در طرحی از سوی رهبران اخلاق-شناسان، یهودیان، مسیحیان، مسلمانان اسرائیلی که در سندی مشترک به «پاپ فرانسیس» تسلیم شد، «خوش-مرگی و خودکشی با کمک پزشک» محکوم شد.

سفرای یهودی، مسیحی، و مسلمان روز دوشنبه سند مشترکی را امضا و به پاپ فرانسیس تسلیم کردند که خوش-مرگی و خودکشی با کمک پزشک را خطای «بنیادین» که می بایست ممنوع شود،‌ اعلام کردند.

در این سند آمده است که «سه دین تک‌خدایی ابراهیمی در این هدف شریکند و در رویکرد به وضعیت پایان عمر، موافقت کامل دارند».

در سند آمده است که «خوش-مرگی و خودکشی با کمک پزشک خطای بنیادین هستند و در نتیجه از نطر اخلاقی و دینی خطا هستند و میبایست بدون استثنا ممنوع اعلام شوند».

در ادامه آمده است «هر فشاری به بیماران در حال مرگ برای پایان دادن به زندگی خود با اقدامات عملی و عامدانه، قاطعانه مردود است».

این سند از سوی «دیوید روزن»، از کمیته یهودیان آمریکا، «وینسنزو پاگلیا»، از واتیکان، نماینده از کلیسای ارتدکس، و «سامسول انور» از محمدیه‌ٔ اندونزی که انجمن اجتماعی فرهنگی اسلامی است، در واتیکان امضا شد.

ایده از آبراهام اشتینبرگ، از رؤسای شورای ملی اخلاق زیستی اسرائيلی بوده است.

اشتینبرگ در کنفرانس مطبوعاتی گفت «به گمان من این بخودی خود یک رویداد تاریخی است که سه تا از ادیان اصلی با هم گرد آمده، با هم به گفتگو پرداخته، و بر سر چیزی با هم به توافق رسیده، و حتی امضا کرده اند».

نمایندگانی از خاخامیت اعظم اسرائیل نیز برای امضای قطعنامه به رم سفر کرد.

خاخام اعظم سفاردی، «ایتساک یوسف»، نوشت «کشتن بیماران رو به مرگ قطعا شامل ممنوعیت «از قتل بپرهیز» در ده-فرمان میشود. خوشا بحال انسانی – هر انسانی – که به چهره‌ٔ خداوند خلق شد. جان، هدیهٔ خالق جهان است و مخلوق – که خدا چنان روزی را نیاورد – نمیتواند جان را از دیگران بگیرد.

یوسف همچنین نوشت «با اینحال، هر اقدامی، درمانی، معنوی، یا مادی، بی آنکه مرگ ایشان را تسریع کند، برای کاهش رنج و درد بیماران رو به مرگ میبایست انجام شود».

«دیوید لائو»، خاخام اعظم اشکنازی نوشت «عاملیت در مرگ کسی، هر کسی باشد، حتی اگر شرایط دشوار و رو به مرگ باشد، شامل ممنوعیت قاطع است. در موارد مشخص، ممکن است در خصوص اجتناب از تمدید حیات گفتگو کرد اما هیچ اقدامی برای کوتاه کردن زندگی نمیبایست انجام شود. هرکس فردی در حال مرگ را بکشد، قاتل است».

«پاگلیا»، که رئیس آکادمی اسقفی حیات است، افزود که اگرچه نمیتوان همیشه از مرگ اجتناب کرد، «ما مایل نیستیم مرگ در عمل شنیع-اش یاری کنیم».