طی دیدار لابی حامی اسرائیل، نماهای گوناگون علنی از علاقه‌ی شدید، گفتگوهای خصوصی درباره‌ی همکاری‌های عمیق ایالات متحده و اسرائیل، و راهی دراز و غیرقابل پیش‌بینی پیش رو به چشم می‌آید.

واشنگتن – گذشت یک سال، چقدر همه چیز را متغیر می‌کند.

هنگامی نامزد ریاست جمهوری، دونالد ج. ترامپ شب دوشنبه‌ ۲۱ مارس ۲۰۱۶ آماده‌ی سخنرانی در کنفرانس سالانه‌ی سیاست آیپک می‌شد، باور عمومی این بود که وی با یکی از دشوارترین آزمون‌های کارزار انتخاباتی خود روبرو خواهد بود. قرار گذاشته شده بود که ترک‌سالن‌های نمایشی در هنگام سخنرانی تفرقه‌اندازترین رئیس‌جمهور ‌بعد‌ازاین انجام شود. نگرانی‌ها بر سر این بود که شاید بخش بزرگی از جمعیت ۱۸هزار نفری سالن برخوردی بسیار بد با وی داشته باشند، و بنا بر همین، برگزارکنندگان آیپک مدام و در تمام مراسم منتهی به شب سخنرانی وی، به حضار یادآوری می‌کردند که با تمامی سخنران‌ها برخوردی مودبانه داشته باشند.

در این مراسم، ترامپ، به سهولت، معجزه‌ای را صورت داد. از او با کف‌زدن‌های متوسط استقبال شد. بعضی‌ها خندیدند – با او نخندیدند، به او خندیدند هنگامی به شکل مضحکی اعلام کرد مسأله‌ی هسته‌ای ایران را «با جزئیات کامل مطالعه کرده‌ام… و باید اضافه کنم بیشتر از تمام دیگران». اما همچنان که وعده‌های از ته‌دل و بی‌قید و شرط وی در عشق و هواخواهی اسرائیل بیان می‌شدند، حضار، که البته، معیار متفق‌القول‌شان عشق و هواخواهی اسرائیل است، دل به او دادند.

اگرچه برخی از رفتارهای او، مثل حمله‌های خارج از متن به رئیس جمهور وقت، باراک اوباما مثل «در آخرین سال ریاست جمهوری‌اش – هورا!» و «او بدترین بلایی بود که تا کنون به سر اسرائیل نازل شده» – بسیاری را در آن سالن عظیم آزرده کرد، بسیاری دیگر را خشنود نمود. دست آخر، هنگامی که با اشاره به کودک هنوز به‌دنیا نیامده‌ی دخترش ایوانکا گفت «کودک زیبای یهود» غرش شادی جمعیت در تأیید او به هوا برخاست.

پرزیدنت ترامپ تصمیم گرفت امسال در کنفرانس آیپک شرکت نکند، شاید به این خاطر که رهبری لابی، در صبح فردای سخنرانی ترامپ، با حرکتی چشمگیر، رسما از اوباما عذرخواهی کرد و از حاضرانی که حین سخنان ترامپ برای وی کف زده بودند، انتقاد کرد و بدون آن که نام نامزد انتخاباتی را بیاورد، به دلیل انتقادهای وی از رئیس جمهور، پوست‌اش را کند.

البته، معاون رئیس جمهور مایک پنس که روز یکشنبه به وریزون سنتر وارد شد، همانطور که خود چندین بار تکرار کرد، به جای رئیس جمهور سخن گفت و وعده‌ی پیوندی «ناگسستنی» با اسرائیل و تعهدی «بی قید و شرط» در حفظ امنیت این کشور را داد.

با حرکتی بجا، در این شرایط، رئیس آیپک که سال گذشته شخصا رسما عذرخواهی کرده بود، پنس را معرفی کرد. اما علیرغم هرچه برداشت ترامپ از واقعه‌ی سال گذشته باشد، معاون وی اشاره‌ای به احساسات منفی یا ناخشنودی نکرد. در طول سخنان خود، به نظر می‌رسید پنس، حامی همیشگی اسرائیل، از سخنرانی خطاب به بهترین دوستان اسرائیل در ایالات متحده، آنقدر احساساتی شده که به سختی جلو اشک‌های خود را می‌گیرد.

برخلاف ترامپ، مایک پنس از اسرائیل دیدن کرده است. چندین بار. در ۲۰۱۴ با تمام خانواده‌ی خود رفت آنجا. هنگامی که پنس اعلام کرد که در خانه‌ی او، «برای صلح در اورشلیم دعا می‌کنند»، هیچ کس در آن سالن عظیم به گفته‌ی او شک نکرد. هنگامی که از بازدید خود از داخائو در ماه گذشته همراه با همسر و دختر خود سخن گفت، و اشاره کرد که پیش از آن هم در جوانی از آنجا دیدن کرده بوده، تنها آدمی بدبین و شکاک می‌توانست به همدردی آشکار همیشگی وی به یهودیان شک کند.

همراه با اعلام عمومی حمایت قطعی، در پشت پرده‌ی کنفرانس امسال آیپک، مقامات اسرائیلی حضور دارند که تصریح می‌کنند زمینه‌ای قوی و با اهمیت در روابط رو به رشد دولت ترامپ و دولت بنیامین نتانیاهو در اسرائیل به چشم می‌خورد.

ران درمر، سفیر مورد اعتماد نتانیاهو در اینجا، در سخنان یکشنبه صبح خود گفت که برای اولین بار در طول سال‌ها میان دولت‌های ایالات متحده و اسرائیل «جدایی» نیست، و این عبارت، در مقایسه‌ با گفته‌های ترامپ در سال گذشته، حمله‌ای در پرده به اوباما بود. اما آنسوتر از میکروفون‌ها، آنسوتر از روز و روشنایی، آنچه اهمیت دارد این است که اکنون دولتی تازه سر کار است که با صمیمیت بیشتر از کاخ سفید پیشین با اسرائیل کار می‌کند و سیاست‌های خاورمیانه‌ای خود را با هماهنگی عمیق با اسرائيل تنظیم می‌کند.

متن کامل را در لینک زیر مطالعه کنید

http://www.timesofisrael.com/after-trumps-difficult-courtship-last-year-pence-ushers-in-the-aipac-honeymoon/