برای رهبر زندانی فتح و تروریست محکوم، اعتراض زندانیان کاملا موفقیت‌آمیز نبود. و تنها به یکی از مطالبات وی پاسخ داده شد. اما اکنون وی بدل به قهرمان ملی فلسطینیان شده است.

پس از چهل روز و چهل شب روزه‌ٔداری، اعتصاب غذای زندانیان فلسطینی پیش از سحر شنبه به پایان رسید – البته نه اتفاقی، بلکه درست پیش از شروع ماه مبارک رمضان. اعلام پایان اعتصاب همراه با بیانیه‌های پرشور رسانه‌های فلسطینی از ادعای «پیروزی بزرگ» زندانیان و رهبر اعتصابیون مروان برقوتی همراه بود.

اگر چه شروط اعتصابی که اکنون پایان پذیرفته مورد جدل است – همه‌ی طرف‌های درگیر، برقوتی، سازمان زندان‌های اسرائیل، و حتی تشکیلات خودگردان فلسطینی – می‌توانند ادعا کنند به پیروزی چشم‌گیر دست یافته‌اند. اما برنده‌ی اصلی برقوتی است که توانست خود را در چشم فلسطینیان به عنوان محبوب جامعه‌ و به عنوان جانشین به‌حق رئیس تشکیلات خودگردان، محمود عباس تثبیت کند.

برقوتی که از رهبران سیاسی فتاح و از فرماندهان ترور است و اکنون محکومیت پنج حبس ابد خود را برای قتل‌هایی که در انتفاضه‌ی دوم انجام داد، می‌گذراند، مرکز توجه اعتصاب بود. طرح از او بود، او بود که فیلم شکلات‌ خوردن‌اش از سوی مسؤولان زندان پخش شد، و اوست که اکنون از ماجرا به عنوان قهرمان ملی فلسطینیان بیرون آمده است.

برقوتی اعتصاب را به همراه ۱۱۵۰ تن از یاران فتاح زندانی خود (یک/ششم کل زندانیان امنیتی) و به همراه لیستی از مطالبات از اسرائیل آغاز کرد: ۲۰ کانال تلویزیون، کتاب و روزنامه‌ی نامحدود، اقلام بیشتری برای خرید در فروشگاه زندان، افزایش ملاقات‌های خانوادگی، ازسرگیری کورس‌های دانشگاه آزاد، استفاده از تلفن عمومی، معاینات پزشکی سالانه برای زندانیان، و لغو انفرادی‌ّهای تنبیهی.

اما اعتصاب تنها به دست‌ یافتن به یکی از این مطالبات پایان می‌پذیرد، ازسرگیری دو ملاقات‌ خانوادگی در ماه – ادقامی که حتی به اسرائيل مربوط نمی‌شود و یک سال پیش از سوی کمیته‌ی بین‌المللی صلیب سرخ متوقف شد که گفته بود اعضای خانواده‌ّها به ملاقات نمی‌آیند و بودجه‌ای نیز برای این برنامه در دست ندارند. البته ملاقات دوم در ماه به این خاطر از سر گرفته شد که تشکیلات خودگردان پرداخت هزینه‌ی مالی آن را به عهده گرفته است.

با اینکار، تشکیلات خودگردان، دلیلی برای پایان اعتصاب غذا، که پس از ۴۰ روز و بستری شدن ۳۰ از زندانیانی که در اعتصاب غذا بودند، داشت وارد مرحله‌ی بسیار خطرناکی می‌شد در اختیار برقوتی و دیگر زندانیان گذاشت.

اما قصد برقوتی از اعتصاب غذا از اول هم اعتراض به شرایط واقعی زندان نبود.

او این اعتصاب را با هدف بازسازی اعتبار سیاسی خود در فتاح آغاز کرد. پس از انتخابات کمیته‌ی مرکزی فتاح که وی اول شد، همقطاران وی در خارج از زندان، او را به فراموشی سپردند و عامدانه او را به هیچ مقام ارشدی منصوب نکردند، مثلا نایب رئیس.

برقوتی فهمید که عباس و دیگر اعضای کمیته‌ی مرکزی تلاش دارند او را در میان جامعه‌ی فلسطین و حامیان فتاح منزوی کنند. برای مقابله با این شرایط، به فکر اعتصاب غذای عمومی در اعتراض به شرایط زندانیان امنیتی فلسطینی افتاد، مسأله‌ای که تقریبا همه‌ی فلسطینیان در موردش اتفاق نظر دارند.

زندانیان فتح در اسرائيل در ۱۳ سال گذشته اعتصاب غذا نکرده‌اند، و به همین خاطر اقدام او مورد پشتیبانی قرار گرفت و در رسانه‌های فلسطینی تیتر خبری شد و دیگر رهبران فتاح با بی‌میلی وادار به حمایت از وی شدند. نیروی دیگری که در زندان دارای قدرت است، گروه تروریستی حماس – که در این اعتصاب شرکت نکرد – وادار شد بارها و بارها به طور علنی حمایت خود را از «مبارزه‌ی برحق» زندانیان اعلام کند.

برقوتی به همه‌ی هدف‌های خود نرسید، و در طول مسیر مرتکب شکست‌هایی شد. اول از همه، شمار عظیم ۶۵۰۰ زندانی فتاح و حماس در این اعتصاب شرکت نکردند. جنگ قدرت میان گروه‌ها و اختلافات درون‌‌گروهی فتاح مانع از این شد که اعتصاب تبدیل به افسانه‌ای بزرگتر از این که شد، بشود. منابع نزدیک به برقوتی گفته‌اند که رقبای وی از رهبران دیگر زندانی برای راضی کردن اعتصابیون به شکستن اعتصاب، استفاده کرده‌اند. در آخر، ۸۳۴ همچنان در اعتصاب بودند.

دوم این که برقوتی در بسیج عموم فلسطینی‌ها موفق نشد. اگرچه هزاران نفر در تظاهرات گوناگون شرکت کردند، و اعتصاب‌هایی در همبستگی با زندانیانی که در اعتصاب بودند و زدوخوردهای بیرون زندان میان نیروهای اسرائیلی و فلسطینی افزایش یافت، اما تظاهرات عظیم در کرانه‌ی باختری به راه نیفتاد.

متن کامل را در لینک زیر مطالعه کنید

http://www.timesofisrael.com/ending-strike-after-40-days-barghouti-is-now-abbass-undisputed-heir/