مدیر کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی می گوید: «تعهدات هسته‌ای ایران» در چارچوب قرارداد اتمی (برجام) «بجا آورده می‌شود».

رئیس آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای سازمان ملل در بیانیه‌ای همزمان با اظهارات ایالات متحده مبنی بر نقض «روح» قرارداد از سوی تهران و قصد دونالد ترامپ رئیس جمهور ایالات متحده به «عدم تأیید» آن، تصدیق کرد ایران به قرارداد هسته‌ای ۲۰۱۵ متعهد است.

یوکیا آمانو مدیر کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در متنی پیش‌ تنظیم در کنفرانس رم گفت «می‌توانم اعلام کنم که تعهداتی که ایران در چهارچوب (قرارداد هسته‌ای) به عهده گرفته است بجا آورده می‌شوند».

گزارشی از آژانس بین‌المللی که ماه گذشته منتشر شد، نیز تأکید داشت که شروط این برنامه که فعالیت‌های هسته‌ای تهران را معوق نمود، از سوی ایران رعایت می‌شود.

ذخیره‌ی اورانیوم کم‌غنی‌سازی شده – برای مصارف صلح‌آمیز اما در صورت غنی‌سازی بیشتر برای تولید اسلحه – از مقدار محدود مورد توافق که ۳۰۰ کیلوگرم (۶۶۱ پوند) است، فرا نرفته است.

در این گزارش افزوده شده است که ایران «پیگیر تکمیل ساختمان رأکتور اراک نشده است» – که می‌توانست درجه‌ی پلاتینوم مناسب تسلیحات به دست بدهد – و نیز به غنی‌سازی اورانیوم بالاتر از سطح خالص پایین اقدام نکرده است.

قرارداد تاریخی در ژوئیه ۲۰۱۵ از سوی ایران و پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل (بریتانیا، چین، فرانسه، روسیه و ایالات متحده) به اضافه‌ی آلمان، برای ممانعت از تولید بمب اتمی از سوی تهران تنظیم و امضا شد.

فدریکا موگرینی رئیس امور سیاسی اتحادیه اروپا گفت رعایت شروط قرارداد از سوی ایران، دست کم هشت بار و در موارد مجزا تأیید شده است.

وی در یک کنفرانس ویدئویی گفت وقت آن رسیده که «همکاری‌های بین‌المللی را مستحکم کنیم» و «کانال‌های تازه باز کنیم و آنچه تا کنون ساخته‌ایم را ویران نکنیم».

«قطعا زمان مناسبی برای تخریب دستاوردها نیست».

«بدترین قرارداد ممکن»
موگرینی در مواجهه با تهدید فزاینده‌ی کره‌‌ی شمالی گفت «در شرایطی نیستیم که امکان افزودن یک جبهه‌ی جنگ دیگر داشته‌ایم».

ترامپ از منتقدان سرسخت قرارداد ۲۰۱۵ است و آن را «بدترین قرارداد ممکن» و «مایه‌ی خجالت» خوانده است و قرار دارد اعلام کند که وی وفاداری ایران به قرارداد را «تأیید نمی‌کند».

مقامات ایالات متحده اصرار دارند که این اقدام منجر به شکست قرارداد نخواهد شد بلکه راهی خواهد گشود برای کنگره تا تدابیر تازه‌ای برای تنبیه جنبه‌های دیگر رفتار ایران بیندیشد.

کنگره رئیس جمهور را ملزم می‌دارد که در دوره‌های ۹۰ روزه‌، رعایت قرارداد از سوی ایران را تصدیق کند.

طبق قانون، سپس کنگره ۶۰ روز وقت خواهد داشت تا تصمیم به تجدید یا عدم تجدید تحریم‌هایی که لغو شده بودند، بگیرد.