تنها نشانه‌هایی که از دیدار ریاست جمهوری ایالات متحده از بیت‌اللحم باقی ماند، پرچم‌های آمریکا و یک پوستر است که مقامات در مسیر اسکورت نصب کرده بودند.

همزمان که صف اتوموبیل‌های اسکورت دونالد ترامپ رئیس جمهور ایالات متحده به جانب جاده‌ی حبرون، مقر فرماندهی تشکیلات خودگردان فلسطینی در بیت‌اللحم به راه افتاد، حدود ۱۰۰ گارد ریاست جمهوری مأمور نگهبانی دقیق مردم در پیاده‌روها بودند.

دستی به داخل جیبی فرو رفت. یک نگهبان مسلح خیره شد. دست، با سلفون بیرون آمد، نگهبان پرید جلو.

مرد که یونیفورم براق سیاه به تن داشت، صدا زد «عکسبرداری ممنوع» و دوید جلو و عکس‌ها را از سلفون مزبور پاک کرد.

معلوم نبود چرا عکسبرداری ممنوع است. حتی خیلی از پیش از این که رئیس جمهور ایالات متحده برسد، عکسبرداری از خیابان را ممنوع کردند. یک نگهبان تلفن من را وارسی کرد که پنهانی عکسی نگرفته باشم.

هنگام عبور ترامپ، همه ساکت بودند. بیشتر شبیه به این بود که مردمی که در پیاده‌رو جمع شده بودند، منتظر بودند تا به آنسوی خیابان بروند.

بر چراغ‌های خیابان، در محلی که ردیف ماشین‌های اسکورت می‌گذشتند، پرچم‌های ایالات متحده و فلسطین نصب بود. روز سه‌شنبه، آن بخش از خیابان تنها جایی بود که روز سه‌شنبه می‌شد پرچم آمریکا را دید.

صف ماشین‌های اسکورت تنها جایی در شهر بود که می‌شد تصویری از ترامپ دید. تصویر روی یک پوستر معمولی ارزان بود و ترامپ را در کنار عباس نشان می‌داد. روی پوستر نوشته بود «شهر صلح، مقدم مرد صلح را گرامی می‌دارد». رنگ‌های پوستر محو شده بودند و کاغذ درست زیر کلمه‌ی مرد، پاره شده بود. به نظر می‌رسید این پوستر ماه‌ها آنجا آویخته بوده، اگرچه احتمالا شب پیش از بازدید ترامپ نصب شده است، زیرا هیچ کس پیش از آن بیاد نمی‌آورد آن را آنجا دیده باشد.

درست زیر تصویر ترامپ و عباس، یک پوستر دیگر بود که به عربی روی آن نوشته بود «قطعنامه‌ی ننگین بالفور آغاز نکبت ما بود».

داخل مقر فرماندهی بیت‌اللحم، مراسم باشکوهی با شمشیر و رژه‌ی باشکوه برای ترامپ برپا بود. اما هیچ یک از مردم شهر قادر به تماشا نبودند، حتی بر صفحه‌ی تلویزیون.

در مرکز شهر، در میدان اصلی، درست مقابل کلیسای مهد، تظاهرات مختصری با حدود ۷۰ نفر معترض بپا بود که بیشترشان بچه بودند، و مطالبه‌شان توجه ترامپ به ۱۰۰۰ تن – اسرائیل می‌گوید کمترند – زندانی امنیتی فلسطینی بود که در ۳۷ روز گذشته در اعتصاب غذا به سر برده‌اند.

خواسته‌ی زندانی‌ها، که یک/سوم‌شان گفته می‌شود مسؤولیت مستقیم قتل اسرائيلی‌ها را به عهده دارند، بهبود شرایط ملاقات، توقف بازداشت بدون محکومیت، تلفن عمومی و چند مورد دیگر است.

معترضین شعار می‌دادند «گوش کن گوش ترامپ، زندانی‌ها به زانو در نمی‌آیند».

یکی از تظاهرکنندگان منظر آمیرا، ۳۶ ساله، شعاری در دست داشت که می‌گفت «بدون آزادی زندانیان، صلح در کار نخواهد بود».

آمیرا گفت می‌داند ترامپ به اسرائیلی‌ها برای پذیرش مطالبات زندانی‌هایی که اعتصاب‌ غذا کرده‌اند فشار نخواهد آورد اما «اما از طریق او صدای خود را به گوش‌ها می‌رسانیم».

وی گفت هنگامی که ترامپ تازه انتخاب شده بود، عکس او را سوزانده است اما «اکنون، گیج‌ام».

آمیرا با امتنان اشاره کرد که ترامپ به وعده‌ی خود بر انتقال سفارت ایالات متحده به اورشلیم عمل نکرده، و همراهی بنیامین نتانیاهو نخست وزیر در دیوار ندبه را پذیرفته است.

آمیرا گفت «نه خوش‌آمد می‌گویم، و نه به ورودش اعتراض دارم».

عیسی کاراک، وزیر امور زندانیان تشکیلات خودگردان، که در میان تظاهرکنندگان بود، گفت «ما می‌خواهیم ترامپ با اسرائیلی‌ها گفتگو کند تا مطالبات‌ زندانی‌ها را بپذیرند».

در بازار قدیم بیت‌اللحم مأموران امنیتی دیده نمی‌شدند. مردم محلی می‌دانستند که ترامپ در شهر است، اما اهمیت زیادی نمی‌دادند.

دولت ایالات متحده بهبود اقتصادی فلسطینیان را جزو هدف‌های خود در خاورمیانه به شمار می‌آورد. در سخنرانی روز سه‌شنبه، در کنار عباس، ترامپ بر اهمیت «رفع مانع از امکانات بالقوه‌ی اقتصاد فلسطین» تأکید کرد».

محمد شالاش، از مغازه‌داران بیت‌اللحم، موافق به نظر می‌رسید.

وی گفت «اگر تجارت خوب باشد، مردم آرامش خواهند داشت». «از جنگ خسته‌ایم، اما مذاکره‌ها همه‌اش بازی است».

ادیب، دانشجوی پزشکی اهل محل، از سرگیجه‌ای که میانجی‌گری ایالات متحده در روند صلح ایجاد کرده ابراز استیصال و سردردگمی کرد.

متن کامل را در لینک زیر مطالعه کنید
http://www.timesofisrael.com/suffering-obama-fatigue-palestinians-want-more-than-words-from-trump/