اگرچه تهدیدهای موشکی و راکتی اسرائیل که از سوی دشمنان‌اش شایع شده، یکی از تحولات اخیر است، تلاش عظیم شامل لگدزنی به نرمای زیر‌شکم کشور تهدیدی است که در سال‌های پیش‌رو گسترش نیز خواهد یافت.

مختصری از تاریخچه‌

تلاش‌ها از ۱۹۸۰ و با هدف‌گیری غیرنظامیان اسرائيلی با شلیک پرتابه‌ آغاز شد. سازمان آزادیبخش فلسطین رهبری این حرکت را داشت و از جنوب لبنان به داخل اسرائیل راکت پرتاب می‌کرد.

شلیک انبوهی از پرتابه‌ها به شهرها، شهرستان‌ها، و روستاهای اسرائیل اقدامی است که لازمه‌اش هوش سرشار کنندگانش نیست اما فشار روانی زیادی به جامعه‌ی هدف وارد می‌کند.

حمله‌های همگانی، برای ایجاد هراس و دلهره‌، نشانه‌ی اولین دور حمله‌های راکتی علیه اسرائیل بودند.

دشمنان اسرائیل از موشک‌های زمین به زمین برای حمله در خاورمیانه استفاده می‌کردند، که در جنگ‌های منطقه‌ای از اوایل ۱۹۸۰ بسیار مورد استفاده بودند. چنان عملیاتی در جنگ ایران و عراق هم اتفاق افتاد، که هر دو طرف با این راکت‌ها به هم شلیک کردند، و عراق حتی از موشک‌های شیمیایی نیز استفاده کرد. برای چنین حمله‌هایی، نه نیازی به فناوری پیشرفته هست و نه پرسنل آموزش‌دیده.

در ۱۹۹۱، اسرائيل مورد حمله‌ی موشک‌های اسکاد دوربرد عراقی الحسین قرار گرفت، تحولی که منجر به برنامه‌ی دفاعی موشک بالستیکی «ختص» اسرائيل شد. ده سال پس از آن، حماس شروع به شلیک راکت‌های به جامعه‌ّای جنوب اسرائیل نمود. در ۲۰۰۶، در جنگ دوم لبنان، حزب‌الله نزدیک به ۴۰۰۰ راکت دور-برد و میان-برد به شمال اسرائیل شلیک کرد.

ورود به «گنبد آهنین»

عدم توانایی اسرائيل به جلوگیری موثر از چنین حمله‌های منجر شد به توسعه‌ی سامانه‌ی ضد راکت «گنبد آهنین»؛‌ سامانه برای اولین بار در ۲۰۱۲ به طور وسیعی در عملیات «ستون دفاعی» علیه حماس بکار گرفته شد.

دو سال پس از آن، در ۲۰۱۴، در جنگ دو ماهه علیه حماس، این سامانه نقشی تعیین‌کننده داشت، و جلو ۹۰٪ راکت‌هایی که از غزه به سوی مناطق مسکونی پرتاب می‌شدند را گرفت.

با وجود چنین موفقیتی، دشمنان اسرائیل قصد عقب‌نشینی از حمله‌های زمین به زمین خود ندارند، و هم‌اکنون به دنبال راه‌ّهایی برای تفوق به دفاع هوایی اسرائیل‌اند.

نقش‌آفرینان دولتی و زیرشاخه‌های دولتی خاورمیانه کشف کرده‌اند که پرتابه‌ها ابزاری بسیار موثرند، که با مقاومت مستقیم نظامی نیز روبرو نیست.

استراتژی عمومی دشمن بر اساس این درک است که جبهه‌ی غیرنظامی اسرائیل هدفی است حساس، و اگر به آن حمله شود، ممکن است منجر به لغو امتیازات نیروی قدرتمند دفاعی اسرائیل بشود.

ایران – بازی راه‌گم‌کنی

در نوار غزه، سازمان‌های تروریستی، به‌خصوص حماس و جهاد اسلامی فلسطین، دست به تولید داخلی هزاران راکت می‌زنند. در آنجا، کارخانه‌ّای راکت‌سازی برای چاشنی راکت گاه تنها به شکر و کود اتکا می‌کنند. طراحان و تولیدکنندگان راکت‌های غزه در حال تولید راکت‌هایی با برد بیشتر و پرتابه‌ّهای قوی‌تر هستند.

حزب‌الله لبنان راکت‌ها و موشک‌هایی بسیار پیشرفته‌تر و مخرب‌تر از ایران و سوریه تحویل می‌گیرد، و هم‌اکنون زرادخانه‌ای مجهز به ۱۰۰ هزار پرتابه را داراست.

رد پای ایران را می‌توان در تمام این مسیر دید، چه با حمایت مالی، آموزش نظامی، و چه با انتقال فناوری.

راه‌های قاچاق اسلحه از مسیر لبنان می‌گذرد. راکت‌ها را در جعبه‌های پستی جاسازی می‌کنند و یا در هواپیماهایی که از مقصد ایران می‌آیند.

در گذشته، پیش از آن مصر تونل‌های قاچاق نوار غزه‌ را مسدود کند، و تروریست‌های غزه را وادار نماید که تا به تولید داخلی با تکیه آموزه‌های حامی‌های ایرانی اکتفا کند، ایران از مسیر آفریقا نیز به لبنان موشک ارسال می‌کرد.

هدف ایران از ایجاد تهدیدات موشکی به مرزهای اسرائیل برای راه گم کردن است. ایران می‌خواهد تأسیسات دفاعی اسرائیل را به پرتابه‌های محلی مشغول دارد تا این کشور را از پردازشی عمیق‌تر به فعالیت‌های ایران، از جمله برنامه‌ی هسته‌ای، تولیدات موشکی، و طراحی و تولید تسلیحاتی باز دارد.

چالش‌ها و فرصت‌ها

چنین چالش‌هایی منحصر به اسرائيل نیستند. چالش‌ّهایی که اینجا با آن روبرو هستیم به تدریج به کشورهای دیگر هم کشیده شده است. امروزه، نمی‌توان گفت که تهدیدات راکتی و موشکی فقط مشکل اسرائیل هستند.

عربستان سعودی نیز با موشک‌هایی که از یمن و به دست حوثی‌های دست‌نشانده‌ی ایران پرتاب می‌شود مواجه است. این تهدیدات، زمینه را برای همکاری‌ّهای اسرائیل و عربستان هموار کرده است. عربستان سعودی اکنون یکی از مجرب‌ترین کشورهای جهان در مقابله با موشک‌های اسکاد است.

بازدارنده‌های متعارف رده‌ دوم

هنگامی که عناصر تروریست و غیردولتی دارای چنان قابلیت‌هایی می‌شوند، ممانعت از آنها بسیار دشوار می‌شود.

متن کامل را در لینک زیر مطالعه کنید

http://blogs.timesofisrael.com/iran-master-of-misdirection/