۲۳۳ الیوم در هواپیمای چارتر نفش ب‌نفش به سوی سرزمین نیاکان خود باز می‌گردند، در میان آنها ۶۸ سرباز آینده‌ی نیروی دفاعی است،‌و دختر یک سفیر.

نیویورک – راحت با اسرائیلی‌ها اشتباه گرفته می‌شوند: جمعیت پرشر و شور چند صد نفری یهودی، که بسیاری از آنها ارتدکس هستند، روز دوشنبه در گوشه‌ای از سالن ورود فرودگاه ایستاده‌اند و نوجوان‌ها در تب و تاب خداحافظی اند، بسیاری در حال آواز خواندن و یا پرچم تکان دادن اند. مسافران پرواز چارتر نفش ب‌نفش الیوم، یا مهاجران اسرائیل، در مراسم خداحافظی فرودگاه بین‌المللی جان اف. کندی منتظر پرواز هستند.

این جمع شامل چهره‌های معتبری است که به گروه ۲۳۳ نفری به خوش‌و‌بش پرداختند، حامی‌ها و شریک‌ها در پرواز ای‌آ آ‌آی مشتاق بودند که چند کلمه‌ای بگویند، نشان از تنوع این جمع داشت – برخی زوج بودند و برخی مجرد، هر یک در رشته‌ای متخصص، ۷۵ کودک، کوچکترین‌شان هشت ماهه – و معجزه‌ای که اینها همه را به سرزمین نیاکان خود باز می‌گرداند.

خاخام یحوشوا فاس، که همراه تونی گلبارت تاجر در ۲۰۰۲ نفش ب‌نفش را در مقابل بوروکراسی بیزانسی اسرائیل و برای تسهیل یکسان‌سازی – یا آنطور که اسرائیلی‌ها می‌گوید «جذب»، مهاجران آمریکایی و بریتانیایی بنیان گذارد، گفت «طیفی از سرتاسر ملت ما اینجا حاضر است».

فاس در سخنرانی خود به روند بدنام روبان قرمز اشاره کرد و گفت این پرواز یک «معجزه» به شمار می‌آید، نه تنها از این جهت که گروهی متنوع از یهودیان آمریکا را حول یک هدف واحد گرد هم آورده، بلکه به این خاطر که حامی‌های اسرائیلی زیادی که هزینه‌های این پرواز را پرداخته‌اند توانستند چنین هدفی را به واقعیت برسانند. از جمله، وزارت مهاجرت و همسان‌سازی، بنیاد ملی یهودی کرن کیمت له‌اسرائیل و آژانس یهود.

یکی دیگر از حامیان گارین زابار از پیشاهنگان اسرائیل است که حامی یهودیان جوانی است که مایل به مهاجرت به اسرائیل و خدمت در نیروی دفاعی اند. روی‌هم ۶۸ سرباز بعد‌از‌این، ۳۶ زن، و ۳۲ مرد در این پرواز بودند.

گرچه بیشتر سخنرانان اشاره‌ای به موضوعات سیاسی نکردند، دانی دیان کنسول اسرائیل در نیویورک گفت مهاجران تازه نماینده‌ی «۲۳۳ مشت محکم بر مشروعیت‌زدایی از اسرائیل» اند و مایه‌های گفتگوهایی خواهند بود که بسیار فراتر از فرودگاه ج‌اف‌ک خواهد رفت.

وی گفت «در تهران هم این خبر را خواهند شنید». «هنگامی که حزب‌الله اسرائیل را تهدید می‌کند، می‌دانند که شما به دفاع برمی‌خیزید».

وی به سوی سربازان آینده برگشت و گفت « دوستان جوان من، شما فرماندهان قوم یهود هستید… و به زودی به اولین ارتش یهودی در ۲۰۰۰ سال گذشته خواهید پیوست».

یکی از این سربازها، ران یتژاک ۱۸ ساله از شیکاگو گفت مایل است پا جای پای پدر و عمویش بگذارد که چترباز نیروی دفاعی بودند.

وی گفت «در بار میتزوا، به عموزاده‌ام گفتم به اسرائیل می‌آیم و در ارتش خدمت می‌کنم»، و هیچ نگرانی از به خطر انداختن جان خود هزارها کیلومتر دور از خانه نشان نداد.
به عبری بی‌لهجه و سلیس گفت «سر می‌کنم» و پیش‌بینی کرد که پس از پایان خدمت، در جنوب کشور، و اگر خدا بخواهد در الیات، مستقر شود، «چون عاشق ساحل‌دریایم».

از کندی به بن‌گوریون

هنگامی که هواپیما در فرودگاه بن‌‌گوریون به زمین نشست، مهاجران، به رسم اسرائیلی‌ها، با شوری عظیم شروع به کف زدن کردند، و سپس همگی با هم زدند زیر آواز. بعد از آن، روی پلکان هواپیما، یکی از مردها ایستاد و در شیپوری بزرگ دمید و زیر پای او کارکنان آینده‌ی نیروی دفاعی، با سروصدا، تنگاتنگ هم ایستادند که عکس دسته‌جمعی بگیرند.

در میان کسانی پای پلکان‌هواپیما به استقبال آمده بودند، دیوید فریدمن سفیر آمریکا در اسرائيل هم دیده می‌شد، که به استقبال دختر ۲۳ ساله‌ی خود، که نرس است و قرار است در اورشلیم ساکن شود، آمده بود.

وی پس از آن که دختر خود را گرم در آغوش کشید، به خبرنگاران گفت «به دخترمان تالیا افتخار می‌کنیم. همیشه می‌خواست در اسرائیل زندگی کند، و حالا به آرزوی خود جامه‌ی عمل پوشانده». «تمام خانواده به او افتخار می‌کند. همه اینجا به استقبال او آمده‌ایم، که در آغوش‌بگیریمش و برایش آرزوی پیروزی در اسرائیل کنیم».

وی افزود «فقط آرزوی شادی او را داریم. این چیزی بود که همیشه می‌خواست. عاشق اسرائیل بود. همه‌ی ما عاشق اسرائیل هستیم. تمام خانواده‌ی ما عاشق اسرائيل است. این رویای او است. به او افتخار می‌کنیم».

در نزدیکی، یکی از کارکنان ای‌آی آآی مأمور چیدن صدها صندلی چمنی و خوراکی‌هایی از قهوه‌ی الیت تا بستنی یخی شده بود و یک ارکستر مشغول نواختن آهنگ‌های روز پاپ اسرائیل و نواهای سنتی‌تر بود. اینجا، تازه‌واردها با یک سری دیگر از سخنرانی‌مورد استقبال قرار گرفتند.

متن کامل را در لینک زیر مطالعه کنید
http://www.timesofisrael.com/new-immigrants-to-israel-feted-as-miracles-and-a-threat-to-iran/