آژانس بین‌المللی انرژی اتمی سازمان ملل گفت ایران اقدام به تولید رآکتور آب سنگین نکرده،‌و نشانه‌ای از غنی‌سازی خارج از حد قرارداد موجود نیست.

وین (خبرگزاری فرانسه) – طبق گزارش دیدبان سازمان ملل متحد که از سوی خبرگزاری فرانسه روز جمعه مشاهده شد، ایران طبق مفاد قرارداد تاریخی هسته‌ای که میان ایران و شش قدرت جهان در ۲۰۱۵ منعقد شد، عمل می‌کند.

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به محدودیت‌های کلیدی که طبق قرارداد تعیین شده، اشاره کرد، که پس از انتخاب رئیس جمهور ایالات متحده دونالد ترامپ، تحت نظارت شدید قرار گرفته‌اند.

طبق این گزارش، ایران اقدام به استفاده از رآکتور پژوهشی آب سنگین موجود خود نکرده و بالاتر از حد تعیین شده‌ی ۳.۶۷ اورانیوم غنی‌سازی نکرده است.

همچنین، ذخیره‌ی اورانیوم کم‌غنی‌شده‌ی ایران که برای مصارف صلح‌آمیز بکار می‌رود اما در صورتی که بیشتر پروسس شود می‌تواند برای تولیدات تسلیحاتی نیز بکار رود، ۱۰۱.۷ کیلوگرم (۲۲۵پوند) بود که بسیار کمتر از حد مورد توافق ۳۰۰ کیلویی است.

دیپلمات‌های ارشد گفتند تهران اخیرا به حد تعیین شده نزدیک شده است.

یکی دیگر از حدودهای تعیین‌شده مربوط به اندازه‌ی آنچه به آن آب سنگین گفته می‌شود است، نوعی تنظیم‌شده از آب که در انواع خاص رآکتورهای اتمی بکار می‌رود.

آخرین گزارش ژانس بین‌المللی انرژی اتمی حاکی است که ایران از اندازه‌ی تعیین شده که ۱۳۰ تن است، عدول نکرده، چنانکه برای مدت زمان کوتاهی در دوره‌های پیشین کرده بود.

پلوتونیومی که در تسلیحات هسته‌ای بکار می‌رود را می‌توان از رشته‌های سوخت که در رآکتورهای آب سنگین بکار می‌روند، به دست آورد.

در نوامبر ۲۰۱۶، دیدبان هسته‌ای اشاره کرد که ایران از حد تعیین‌شده‌ی ۱۳۰‌تنی پیش‌ خزیده است.

بنا به گزارش اخیر، تهران مازاد مقدار را به خارج صادر کرد و ذخیره‌ی فعلی آن تنها اندکی بیش از ۱۲۴ تن است.

در گزارش اخیر آژانس اشاره شده است که «ایران در تأسیسات هسته‌ای فردو، اقدام به غنی‌سازی یا پژوهش و توسعه‌ی تسلیحاتی نکرده است».

طبق پنجمین گزارش فصلی دیدبان، بنا به توافقات، پروسه‌های نظارت و تأیید ادامه دارد.

طبق این توافق، ایران در ازای لغو تحریم‌های فلج‌کننده‌، به طرز چشمگیری از برنامه‌ی هسته‌ای خود برای تولید سلاح‌های هسته‌ای عقب کشید – هدفی که تهران همیشه انکار کرده است.

این قرارداد دست کم یکسال از زمانی که تهران برای دستیابی به مقدار کافی مواد فیسیل مورد نیاز ساخت یک بمب، تمدید می‌شود، مدتی که پیش از این، چند ماه بوده است.

قدم‌هایی که از سوی ایران برداشته شده شامل حذف دو/سوم از اورانیوم سانتریفیوژ، کاهش ذخیره‌ی اورانیوم – چندین تن پیش از قرارداد، که برای ساخت چند بمب کافی بود – و حذف بخش مرکزی رآکتور اراک که قادر بود پلوتینوم درجه‌ی تسلیحاتی تولید کند.

اما قرارداد، که از سوی اتحادیه‌ی اروپا نیز تأیید شد، از تحلیف ترامپ به این سو، که در کارزار انتخاباتی خود گفته بود «بدترین قرارداد ممکن»، سرنوشتی متزلزل داشته است.

تشنج‌های میان ایران و ایالات متحده طی ماه‌های گذشته دوباره افزایش یافته‌اند اما پس از آزمون موشکی تهران در ۲۹ ماه ژانویه، و مانور پس از آن، شدت بیشتری گرفته است.

پاسخ کاخ سفید، تحریم‌های تازه بر شبکه‌ی تولیدی تسلیحاتی ایران بود. تهران تأکید دارد قدرت نظامی این کشور «فقط با هدف دفاع از خود» تقویت می‌شود.