار با مادر و پدر و برادرم سوار ماشین بودیم و جایی می‌رفتیم که مکالمه‌ای بین ما در گرفت و یکی از داستان‌های خانواده‌ی ما را ساخت. موضوع مکالمه این بود که «وقتی بزرگ شدی می‌خواهی چه کاره شوی؟». مادرم داشت توصیف می‌کرد که به‌عنوان یک دانشمند چه‌طور با لیزر به کریستال‌ها شلیک می‌کند. پدرم یک وکیل ثبت است، و او به ما گفت که چه‌طور با مردم حرف می‌زند و می‌نویسد. و من گفتم «باشد، من می‌خواهم دانشمند شوم». و برادرم گفت «پسرها هم می‌توانند دانشمند شوند؟»».

سلاسکی هم به مدرسه‌ی راست‌کیش‌ها رفته و هم به مدرسه‌ی محافظه‌کارها و همیشه آیین شبات و کوشر را رعایت کرده است. وی گفت هویت‌اش را هم سنت یهودی وی شکل داده و هم‌چنین شغل‌اش.

وی گفت «زیاد به این موضوع فکر می‌کنم. باور دارم که علم اساسا پاسخی است برای پرسش «چه‌طور» و یهودیت پاسخی است برای پرسش «چرا» و این‌ها از نظر من در تضاد با هم نیستند. آن‌ها دو جنبه [از زندگی] هستند که به هم می‌رسند».

اولین شغل سلاسکی در رشته‌ی علوم، عملا نگهداری از بچه‌های یک استاد ژنتیک مولکولی بود. وقتی این استاد دانشگاه متوجه شد که سلاسکی به زیست‌شیمی علاقمند است، او را به دکتر تری گاس کینزی در دانشگاه راتگرز معرفی کرد و سلاسکی در آن‌جا به مدت دو تابستان مشغول به کار شد.

وی پس از گرفتن مدرک شیمی‌اش از دانشگاه پرینستون، برای تقویت تعهدش به آموزه‌های یهودی، یک سال را در نهاد آموزشی دریشا گذراند. وی سپس دکترای زیست‌شیمی و زیست‌فیزیک مولکولی خود را از دانشگاه پنسیلوانیا دریافت کرد و فوق‌دکترای خود را در دانشگاه استکهلم و مرکز سرطان فاکس چیس در فیلادلفیا گذراند. وی در ۲۰۱۴ به دانشگاه کانزاس پیوست.

سلاسکی در این میان طراحی پروتئین را کشف کرد که به مطالعه‌ی رابطه‌ی بین ترتیب‌گذاری آمینواسید و ساختار سه‌بعدی پروتئینی می‌پردازد. سلاسکی کمی پس از استقرارش در آزمایشگاه دانشگاه کانزاس، در حالی که مشغول تحقیق در زمینه‌ی تعاملات پروتئینی بود، پروتئین جدیدی را ساخت اما نهایتا آن را کنار گذاشت.

متن کامل را در آدرس زیر مشاهده کنید
http://www.timesofisrael.com/this-jewish-womans-research-may-save-millions-of-lives/