در سالنی مملو از جمعیت انگلیسی‌زبان در اورشلیم، ممنوع‌الخروج پیشین اتحاد جماهیر شوروی با چاشنی شوخ‌طبعی تحلیل‌های جدی ارائه نمود.

به عنوان زندانی صیونی شوروی، آناتولی بوریسویچ شارانسکی بارها تهدید به مرگ شد. اما او خوب می‌دانست که اگرچه جسم‌اش به نه سال زندان محکوم است اما اگر بیرون از زندان باشد کشته خواهد شد.

ممنوع‌الخروج پیشین، که دولت اتحاد جماهیر شوروی از بازگشت وی به اسرائیل ممانعت می‌کرد، و اکنون نام خود را ناتان شارانسکی نهاده است گفت «در طول بازجویی‌ها، بیشتر اوقات دوست داشتم برای بازجوهایم جوک‌های ضدشوروی تعریف کنم».

شارانسکی در مقابل سالن مملو از جمعیت اورشلیم، یکشنبه شب در مراسم «تایمز اسرائيل» گفت «از خنده منفجر می‌شدند و نمی‌توانستند بخندند. بهشان می‌گفتم «شما حتی اجازه ندارید وقتی خنده‌تان می‌گیرد بخندید، و به من می‌گویید که من زندانی‌ام و شما آزاد؟»

در فوریه‌ی 1986 که شارانسکی به اسرائیل مهاجرت کرد و به همسر خود آویتال، که کارزاری پرشور برای آزادی وی از زندان به راه انداخته بود، پیوست. در آنجا، به فعالیت‌های خود به نمایندگی از یهودیان شوروی ادامه داد. در ۱۹۹۵، در نبود ابزار و امکانات سیاسی کمک به هم‌وطنان خود، وی به همراه یک دوست ممنوع‌الخروج دیگر، یولی ادلشتین، یسرائیل ب‌آلیا را تشکیل داد. شعار شوخی ایشان این بود «رهبران ما اول وارد زندان، و بعد وارد سیاست می‌شوند».

با این‌ حال، و با وجود دستیابی به هفت کرسی در انتخابات ۱۹۹۶، و فعالیت در انواع مشاغل وزارتخانه‌ای، شارانسکی که همیشه بی‌علاقه‌ به دنیای سیاست بود، یک بار دیگر در ۲۰۰۶ برای آخرین بار از کنست کناره گرفت. (وی در اعتراض به دولت‌های پیشین نیز بر سر راه و روش‌های سیاسی مثل دوره‌ی نخست وزیری اهود باراک و طرح تقسیم اورشلیم و طرح متارکه‌ی نخست وزیر آریل شارون نیز کناره‌گیری کرده بود).

در توضیح این که چگونه یک مخالف سازش‌ناپذیر تبدیل به یک سیاستمدار ناکارآمد می‌شود، شارنسکی به شوخی گفت «من در چهار دولت مختلف شرکت داشتم و دو بار استعفا دادم. در چهار زندان مختلف زندانی بودم و حتی یک بار استعفا ندادم».

در نقش کنونی وی، البته، شاید مشهورترین ویژگی وی قابلیت او به گرد‌آوردن شاخه‌های مختلف مردم یهودی پشت یک میز باشد. از ژوئن ۲۰۰۹ تا کنون، شارانسکی به عنوان رئیس آژانس یهودی مشغول به کار بوده است و با وجود جنجال‌های بسیار، تمرکز این نهاد را از مهاجران، به هویت یهودی تغییر داده است. اگرچه در سال جاری قصد بازنشستگی خود را اعلام کرد، بدون این که جانشینی برای خود معرفی کند – و هنوز سالن مختلط دیوار ندبه که بر سر آن بسیار گفتگوها و مذاکره‌ها انجام شده ساخته نشده است – شورا از وی خواسته که یک سال نیز به خدمت ادامه دهد.

در مصاحبه‌ی زنده و پرتنوع با ماتیو کالمن روزنامه‌نگار، شارانسکی، اگرچه با دست و دلبازی شوخی و طنز به میان می‌آورد اما تحلیل‌های سیاسی و اجتماعی بسیار جدی و حیاتی را مطرح نمود.

آنچه در زیر می‌آید نظرات شارانسکی در مورد معنای حقیقی آزادی، چگونه قرارداد اسلو در انتخاب یک دیکتاتور به منازعات بیشتر انجامید، و «تبعیض‌های عجیب» که اسرائیلی‌ها علیه ۶۵٪ یهودیان آمریکا دارند را شامل می‌شود.

از کودکی به جوانی رسیدن یک یهودی زیر سایه‌ی گویش دوپهلوی شوروی
زندگی در چنین شرایطی، با دو محرومیت: یک، محرومیت از هویت، و من در فضایی زندگی کردم که همه مطلقا همسان بودند، در حالیکه به خوبی می‌دانستیم که ما یهودی هستیم زیرا این چیزی بود که کارت شناسایی پدر و مادرمان نوشته شده بود. تمام حرف‌هایی که در خانه رد و بدل می‌شد در مورد تبعیض، یهودی‌ستیزی، و محدودیت‌ها بود. و در همان حال، ما حتی معنای عباراتی نظیر فسح، حانوکا، بار میتزوا و یا بریت میلاح را نمی‌دانستیم – این کلمه‌ها در زندگی روزمره‌ی ما جا نداشتند. یهودی بودن مانند بیماری‌ای بود که می‌بایستی به آن خو بگیری.

و دومین چیزی که از آن محروم بودیم آزادی بود. از پنج‌سالگی، از روزی‌ که [دیکتاتور شوروی ژوزف] استالین مرد، من دقیقا آن لحظه را به خاطر دارم که استالین مرد و پدرم برای من توضیح داد که این اتفاق خوبی است [که او مرد] زیرا او برای ما، برای یهودی‌ها و برای شمار زیادی از مردم بسیار خطرناک بود. من باید به یاد داشته باشم که این یک معجزه بود که اتفاق افتاد – استالین زمانی مرد که ما به شدت در خطر بودیم – و این که من نباید با هیچکس در این باره حرفی بزنم و هر کاری که دیگران می‌کنند، من هم همان را بکنم.

متن کامل را در لینک زیر مطالعه کنید
http://www.timesofisrael.com/at-toi-event-sharansky-talks-of-freedom-and-how-israel-went-wrong-propping-up-a-dictator/