علی اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی رژیم ایران مدعی شد: «برای بقای توافق هسته ای ایران، غرب باید مسیر خود را تغییر دهد.»

به گزارش ایسنا، صالحی طی مقاله ای در روزنامه گاردین ضمن حمله به برخی کشورهای غربی مدعی شد: «برخی کشورهای غربی پس از تعامل‌هایی که به سختی به دست آمده‌اند، توجه‌شان به سبب انگیزه‌های کوته‌بینانه سیاسی یا وسوسه‌های پر سود بازیگران منطقه‌ای منحرف شده یا از تعامل خارج و موجب می‌شوند وضع به حالت قبل باز گردد.»

مقام اتمی رژیم ایران در توضیح «تغییرات به وجود آمده»، آنها را در زمان «تعامل با آمریکا» ذکر کرد و ضمن بیان این که «تازه‌ترین پیشرفتها به سختی به دست آمده»، ادعا کرد:‌ «معتقدم هنوز هم می‌توان برجام را از شکست نجات داد،»

گفتنی است، برجام یا توافق تاریخی هسته‌ای مشهور به «برنامه جامع اقدام مشترک»، سال 2015 میان ایران و اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل به علاوه آلمان به دست آمد.

صالحی در مقاله ی خود که تحت عنوان «چطور می‌توانیم برجام را نجات دهیم و آن را از این دور باطل خارج کنیم؟»ُ همچنین می نویسد: «نخستین مانع اصلی بر سر راه تعامل ایران و غرب، ریشه در «سردرگمی امنیتی» دارد. بازیگران باید برای خودشان و دیگران مشخص کنند آیا به دنبال قدرت برای امنیت هستند یا صرفا قدرت را برای قدرت می‌خواهند.»

صالحی با اشاره به فروش تسلیحات غربی به کشورهای عربی می افزاید:‌ «رفتن به دنبال قدرت نظامی فراتر از آن‌چه نیازهای امنیتی واقعی ایجاب می‌کند، موجب به وجود آمدن سوء‌ظن‌هایی در میان دیگران می‌شود و خطر بی‌ثباتی را به همراه دارد. مثلا، فروش تسلیحات نظامی آمریکا به برخی مشتریان سنتی منطقه‌ای در خاورمیانه و زیاده‌روی آشکار همان بازیگران منطقه‌ای در خریدهای تسلیحاتی، فقط به علت ثروت فراوان نفتی، تحریک کننده‌ هستند.»

وی با توجیح تحرکات موشکی سپاه پاسداران مدعی شد:‌ «این انتظار که ایران در مورد تاثیر بی‌ثبات‌کننده چنین رفتاری بی‌تفاوت باشد، واقع‌بینانه نیست.»

بنا بر گزارش خبرگزاری صدا و سیما رییس سازمان انرژی اتمی در ادامه این مقاله آورده است: «عقایدی مانند «برخورد تمدن‌ها»، «جنگ شیعه و سنی»، «دشمنی عرب و عجم» و «محور اسرائیل و اعراب بر ضد ایران»، همگی مواردی از واقعیت‌های جایگزین هستند که برای اهدافی پنهانی به وجود آمده‌اند.»

صالحی بدون توجه به تحرکات تحریک آمیز رژیم ایرانُ مدعی شد: «بی‌توجهی به نگرانی‌های امنیتی واقعی ایران از طریق تغییر عمدی توازن نظامی و امنیتی منطقه یا گسترش ایران‌هراسی در منطقه و فراتر از آن، تعامل را به خطر می‌اندازد.»