در تلاشی مشترک با ایالات متحده و یونان، نیروی دریایی اسرائیل با انجام تمریناتی آماده می‌شود تا از منابع گازی محافظت کند و در مقابل تمام حمله‌های دریایی از جمله زیردریایی‌ها و قایق‌های انتحاری بایستد.

اینز هانیت، اسرائیل (خبرگزاری فرانسه) – لکه‌های سفیدی در افق به چشم می‌آید و صدایی از رادیو به هشدار بلند می‌شود:‌ «قایق‌ سریع‌السیر خودسر عمل می‌کند».

دو قایق در مأموریت‌های بمب‌گذاری انتحاری در دو سوی اینز هانیت از بالای کشتی‌های جنگی اسرائیلی مشاهده شدند.

صدایی به عبری در بلندگو می‌پیچد «هدف را تشخیص دادیم. دشمن مسلم است».

«آماده به حمله».

صدای آژیر بلند می‌شود و سربازان جوان به عقب می‌دوند تا کلاه خود و جلیقه‌های ضدگلوله را پیش از برداشتن مسلسل‌ها به تن کنند.

موتورهای هانیت با تمام قدرت به کار می‌افتند، و از گره ۳ آن را به گره ۲۷ می‌کشانندش (۵۰ کیلومتر در ساعت). قایق‌های سریع‌السیر با سرعت پیش می‌روند اما نمی‌توانند به آن برسند.

«حمله‌»ی هفته‌ی گذشته البته بخشی از مانورهای جنگی یونان و ایالات متحده برای آمادگی در مقابل خطرهای احتمالی از حمله‌ی زیردریایی تا تهدیدهای فوری‌تر از جمله حماس و حزب‌الله بود.

هانیت در وجدان اسرائيل جایگاهی حساس دارد. یک بار در جنگ ۲۰۰۶ با گروه تروریستی شیعه‌ی لبنانی، موشک‌های حزب‌الله به این ناحیه اصابت کرد و ۴ سرباز را کشت.

این اولین حمله‌ی مستقیم در طی ده سال به آن تاریخ، به یک کشتی جنگی اسرائیلی بود و حزب‌الله در جنگ ۳۴ روزه این حمله را از بزرگترین پیروزی‌های خود به شمار آورد.

بیش از ۱۱۰۰ لبنانی از جمله رزمنده‌های حزب‌الله و غیرنظامیان، و ۱۶۵ اسرائیلی شامل ۴۴ غیرنظامی، در این جنگ کشته شدند. این جنگ در اسرائیل شکست ارزیابی شد و به اهدافی که از سوی اهود اولمرت در آن زمان تعیین شده بود، نرسید، که نابودی حزب‌الله از آن جمله بود.

حمله به هانیت برای بسیاری سمبل خودبینی و اعتماد به نفس افراطی بود که به خورد این شکست رفته بود.

طی تحقیقاتی معلوم شد که اصابت این موشک‌ به این خاطر بوده که مقامات باور نداشته‌اند حزب‌الله دارای چنان فناوری پیشرفته است و سامانه‌ی ضدموشکی را فعال نکرده بودند.

حیرت عظیم

فرمانده‌ اسرائیلی هیأت آموزشی کنونی تأکید دارد که همچنان از آن واقعه، درس می‌گیرند.

وی به شرط محفوظ ماندن نام خود طبق قوانین ارتش، از عرشه‌ی کشتی به خبرگزاری فرانسه گفت «اصابت به هانیت چنان شوک بزرگی برای اسرائیل بود که مطمئن‌ام دیگر هرگز کسی اجازه‌ی تکرارش را نخواهد داد».

وی گفت اگر شلیک به جای آن که به جرثقیل بخورد مستقیم اصابت کرده بود، کل کشتی غرق شده بود.

«دلیل این اتفاق به نظر من آن بود که ما انتظار چنین موشکی را نداشتیم».

اسرائیلی‌ها از ۱۸ سالگی به خدمت اجباری سربازی می‌روند و بسیاری از سربازانی که اکنون در تمرینات این کشتی شرکت دارند در ۲۰۰۶ ده ساله بوده‌اند.

نیمرود، ملوان جوانی که در سه‌ سال گذشته‌ی خدمت خود بیش از ۶هزار ساعت بر روی کشتی بوده گفت به طور دائم یاد کشته‌شده‌ها را به آنها یادآوری می‌کنند.

در راهرو نزدیک به خوابگاه‌ها، عکس چهار سربازی که کشته شدند به دیوار زده است.

در اتاق فرمان، حدود ۲۰ مرد پشت میزهای حمله، دفاع، سونار، رادار و عملیات نشسته‌اند.

یکی از آنها گفت تصمیم در مورد موشک‌هایی که می‌رسند می‌بایست در «لحظه» گرفته شود.

فرمانده اضافه کرد «در جنگ، اعتماد به نفس افراطی بزرگترین دشمن ماست».

«به نظر من ما می‌بایست در مقابل تمام احتمالات به‌هوش باشیم و هرگز تصور نکنیم که همه چیز را می‌دانیم».

فرمانده گفت در آینده، زد و خوردهای احتمالی با حزب‌الله و حماس فلسطینیان، خطر قایق‌های انتحاری از زیردریایی‌ها بیشتر است.

هر خطری

نیروی دریایی اسرائیل بنا به تاریخچه‌ی خود از بخش‌های کوچک‌تر و ناشناخته‌شده‌ی ارتش این کشور به شمار می‌رود.

اگرچه بیش از ۹۰درصد واردات اسرائیل از راه دریا می‌آید، در جنگ با همسایه‌های عرب‌ در ۱۹۶۰، نیروی هوایی و زمین نقش بزرگ‌تر را بازی کردند.

اما در سال‌های پس از جنگ ۲۰۰۶، یک تغییر کلیدی روی داد:‌ اسرائیل منابع‌ گازی ساحلی خود را کشف کرد.

فرمانده گفت محافظت کردن از «هدف‌های سهل‌الوصول» غیرمتحرک منابع گازی چالش‌های تازه‌ای مقابل روی می‌گذارد.

به همین خاطر، این کشور در تهیه‌ی کشتی‌های جنگی تازه‌ی سار ۶ سرمایه‌گذاری می‌:ند.

متن کامل را در لینک زیر مشاهده کنید
http://www.timesofisrael.com/on-missile-hit-warship-israel-readies-for-all-enemies-including-overconfidence/