صفورا که معلم زبان فارسی است به جرم اداره‌ی سازمان زیرزمینی که برای زن‌های شوهردار که موفق به طلاق از شوهر آزارده خود نمی‌شدند، محل اقامت پیدا می‌کرد، غیابا محکوم به مرگ شده است.

اوترخت، هلند، (تلگرام یهودی) – برای ده‌ها تن از شرکت کنندگان جشن بزرگ پوریم شهر، این مادربزرگ یهودی که غذاهای ایرانی فستیوال سالانه را می‌پزد، سرمایه‌ی اجتماعی کمیابی است.

او که با صدایی آرام و ملایم حرف می‌زند، از زمانی که در ۲۰۱۲ از وطن خود ایران به هلند مهاجرت کرد، در خانه‌ی چباد شهر به کار داوطلبانه مشغول شد و غذاهای سنتی خوشمزه با ادویه‌های ناشناخته، مانند ته‌چین مرغ با زعفران را در روزهای جشن در اوترخت می‌پخت.

مشارکت او به مراسم شخصیت بخشیده است، و به لطف زیبایی‌هایی که او به مراسم می‌افزاید، در رسانه‌های محلی و ملی پوشش خبری یافته است (هر چه نباشد، پس‌زمینه‌ی داستان پوریم در پارس اتفاق افتاده است، و جشن نجات یهودیان کشور از حکم کشتار جمعی است).

اما تنها چند نفری از محلی‌ها که صفورا (که نام واقعی‌اش نیست) را می‌شناسند می‌دانند که هم اقامت‌اش در هلند غیرقانونی است و هم پناهجویی است که در ایران به دلیل جرم سیاسی برایش حکم اعدام صادر شده است.

صفورا که ۶۰ ساله است، در سال ۲۰۱۳ از سوی دادگاهی در تهران به جرم «نقض قوانین انقلاب اسلامی» و «فعالیت علیه رژیم» غیابا به اعدام در ملاء عام محکوم شده است. جرم‌اش، اداره‌ی سازمانی زیرزمینی که برای زن‌هایی که شوهرهای آزارده دارند و نتوانسته‌اند طلاق بگیرند، خانه و اقامتگاه می‌یافته است.

خوشبختانه صفورا یک سال پیش از آن تاریخ از ایران خارج شده بود تا در هنگام حاملگی دخترش به او کمک کند – دخترش نیز پناهنده‌ی سیاسی است که از ۲۰۱۰ که از ایران فرار کرده، در هلند به سر می‌برد. دختر صفورا، ربکا در رابطه با مشارکت در ساخت فیلم مستند در مورد مبارزه‌ برای دموکراسی در ایران از کشور فرار کرد.

صفورا چنین به خاطر می‌آورد که «چندین هفته پس از آن که به هلند آمدم، به شوهرم تلفن زدم. به من گفت با اسکایپ با او حرف بزنم. فهمیدم مشکلی پیش آمده».


عکس تزئینی: یک کنشگر خود را از طنابی مانند دار روی پلی در پاریس آویزان کرده است تا در خصوص شمار بالای اعدام‌ها در ایران روشنگری کند، ۲۸ ژانویه ۲۰۱۶.
(AP Photo/Zacharie Scheurer)

صفورا و شوهرش ۴۰ با هم زندگی مشترک داشته‌اند، شوهرش یهودی، و پیمانکار ساختمان است، و دچار ناراحتی قلبی است. او آنلاین به صفورا گفته است که پلیس مخفی ایران به دنبال او و دیگر اعضای گروه است.

صفورا می‌گوید «آن لحظه دانستم که دیگر امکان بازگشت نیست».

متأسفانه مشکلات حقوقی صفورا در وطن، با سخت شدن سیاست‌های مهاجرتی هلند همراه شد، کشوری که در آن حزب حاکم راست میانه‌رو خروار خروار رأی به نفع حزب اسلام‌ستیز آزادی جذب می‌کند و خواهان توقف ورود مهاجر از کشورهای مسلمان است.

ربکا موفق به دریافت اجازه‌ی اقامت موقت، و چندی بعد شهروندی هلند را دریافت کرده است اگرچه حکم اعدامی علیه وی در ایران صادر نشده است. اما دو سال پس از آن، درخواست‌های مکرر صفورا از سوی اداره‌ی مهاجرت و شهروندی هلند رد شده است – نه به او اجازه‌ی اقامت داده شده و نه از کشور اخراج شده است، اگرچه مقامات از محل اقامت او مطلع‌اند.

اداره‌ی مهاجرت و شهروندی هلند به سوالات تلگرام یهودی در خصوص وضعیت اقامت صفورا پاسخی نداده است.

عکس تزئینی: خیرت ویلدرز سیاستمدار راست افراطی هلند (چپ) و فیلیپ دووینتر سیاستمدار جناح راستی فلامیش بلژیک در کنفرانس مطبوعاتی در بروکسل، ۳ نوامبر ۲۰۱۷.
(Emmanuel Dunand/AFP)

صفورا که معلم زبان فارسی است و انگلیسی و داچ نمی‌داند این مدت را به همراه دختر و دامادش در انزوا و تقریبا به دور از روابط اجتماعی گذرانده است. هنگامی که به وسیله‌ی مترجم تعریف می‌کند که دارد عادت می‌کند که دیگر هرگز شوهرش را در آغوش نخواهد گرفت، چشم‌هایش پر از اشک می‌شود.

با این‌حال صفورا از کمکی که به زنان آزاردیده در یافت اقامتگاه می‌کرده، اقامتگاه‌هایی که گاه خانه‌های نیمه‌تمامی بوده‌اند که شوهرش، پیمانکار ساختمان، می‌ساخته است، هیچ متأسف نیست.

متن کامل را در لینک زیر مطالعه کنید

https://www.timesofisrael.com/jewish-grandmother-sentenced-to-death-in-iran-holland-wont-grant-her-asylum/