با وجود تداوم اعلام نگرانی‌ از سوی اسرائیل، سنای لهستان لایحه‌ی جنجالی را به دستورکار چهارشنبه افزود.

علیرغم آن که نخست وزیر لهستان اطمینان داده بود پیش از برداشتن گام‌های بعدی در تصویب لایحه ای جنجالی به صورت قانون، به نگرانی‌های اسرائیل در این خصوص توجه خواهد شد، سنای لهستان اعلام کرد روز چهارشنبه به لایحه‌ی جنجالی هولوکاست رأی خواهد داد.

با انتشار متنی در حساب رسمی توئیتری خود، سنای لهستان تأیید نمود لایحه‌ی جرم‌انگاری متهم نمودن لهستانی‌ها به جنایاتی که نازی‌ها در طول هولوکاست در خاک لهستان مرتکب شده‌اند، در دستورکار قرار دارد.

بنیامین نتانیاهو نخست وزیر یکشنبه‌ شب با همتای لهستانی خود ماتیوس موراویکی در حالی گفتگو کرد و این‌دو کوشیدند جدل سیاسی بر سر این قانون را کنار بنهند.

نتانیاهو قانون مزبور، که برای بکارگیری عبارت «اردوگاه‌های مرگ لهستان» محکومیت زندان تعیین کرده و هرگونه اشاره به مشارکت لهستانی‌ها با جنایات نازی‌ها را ممنوع نموده است، با این عبارات «تحریف واقعیت، بازنویسی تاریخ، و انکار هولوکاست» علنا مفتضح کرد.

بیانیه‌ی روز یکشنبه‌ی دفتر نتانیاهو آورده است که نتانیاهو و موراویکی «توافق کردند که بلافاصله گفتگویی میان کارکنان دو کشور برای تلاش در دستیابی به درکی متقابل از این لایحه گشایش یابد».

لایحه‌ی مزبور در صحن کوچک پارلمان لهستان تأیید شده اما هنوز می‌بایست در انتظار تصویب سنا و رئیس جمهور کشور، آندری دودا باشد.

روز یکشنبه دودا کوشید با وعده‌ی «تحلیل دقیق شکل نهایی قانون» با تمرکز بر ماده‌هایی که موجب نگرانی اسرائیل شده، بحران را بخواباند.

با این‌حال، روز بعد از آن، دودا در تلویویزیون دولتی تی‌وی‌پی گفت از «رویکرد خشونت‌آمیز و بسیار نامناسب« اسرائیل به این لایحه «در حیرت» است.

وی گفت «قطعا نمی‌توانیم عقب‌نشینی کنیم. ما حق داریم از این حقیقت تاریخی دفاع کنیم».


توضیح تصویر: آندری دودا رئیس جمهور لهستان در کاخ ریاست جمهوری، ورشو، لهستان، ۱۰ آوریل ۲۰۱۶
(Mateusz Wlodarczyk/Pacific Press/LightRocket via Getty Images/JTA)

حزب حاکم لهستان، حزب قانون و عدالت، می‌گوید این قانون به منظور مبارزه با عباراتی نظیر «اردوگاه مرگ لهستان» در ارجاع به اردوگاه‌های زمان جنگ که در لهستان اشغالی به دست نازی‌ها اداره می‌شد تنظیم شده، اما از آن فراتر می‌رود و اشاره به مشارکت لهستانی‌ها در هولوکاست را جرم‌انگاری می‌کند.

لهستانی‌ها در میان کسانی هستند که در این اردوگاه‌ها زندانی و شکنجه و کشته شده‌اند و بسیاری امروزه احساس می‌کنند که ترسیم چهره‌ای از لهستانی‌ها به عنوان مرتکبان جنایات هولوکاست، عادلانه نیست.

آلمان در ۱۹۳۹ لهستان را اشغال کرد و بخشی از آن را به انضمام آلمان درآورد و بر باقی کشور مستقیما حکومت نمود. برخلاف دیگر کشورهایی که آن زمان به اشغال آلمان درآمدند، در لهستان دولتی که با آلمان همدستی کند بر سر کار نبود. به استثنای یک ارتش مقاومت زیرزمینی که در داخل کشور با نازی‌ها می‌جنگید، دولت مستقر در ورشو، همزمان با اشغال لهستان و فروپاشی ارتش این کشور به تبعید گریخت.


توضیح تصویر: عبارت منحوس آلمانی که می‌گوید «کار، آزادی می‌آورد» بر سردر دروازه‌ی اردوگاه مرگ شماره‌ی یک آشویتس، ۱۵ نوامبر ۲۰۱۴، آسویسیم، لهستان.
(Christopher Furlong/Getty Images via JTA)

با این حال، مواردی هم بوده است که لهستانی‌ها یهودیان را کشته‌اند یا به آلمان‌ها تحویل داده‌‌اند، و برنامه‌‌های مرگبار یهودی‌ستیزی در دوران جنگ و حتی در یک مورد، پس از جنگ جهانی دوم نیز ادامه داشته است.

دولت اسرائیل در گذشته از کارزار علیه عبارت «اردوگاه مرگ لهستان» حمایت کرده اما از لایحه‌ی تازه به شدت انتقاد نموده است.

اسرائیل همراه با چندین سازمان بین‌المللی هولوکاست و بسیاری از منتقدان ساکن لهستان، می‌گویند که این قانون تأثیری انجمادآور بر مباحثات تاریخی دارد و به آزادی بیان آسیب می‌زند و سعی در مخفی نمودن تاریخچه‌ی دوران جنگ لهستان دارد.

روز چهارشنبه، وزارت خارجه نگرانی روزافزون خود از یهودی‌ستیزی خشونت‌بار رسانه‌های لهستان در میانه‌ی اختلاف‌نظرهای دو دولت را اعلام کرد.

این وزارتخانه گفت «وزارت خارجه خیزش احساسات یهودی‌ستیزانه که در رسانه‌های لهستان بیان می‌شود را با نگرانی زیر نظر دارد و ممکن است از طریق سفارت خود در ورشو به این موضوع اشاره کنیم».

در یکی از این موارد، مدیر کانال تلویزیون دولتی، در مقابل اعتراضات شدید به استفاده از عبارت «اردگاه مرگ لهستان» در توصیف کشتارگاه نازی‌ها در خاک لهستان که در اشغال آلمان بوده است، پیشنهاد کرد گفته شود «اردوگاه مرگ یهود».

مدیر کانال تلویزیون دولتی تی‌وی‌پی ۲، مارچین ولسکی در برنامه‌ی زنده‌ی روز دوشنبه گفت اردوگاه مرگ نازی‌های باید به نام [اردوگاه مرگ] یهود نامیده شود. او این سوال را مطرح کرد که «اداره‌ی اتاق‌های گاز با کی بود؟» – اشاره به این واقعیت که زندانی‌های اردوگاه مرگ، که معمولا یهودی بودند، واداشته می‌شدند که قربانی‌های اتاق‌های گاز را تخلیه کنند.