گرچه حتی ولادیمیر پوتین قصه‌هایی را تکرار کرده است، اما در واقع یهودیان در تثبیت حکومت شوروی حضوری گسترده داشته‌اند؛ و چاره‌ای نداشته‌اند.

تلگرام یهود – از بیشمار مسائل جانبدار که به تاریخ خونین یهودیان در اتحاد جماهیر شوروی پیشین پیوند خورده است، امروز در آن نقطه از جهان، هیچیک به اندازه‌ی نقشی که یهودیان در انقلاب ۱۹۱۷ که کمونیست‌ها را به قدرت رساند، اهمیت ندارد.

گستره‌ی عظیم یهودیان در صفوف انقلاب که یک قرن پیش در ۷ نوامبر روی داد، همچنان ریشه‌ی اصلی یهودی‌ستیز ظالمانه در این منطقه است.

در طول هولوکاست، این بهانه‌ای شد برای کشتار بیشمار یهودیان اروپای شرقی از سوی کسانی که خود را دشمنان کمونیسم و روسیه می‌دانستند. تا همین امروز نیز این مورد دست‌آویزی برای نفرت‌پراکنی علیه یهودیان محلی، بخصوص در میان مسیحیان معتقد و تحت تعقیب مقامات ضدمذهب شوروی بوده است.

بسیاری از یهودیانی که زبان‌شان روسی بوده و رهبران ایشان، زندگی در جوامع مذهبی که عموما قربانی کمونیسم و بازخوردهای آن بودند، یا در مورد کمونیسم سکوت اختیار کرده‌اند و یا نقش یهودیان در آن را کمرنگ جلوه داده‌اند.

با توجه به سخنان سیاست‌مداران ارشدی نظیر پیتر تولستوی، نایب رئیس پارلمان روسیه، این رویکردی منطقی است. در کنفرانس خبری ژانویه، او یهودیان را متهم به مداخله در طرحی برای جابجایی کلیسای سنت پطرزبورگ کرد. تولستوی گفت یهودیان از مواضع خود در رسانه‌ها و دولت برای ادامه‌ی کارهای نیاکان خود که در ۱۹۱۷ «کلیسا را به زیر کشیدند» استفاده می‌کنند.

در کارزار یهودی‌ستیزی که علیه یکی از مدیران یهودی، آلکسی اوخیتل راه افتاد، استودیوی او در همان شهر، در ماه سپامبر به آتش کشیده بود، و گمان می‌رود به دلیل فیلمی بوده است که وی از نیکولای دوم، امپراطوری که حکومت‌اش با انقلاب به پایان رسید ساخت و در آن تصویری ناخوشایند از وی روی پرده آورد.

با این وجود، پیش از مراسم صدسالگی، موزه‌ی اصلی یهودیان روسیه، که از گشایش آن در ۲۰۱۲ در بخشی دائمی به موضوع یهودیان انقلابی پرداخته است، در نمایشگاهی بی‌تعارف، از چرایی و چگونگی مرکزیت یافتن نقش یهودیان در انقلاب پرده برداشته است.

بوروخ گورین، رئیس موزه‌ی یهودیان مسکو و مرکز رواداری گفت «سالهای سال، نه یهودیان و نه مقامات دولتی می‌خواستند این موضوع، که به افسانه‌ای برای ملی‌گرایان افراطی و نئونازی‌ها و دیگر یهودی‌ستیزان بدل شد، مطرح شود». «اما اکنون زمان آن رسیده که به واقعیت‌ها نگاه کنیم».

واقعیت‌ها از لابلای صدها عکس، سند، بروشورهای تبلیغاتی و آثار هنری که در نمایشگاه عرضه شده، به چشم می‌خورد. این نمایشگاه ماه گذشته با عنوان «تاریخ یک جامعه در طول انقلاب» گشایش یافت. این اسناد به افسانه‌ها پایان می‌دهند از جمله به ساختگی بودن آنچه بارها و حتی در ۲۰۱۳ از شخص ولادیمیر پوتین تکرار شد، که در محل موزه گفت تعقیب و آزار یهودیان در اتحاد جماهیر شوروی سابق در حالیکه اتفاق افتاد که« ۸۰ تا ۸۵ درصد اولین دولت شوروی یهودی بودند». (در واقع، تنها یک عضو یهودی در دولت حضور داشت، لئو تروتسکی، بنیانگزار ارتش سرخ».

اما واقعیت‌ها همچنین سخنان کسانی مانند مارک وبر، از مشوقان انکار هولوکاست، را نیز تأکید می‌کنند.

در ۲۰۱۳، او نوشت «گرچه به طور رسمی یهودیان هرگز بیش از ۵٪ کل جمعیت کشور را تشکیل نداده‌اند، اما نقش بزرگ و شاید تعیین‌کننده‌ای در ایجاد رژیم نوپای بولشویک بازی کردند». و اضافه کرد که این «تابو»یی است که بسیاری از تاریخ‌نگاران برای ده‌ها ترجیح به انکار آن داشتند.

بولشویک‌ها اعضای یک گروه افراطی بودند که بر دیگر شاخه‌های جنبش انقلابی کمونیستی علیه حکومت تزار، غلبه کردند. در میان اشیایی که در موزه در ۱۷ اکتبر به نمایش گذاشته شده، عکسی است از فعالین ۱۹۱۸ گروه سوسیالیست پوآل زیون که پارچه‌نوشته‌ای به عبری در محلی که امروز سنت پطرزبورگ نامیده می‌شود در دست دارند.

گورین که این موزه‌ی عظیم ۵۰ میلیون دلاری که سال گذشته به خاطر ترویج رواداری برنده‌ی جایزه‌ی یونسکو شد را اداره می‌کند گفت علیرغم ترکیب دقیق اولین دولت شوروی، «تمایلی شدید و غیرقابل انکاری در میان تمام عناصر جامعه‌ی یهودی روسیه در طول انقلاب وجود داشت».

متن کامل را در لینک زیر مطالعه کنید

https://www.timesofisrael.com/moscow-museum-gives-the-full-picture-of-jewish-role-in-1917-russian-revolution/