پارچه‌نگارهای «اسرائيل دولت آپارتاید» در کنسرت گروه بریتانیایی بالا رفت و جمعیت خواهان لغو کنسرت آینده‌ی گروه در تل‌آویو شدند.

سرتیترهای رادیوهد در گلاستون‌بری با عکس‌های گوناگون حاضران در فستیوال روبرو شد و برخی شعارهایی علیه تصمیم گروه موسیقی به اجرای برنامه در تل‌آویو سر دادند.

برخی پرچم‌های فلسطینی به هوا بردند که روی آن نوشته بود «اسرائیل، دولت آپارتاید است. رادیوهد، آنجا نرو» و در میان آوازها، از میان جمعیت فریاد «آزادی فلسطین» شنیده می‌شد.

ورود گروه به روی صحنه، که گشایش فستیوال موزیک امسال بود، با استقبال پرشور حاضران روبرو شد.

برنامه‌ی امسال گروه، بیست سال پس از اجرای ۱۹۹۷ در سامرست فسیتوال که با انتقادهای شدید روبرو شد و پخش آلبوم اوکی کامپیوتر، انجام می‌شود.

در اوایل ماه ژوئن، ده‌ها هنرمند معتبر نامه‌ای خطاب به رادیوهد امضا کردند و از وی خواستند برنامه‌ی ماه فوریه‌ی خود در تل‌آویو را لغو کند.

در مصاحبه‌ای با رولینگ استون، چهره‌ی اول گروه تام یورک به منتقدان خود که تصور می‌کنند رادیوه از مسأله‌ی اسرائیل و فلسطینیان بی‌خبر است، برآشفت.

وی گفت که نامه‌ی نویسندگان به ویِ – که تکرار دوباره‌ی ذهنیت کارزار بایکون، مشروعیت‌زدایی، و تحریم علیه اسرائیل است و به قصد ایجاد فشارهای اقتصادی و سیاسی اسرائيل در تلافی سیاست‌های اسرائیل‌علیه فلسطینیان انجام می‌شود – با میان انداختن عبارت «آپارتاید»، اتلاف وقت و انرژی است .

صادقانه به شما بگویم، آنچه پیش آمده واقعا اعصاب ‌خردکن بوده. شمار بسیار زیادی از مردم با کارزار بایکوت موافق نیستند، از جمله ما. من با تحریم فرهنگی اصلا موافق نیستم، جی.ک.رولینگ هم موافق نیست، نوآم چامسکی هم موافق نیست، و خیلی نام‌های دیگر.

کسانی هستند که مورد احترام من‌اند [و منتقد این کنسرت بوده‌اند] مانند [کارگردان انگلیسی] کن لاخ، که من هرگز به مخیله‌ام خطور نمی‌کند به او بگویم کجا کار کند و یا چکار کند و یا چگونه فکر کند. بحثی که آنها می‌خواهند راه بیندازند، از نوع بحث‌های سیاه و سفید است. من با این مشکل دارم. و با این که آنها تصمیم گرفته‌اند به جای آن که با ما مستقیما وارد گفتگو شوند، در ملاء عام ما را به گند بکشند، مشکل دارم. این یک اهانت است که شما فکر کنید ما مطلع نیستیم یا آنقدر احمق‌ایم که خودمان نمی‌توانیم برای خودمان تصمیم‌گیری کنیم. به نظر من، زورگویی کامل بود. توهین‌آمیز بود، و اصلا نمی‌فهمم چرا اینها باید باید با اجرای موسیقی یا سخنرانی در دانشگاه مشکل داشته باشند.

یورک هم چنین اشاره کرد که گیتاریست رادیوهد، همسر جان گرینوود یک زن عرب اسرائیلی است، و به همین خاطر، کاملا از جزئیات مناقشات اسرائیل و فلسطینیان مطلع است.

کسی که بیش از همه در این موارد می‌داند جانی [گرین‌وود] است. و طرفدار‌های او فلسطینی‌اند و هم اسرائیلی و همسرش یک زن عرب اسرائیلی است. همه‌ی کسانی که آن دور می‌ایستند و جلو پای ما سنگ می‌اندازند، پرچم تکان می‌دهند و می‌گویند «شما هیچ چی نمی‌دانید!» فکر کنید چه توهینی به جانی می‌کنند. و فکر کنید چه قدر اعصاب‌خردکن است که اینکارها را آنجا وسط جمعیت کرده‌اند، فکر به خاطر این که خیال می‌کنند ما از هیچ چیز خبر نداریم.