از تهاجم ۲۰۱۲ تا کنون، فرانسه شماری از حمله‌های موفق و ناموفق افراطیون اسلامی را از سر گذرانده است.

پاریس (اسوشیتد پرس) – اندکی پس از آن که عمر محمد مراح در رگبار انفجارها و گلوله‌ها به پایان رسید، مادر اولین قربانی او قسم یاد کرد که عمر خود را وقف می‌کند تا دیگر هیچ مادر و پدری رنجی که او کشید را متحمل نشود.

اما از تهاجم ۲۰۱۲ به مدرسه‌ی یهودی و سربازها که هفت کشته به جای گذاشت، فرانسه هدف رشته‌ای به ظاهر بی‌پایان از تهاجم‌های موفق و ناموفق افراطیون از پیشینه‌های مشابه بوده است. مراح الگویی بود که دیگران می‌خواستند از او تقلید کنند و از او جلو بزنند.

افراطیون اسلامی، که اکثرشان در درون کشور رشد یافته بودند، از این حمله به بعد حدود ۲۵۰ تن را فرانسه به قتل رسانده‌اند، و این رقم بسیار بیشتر از هر جای دیگر در اروپای غربی است.

لطیفا ابن زیاتن، که پسرش عماد، پسرش هنگامی که در ۱۱ مارس ۲۰۱۲ از سوی مراح مورد تیراندازی قرار گرفت، یک چترباز فرانسوی بود، گفت «من گفتم «نگاه کنید، مراح‌ها همه جا هستند! کاری بکنید!». «اما متأسفانه آن اوایل کسی صدای من را نشنید. فکر می‌کردم تصورشان این بود که فقط شکوه‌های یک مادر سوگوار است».

هشت روز نگذشته بود که مراح به دیگر سربازان فرانسوی و یک مدرسه‌ی یهودی در تولوز حمله کرد. رویهم، هفت نفر را کشت، از جمله سه بچه را در اولین حمله‌ی تروریستی پس از هفده سال، به قتل رساند.

ماتیو گیدر، استاد مطالعات اسلامی پاریس و نویسنده‌ی »بنیانگرایی اسلامی» گفت «فرانسه وارد دوران تازه‌ای شده است. از ۲۰۱۲ به این سو، ما که تصور می‌کردیم در امن و امان هستیم، وارد عصر تروریسم شده‌ایم. این نقطه‌ی عطفی در تاریخ فرانسه بود».

مراح که به پاکستان سفر کرده و نزد افراطیون مرتبط با القائده آموزش دیده بود، پس از جنگ و گریز ۳۲ ساعته با پلیس نیروهای ویژه‌ی فرانسه، به قتل رسید. ۲۳ ساله بود و پیش از به دلیل جرائم جزئی بارها به زندان افتاده بود. برادر بزرگترش، عبدالقادر مراح، و یکی از آشنایانش، به جرم همدستی در تروریسم، روز دوشنبه در دادگاه ظاهر خواهند شد.

گیدر گفت هدف انتخابی برادران مراح در نسلی از افراطیون آتشین مزاج فرانسه تأثیر عمیق گذاشت.

وی گفت «در حمله، و در کشتن همزمان سربازان و شهروندان یهودی، او دو تابو را در هم شکست و راه روانشناختی آن را برای کسانی که بعد از او می‌آمدند، و او را الگوی خود می‌دانستند و به خود می‌گفتند که من هم می‌توانم عین اینکار را بکنم، حتی بهتر، باز کرد».

رویدادهای بدتر، بلافاصله از پی آن رسیدند.

در مه ۲۰۱۴، یک فرانسوی که در خاورمیانه به همراه اسلامی‌های افراطی می جنگید، به اروپا بازگشت تا بازدیدکننده‌ّای موزه‌ی یهودی بروکسل با گلوله از پای در آورد، و چهار تن را کشت. بنا به اظهار دیدیه فرانسوا، از گروگان‌های پیشین که مهدی نموخه را پس از دستگیری وی شناسایی کرد، وی «اصرار داشت تا از مراح تقلید کند یا از جلو بزند».

در ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶، افراطیون بیشتری را ایشان را ادامه دادند که یا از مستقیما سوی داعش فرستاده شده بودند و یا از آموزه‌های آنها تحریک به ترویج درد و نفرت شده بودند.

جرارد کولومب وزیر کشور در هفته‌ی جاری گفت «آن‌زمان، حتی اگر حمله‌ی مراح هشداری به شمار می‌آمد، حمله‌ی پاریس ما را به شدت مبهوت کرد». ناگهان دریافتیم که هدف حمله‌های تروریستی هستیم و خطر همه جا موجود است».

از آن زمان تا کنون، فرانسه مقررات امنیتی را از دوبرابر بیشتر کرده و هفته‌ی آینده، به قانونی که رأی خواهد داد برخی از مقررات جاری که در راستای حکومت نظامی از ۱۳ نوامبر ۲۰۱۵ شروع شده است را تداوم می‌بخشد؛‌در ۱۳ نوامب ر۲۰۱۵ گروهی متشکل از رزمنده‌های داعش ۱۳۰ نفر را با بمب و تفنگ در پاریس به قتل رساندند. حدود ۷۰۰۰ سرباز، اکثرا مسلح به تسلیحاتی اتوماتیک، در سراسر کشور در عملیاتی که به عملیات سنتینل شناخته می‌شود بکار گماشته شده‌اند.

متن کامل را در لینک زیر مطالعه کنید
https://www.timesofisrael.com/marseille-jewish-school-attack-ushered-in-era-of-terror-for-france/